ਵਿਮੁਖੀਕृਤ੍ਯ ਵਰ੍ਸਾਂਸ੍ਤੁ ਤਾਵਕਾਨ੍ਯੁਧਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਜਿਘਾਂਸੁਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵੇਗਿਤਮ੍ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਞ੍ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਸ੍ਤਾਵਕਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃਕ
ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਯੁੱਧ-ਪਾਗਲ ਯੋਧੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜੇ, ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਤਾਲਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਪਾਨਿ ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਤਮੇਕਮਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਨਦਨ੍ਤਃ ਸਿਂਹਸਙ੍ਘਵਤ੍
ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਇਕੱਲੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ।
ਅਥੈਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਕਿਰਨ੍ । ਪਰ੍ਵਤਂ ਵਾਰਿਧਾਰਾਭਿਃ ਸ਼ਰਦੀਵ ਵਲਾਹਕਾਃ
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਗਾਢਵਿਦ੍ਧੋ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਤ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ । ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਤਦਾऽऽਕਾਸ਼ਂ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵੈਨਤੇਯਵਤ੍
ਗਹਿਰੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਤੇ, ਹਥੌੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਵ੍ਯਨਦਤ੍ਸੁਮਹਾਨਾਦਂ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਸ਼ਾਰਦਃ । ਦਿਸ਼ਃ ਖਂ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਦਯਨ੍ਭੈਰਵਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਗੂੰਜਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੌਂਕਾਂ ਭੈੜੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਤੁ ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਉਵਾਚ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੀਮਸੇਨਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍
ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਖਿਆ।
ਯੁਧ੍ਯਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਨੂਨਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਯਥਾऽਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਨਦਤੋ ਭੈਰਵਂ ਸ੍ਵਨਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤਿਭਾਰਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵੇ । ਪਿਤਾਮਹਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਿਤਾਮਾਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਯੁਧ੍ਯਤੇ ਫਲ੍ਗੁਨਃ ਪਰੈਃ। ਏਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਾਰ੍ਯਦ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਫਲਗੁਨ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋ ਕੰਮ ਆ ਖੜੇ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛ ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਸ਼ਂਸ਼ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਮ੍ । ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਵृਕੋਦਰਃ
ਜਾ ਕੇ ਹੇਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਭਰਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਤ੍ਰਾਸਯਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ । ਵੇਗੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਪਰ੍ਵਕਾਲੇ ਯਥੋਦਧਿਃਕ
ਉਹ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ।
ਤਮਨ੍ਵਗਾਤ੍ਸਤ੍ਯਧृਤਿਃ ਸੌਚਿਤ੍ਤਿਰ੍ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਃ । ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ੍ਵਸੁਦਾਨਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਭਿਭੂਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਤਯਧ੍ਰਿਤੀ, ਸੌਚਿੱਤੀ (ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਸੀ), ਸ਼੍ਰੇਣਿਮਾਨ, ਵਸੁਦਾਨਾ ਅਤੇ ਕਾਸੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਭਿਭੂ ਵੀ ਚਲੇ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਮੁਖਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਕਸ਼ਤ੍ਰਦੇਵ ਤੇ ਕਸ਼ਤ੍ਰਧਰਮ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਅਨੂਪਾਧਿਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨੀਲਃ ਸ੍ਵਬਲਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਹੈਡਿਮ੍ਬਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਅਨੂਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੀਲ ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਹੇਡਿੰਬਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਕੁਞ੍ਚਰੈਸ਼੍ਚ ਸਦਾ ਮਤ੍ਤੈਃ षਟ੍ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃਕ । ਅਭ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਸਹਿਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਸਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜੰਗੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਘਟੋਤਕਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਨੇਮਿਘੋषੇਣ ਚੈਵ ਹ। ਖੁਰਸ਼ਬ੍ਦਨਿਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤੋ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਵੱਡੀ ਸਿੰਘ ਦਹਾੜ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਦੀ ਝਟਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਮਾਪਤਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤਂ ਤਾਵਕਂ ਬਲਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਂ ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨਂ ਤਥਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਫੌਜ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਫੌਜ ਡਰ ਗਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੀਲੇ ਪੈ ਗਏ।
ਪਰਿਵृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂਕ ਤਤ੍ਰ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਧਾਵਨ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਵ੍ਯਤਿष੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀਰੁਭਯਾਵਹਮ੍
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ—ਇਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦੀ।
ਹਯਾ ਹਯੈਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤਿਭਿਃ । `ਰਥਾ ਰਥੈਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਨਾਗਾ ਨਾਗੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ' ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾਃ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪੈਦਲ ਜਵਾਨ ਪੈਦਲ ਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਥ ਰਥਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਦੇ; ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਹਸਾ ਚਾਭਵਤ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਨ੍ਨਿਪਾਤਨ੍ਮਹਦ੍ਰਜਃ। ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਪਾਦਨੇਮਿਸਮੁਦ੍ਧਤਮ੍
ਅਚਾਨਕ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਹੀਏ ਤੋਂ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਗਾੜਾ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਿਆ।
ਧੂਮ੍ਰਾਰੁਣਂ ਰਜਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਰਣਭੂਮਿਂ ਸਮਾਵृਣੋਤ੍। ਨੈਵ ਸ੍ਵੇ ਨ ਪਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮਜਾਨਨ੍ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਗਾੜਾ, ਧੂੰਏਂ-ਰੰਗਾ ਧੂੜ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਨਾ ਆਪਣੇ, ਨਾ ਵੈਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕੇ।
ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਜਾਨੀਤੇ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ । ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦੇ ਤਥਾਭੂਤੇ ਵੈਸ਼ਸੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ
ਪਿਤਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਨਿਯਮ-ਰਹਿਤ, ਡਰਾਉਣੀ ਕਤਲਗਾਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੀ ਹੱਦਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਰ੍ਜਤਾਮ੍ । ਸੁਮਹਾਨਭਵਚ੍ਛਬ੍ਦਃ ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਮਿਵ ਭਾਰਤ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਟਕਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ।
ਗਜਵਾਜਿਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸ਼ੋਣਿਤਾਨ੍ਰਤਰਙ੍ਗਿਣੀ । ਪ੍ਰਾਵਵਰ੍ਤਤ ਨਦੀ ਤਤ੍ਰ ਕੇਸ਼ਸ਼ੈਵਲਸ਼ਾਦ੍ਵਲਾ
ਉਥੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਘਾਹ ਤੇ ਜਲ-ਪੌਦੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਕਾਯੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਾਂ ਪਤਤਾਂ ਰਣੇ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਸੁਮਹਾਞ੍ਛਬ੍ਦਃ ਪਤਤਾਮਸ਼੍ਮਨਾਮਿਵ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਵਰਗਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼ਿਰਸ੍ਕੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਛਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਰਣੈਃ । ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸਂਭਿਨ੍ਨਦੇਹੈਸ਼੍ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਣਾऽਭੂਦ੍ਵਸੁਂਧਰਾ
ਧਰਤੀ ਉਤੇ ਸਿਰ-ਵਿਗੜੇ ਮਨੁੱਖ, ਟੁੱਟੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਢਹੇ ਹੋਏ ਘੋੜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਧਾਵਨ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ।