ਆਸ਼ੀਵਿषਾ ਇਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ । ਸ ਤੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧਃ ਸ੍ਰਵਨ੍ਰਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨ ਇਵ ਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਉਹ ਤੀਰ, ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਲਹੂ ਵਗਾਉਂਦਾ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਧ੍ਰੇ ਮਤਿਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਨਃ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਚ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਗਿਰੀਣਾਮਪਿ ਦਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਂ ਮਹੋਲ੍ਕਾਭਾਮਸ਼ਨਿਂ ਜ੍ਵਲਿਤਾਮਿਵ । ਤਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਜਿਘਾਂਸੁਸ੍ਤਨਯਂ ਤਵ
ਉਹ ਭਾਲਾ ਵੱਡੀ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਆਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਾਮੁਦ੍ਯਤਾਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਙ੍ਗਾਨਾਮਧਿਪਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍ । ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਗਿਰਿਸਂਕਾਸ਼ਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍
ਉਹ ਭਾਲਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੰਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲ ਦੌੜਾਇਆ।
ਸ ਨਾਗਪ੍ਰਵਰੇਣਾਜੌ ਬਲਿਨਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਨਾ । ਯਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਰਥਸ੍ਤਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਤ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਪਨ੍ਥਾਨਂ ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਞ੍ਜਰੇਣ ਸੁਤਸ੍ਯ ਤੇ। ਮਾਰ੍ਗਮਾਵਾਰਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਙ੍ਗੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਰਾਹ ਰੁਕਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਵੰਗਾਂ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ—
ਘਟੋਤ੍ਕਚੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਉਦ੍ਯਤਾਂ ਤਾਂ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਕਂ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਾਰਣੇ
ਘਟੋਤਕਚ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਹਾਥੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਤਯਾऽਭਿਹਤੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਬਾਹੁਪ੍ਰਮੁਕ੍ਤਯਾ। ਸਂਜਾਤਰੁਧਿਰੋਤ੍ਪੀਡਃ ਪਪਾਤ ਚ ਮਮਾਰ ਚ
ਉਹ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਹ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਲੱਗੀ। ਹਾਥੀ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਮਰ ਗਿਆ।
ਪਤਤ੍ਯਥ ਗਜੇ ਚਾਪਿ ਵਙ੍ਗਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਬਲੀ। ਜਵੇਨ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਜਗਾਮ ਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਦੇ ਸਮੇਂ, ਵੰਗਾਂ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧੋऽਪਿ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਤਿਤਂ ਵਰਵਾਰਣਮ੍ । ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਚ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਪਰਮਾਂ ਵ੍ਯਥਾਮ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ 'ਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧੁਂ ਵੈ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍।' ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਤਿਮਾਨਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇऽਪਕ੍ਰਨਯੇ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਰਿਵਾਚਲਃ
ਉਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਪਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇਜ਼ਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਵੀ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਰਾਧਾਨ ਚ ਸ਼ਿਤਂ ਬਾਣਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਮ੍। ਸੁਯੋਚ ਧਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਘੋਰੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰੇ
ਫਿਰ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਉੱਤੇ ਤਾਣ ਲਿਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਣਿਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਪ੍ਰਭਮ੍ । ਲਾਘਵਾਨ੍ਮੋਚਯਾਮਾਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਵੈ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਵਾਲਾ ਘਟੋਤਕਚਾ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ।
ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਨਿਨਨਾਦੋषਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਤ੍ਰਾਸਯਾਮਾਸ ਰੌਨ੍ਯਾਨਿ ਯੁਗਨ੍ਤੇ ਜਲਦੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਨਿਦਂ ਘੋਰਂ ਤਸ੍ਵ ਭੀਮਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਮੁਸਂਗਮ੍ਯ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਖਸ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਅਚਾਰਯਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਯਥੈਵ ਨਿਨਨ੍ਦੋ ਘੋਰਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਰਿਤਃ । ਹੈਡਿਮ੍ਬੋ ਯੁਧ੍ਯਤੇ ਨੂਨਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਰਾਖਸ ਹਾਇਡਿੰਬਾ ਰਾਜੇ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨੈष ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਹਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜੇਤੁਂ ਭੂਤੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਵੱਲੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਲਦੀ ਜਾਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍। ਏਤਦ੍ਧਿ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪਰਂਤਪਾਃ
ਰਾਖਸ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਏ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਮਾਣਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਉਤ੍ਤਮਂ ਜਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਕੌਰਵਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਥੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਰਫਤਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਕੌਰਵ ਸੀ, ਉਥੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬਾਹ੍ਲੀਕੋऽਥ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਕृਪੋ ਭਿਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲ੍ਯ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲਿਕ, ਜਯਦ੍ਰਥ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲਯ, ਅਵੰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ—
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ। ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰਾ ਯੇ ਤੇषਾਮਨੁਯਾਯਿਨਃ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਵਿਕਰਨ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੇ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਂ ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤਵ। ਤਦਨੀਕਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਪਾਲਿਤਂ ਤੁ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਜਿਹੀ ਅਜੈਯ ਫੌਜ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਪਾਤਤਾਯਿਨਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸਤ੍ਤਮਃ । ...ਕਮ੍ਪਤ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮੈਨਾਕ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਃਕ
ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਥਿਆਰ ਫੈਲਾਏ ਆਉਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਪਹਾੜ ਮੈਨਾਕਾ ਵਾਂਗ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਚਾਪਂ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰਪਿ
ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਗਦੇ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤਃ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਬਲਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਧਨੁषਾਂ ਕੂਜਤਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁਮੁਲੋ ਰਣੇ । ਅਸ਼੍ਰੂਯਤ ਮਹਾਰਾਜ ਵਂਸ਼ਾਨਾਂ ਦਹ੍ਯਤਾਮਿਵ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਂਸ ਦੇ ਜੰਗਲ ਸੜ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਕਵਚੇषੁ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍। ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਮਭਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਗਿਰੀਣਾਮਿਵ ਭਿਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਰਾਂ ਜੰਗੀ ਜਨਾਨ ਦੇ ਕਵਚ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠੀਆਂ, ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹੋਵੇ।
ਵੀਰਬਾਹੁਵਿਸृष੍ਟਾਨਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਰੂਪਮਾਸੀਦ੍ਵਿਯਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਂ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮਿਵ ਸਰ੍ਪਤਾਮ੍
ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀਆਂ ਭਾਲਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੰਗਤੀਆਂ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪਰਮਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਵਿष੍ਫਾਰ੍ਯ ਸੁਮਹਦ੍ਧਨੁਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਨਦਨ੍ਭੈਰਵ ਰਵਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣਿਆ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕੀਤੀ।
ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍ । ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਭਲ੍ਲੇਨ ਧ੍ਵਜਂ ਚੋਨ੍ਮਥ੍ਯ ਚਾਨਦਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਚਾਰਯਾ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਵਾਲੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੋਮਦੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਚੌੜੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਢਾਹ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀਤੀ।