ਕੁਣ੍ਡੋਦਰਃ ਪਦਾਤਿਸ਼੍ਚ ਵਸਾਤਿਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਾਃ
ਕੁੰਡੋਦਰ, ਪਦਾਤੀ ਤੇ ਵਸਾਤੀ — ਅਠਵਾਂ ਵੀ ਵਸਾਤੀ ਹੀ ਸੀ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਥ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਥ ਕੁਣ੍ਡਿਕਃ। ਹਸ੍ਤੀ ਵਿਤਰ੍ਕਃ ਕ੍ਰਾਥਸ਼੍ਚ ਕੁਣ੍ਡਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਮਃ
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਡਿਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਸਤੀ, ਵਿਤਰਕ, ਕ੍ਰਾਥ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਕੁੰਡਿਨਾ ਵੀ।
ਹਵਿਸ਼੍ਰਵਾਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਭੋ ਭੁਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸੁਤਾਨਾਂ ਤੁ ਤ੍ਰੀਨੇਤਾਨ੍ਪ੍ਰਥਿਤਾਨ੍ਭੁਵਿ
ਹਵਿਸ਼ਰਵਾਸ, ਇੰਦਰਾਭ ਤੇ ਭੂਮਨਯੁ — ਜੋ ਅਜੈਯ ਰਹੇ; ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁਨੇਤ੍ਰਂ ਚਾਪਿ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਤੀਪਃ ਪ੍ਰਥਿਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਬਭੂਵਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਭੁਵਿ
ਪ੍ਰਤੀਪ, ਧਰਮਨੇਤਰ ਤੇ ਸੁਨੇਤਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਤੀਪਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਦੇਵਾਪਿਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਪ੍ਰਤੀਪ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ: ਦੇਵਾਪੀ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ — ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸੀ।
ਦੇਵਾਪਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਵਵ੍ਰਾਜ ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮਹਿਤੇਪ੍ਸਯਾ। ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਸ਼੍ਚ ਮਹੀਂ ਲੇਭੇ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਦੇਵਾਪੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਿਆਗ ਕਰ ਲਿਆ; ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਰਾਜ ਪਾਇਆ, ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਬਣਿਆ।
ਭਰਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯਾਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਬਭੂਵੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਦੇਵ-ਸਮਾਨ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਹਨ; ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਏਵਂਵਿਧਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦੇਵਰੂਪਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ। ਅਨ੍ਵਵਾਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਐਲਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਇਹ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਦੇਵ-ਸਰੂਪ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਇਲਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਗਙ੍ਗਾਤੀਰਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਜਨਮੇਜਯ। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਪੁਨਰੀਜੇ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਣਾਮੁਕ੍ਥਾਨਾਂ ਸੋਮਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਚਾਹੀਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ; ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਉਕਥ ਤੇ ਸੋਮ ਯਜਨ ਬੜੀ ਸੰਖਿਆ 'ਚ ਕੀਤੇ।
ਵਾਜਪੇਯੇष੍ਟਿਸਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸਂਭृਤੈਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲੋ ਰਾਜਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਧਨੈਃ
ਵਾਜਪੇਯ ਤੇ ਇਸਤਿ-ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਜਨ ਬੜੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ।
ਪੁਨਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਕਣ੍ਵਾਯ ਭਰਤੋ ਦਦੌ। ਜਮ੍ਬੂਨਦਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਮਸ਼ਹੂਰ ਭਾਰਤ ਨੇ ਮੁੜ ਕਣਵ ਨੂੰ ਜੰਬੂਨਦ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਲ-ਫੁੱਲ ਦਿੱਤੇ।
ਯਸ੍ਯ ਯੂਪਾਃ ਸ਼ਤਵ੍ਯਾਮਾਃ ਪਰਿਣਾਹੇऽਥ ਕਾਞ੍ਚਨਾਃ। ਸਹਸ੍ਰਵ੍ਯਾਮਮੁਦ੍ਵृਦ੍ਧਾਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ-ਯੂਪ ਸੋਨੇ ਦੇ, ਸੌ ਹਥ ਲੰਬੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹਥ ਉਚੇ ਸਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲਗਾਏ ਗਏ।
ਸ੍ਵਲਙ੍ਕृਤਾ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ। ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਰਦਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਿषੋष੍ਟ੍ਰਗਜਾਵਿਕਮ੍
ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਮਨੋਹਰ; ਉਸ ਨੇ ਸੋਨਾ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਮਹਿਸ, ਊਠ, ਬਲਦ ਤੇ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਦਾਸੀਦਾਸਂ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਗਾਃ ਸੁਸ਼ੀਲਾਃ ਸਵਤ੍ਸਕਾਃ। ਭੂਮਿਂ ਯੂਪਸਹਸ੍ਰਾਙ੍ਕਾਂ ਕਣ੍ਵਾਯ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਾਸੀ-ਦਾਸ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਤੇ ਵੱਛਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਯੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਕਣਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਬਹੂਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰਤੂਨ੍ਬਹੂਨ੍। ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਗृਹਾਣਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਕੋਟਿਸ਼ੋਥਾਦਦਤ੍ਤਦਾ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕੀਤੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਭਰਤਾਦ੍ਭਾਰਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯੇਨੇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਕੁਲਮ੍।' ਭਰਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਜਾਤਾ ਦੇਵਕਲ੍ਪਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਭਰਤ ਤੋਂ ਭਾਰਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਉਭਰੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਬਣਾਇਆ। ਭਰਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਜਨਮ ਲਏ।
ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵੁਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਤੇषਾਮਪਰਿਮੇਯਾਨਿ ਨਾਮਧੇਯਾਨਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ, ਸ਼ਤ੍ਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਕੁਲੇ ਯਥਾ ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ਦੇਵਕਲ੍ਪਾਨ੍ਸਤ੍ਯਾਰ੍ਜਵਪਰਾਯਣਾਨ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ, ਭਰਤ, ਮੈਂ ਮੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ—ਉਹ ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ, ਸੱਚ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਪ੍ਰਭੋ ਰਾਜਾਸੀਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਮਹਾਭਿषਗਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਬੀਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤੇਨ ਚ। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਲੇਭੇ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਪਾਸਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸੁਰਾਃ। ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षਯੋ ਹ੍ਯਾਸਨ੍ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਮਹਾਭਿषਕ੍
ਇਕ ਵਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ; ਉਥੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਸਨ, ਤੇ ਮਹਾਬੀਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਥ ਗਙ੍ਗਾ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਮੁਪਾਯਾਤ੍ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਸਃ ਸਮੁਦ੍ਧੂਤਂ ਮਾਰੁਤੇਨ ਸ਼ਸ਼ਿਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਈ; ਉਸ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋऽਭਵਨ੍ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਹਸਾऽਵਾਙ੍ਮੁਖਾਸ੍ਤਦਾ। ਮਹਾਭਿषਕ੍ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਰਸ਼ਙ੍ਕੋ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਨਦੀਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਮਹਾਬੀਸ਼ਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਬਿਨਾ ਡਰ ਦੇ, ਨਦੀ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸੋਪਧ੍ਯਾਤੋ ਭਗਵਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤੁ ਮਹਾਭਿषਕ੍। ਉਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਜਾਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਭਗਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਹਾਬੀਸ਼ਾ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਮੁੜ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ; ਦੁਨੀਆਂ ਤੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲੇਗੀ।'
ਯਯਾ ਹृਤਮਨਾਸ਼੍ਚਾਸਿ ਗਙ੍ਗਯਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਸਾ ਤੇ ਵੈ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਵਿਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਾਚਰਿष੍ਯਤਿ
'ਗੰਗਾ ਨੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਵੇਗੀ।'
ਯਦਾ ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
'ਜਦ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਆਵੇਗਾ, ਤਦ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਰੋਚਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰਂ ਭੂਰਿਤੇਜਸਮ੍। ਸਾ ਮਹਾਭਿषਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਦੀ ਦੈਰ੍ਯਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹ, ਮਹਾਬੀਸ਼ਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀਪ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਤਮੇਵ ਮਨਸਾ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤ੍ਯੁਪਾਵृਤ੍ਤਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ। ਸਾ ਤੁ ਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਵਪੁषਃ ਕਸ਼੍ਮਲਾਭਿਹਤਾਨ੍ਨृਪ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਈ; ਪਰ ਉਹ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਢਹਿ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵਸੂਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦਿਵੌਕਸਃ। ਤਥਾਰੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਚ੍ਛ ਸਰਿਤਾਂ ਵਰਾ
ਜਦ ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਸੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।