ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਸ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਯੋਧੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ । ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਾ ਰੌਦ੍ਰਰੂਪਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਤਦਨੀਕਂ ਮਹਾਬਹੋ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ । ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਯ ਵਿਜਯੈषਿਣਃ
ਉਹ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ ਯੋਗ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਸੁਰਗ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ । ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਂਸ੍ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਇਰਾਵਾਨਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਜੰਗੀ ਜੋਸ਼ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਸਿਪਾਹੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੀਰ ਇਰਾਵਾਨ—
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਰੇ ਯੋਧਾਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਹਯਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਯਥੈਤੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋਧਾਃ ਸਾਨੁਗਵਾਹਨਾਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ ਹਨ—"
ਹਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਨੀਤਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਯੋਧਾ ਇਰਾਵਤਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇਰਾਵਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੇषਾਂ ਬਲਾਨੀਕਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਸਮਰੇ ਪਰੈਃ । ਤਦਨੀਕਮਨੀਕੇਨ ਸਮਰੇ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਤਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਉਸ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਜਿੱਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਅਨੀਕੇਨ ਨੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਿਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਅਮृष੍ਯਮਾਣਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਬਲਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਰਣੇ । ਇਰਾਵਨ੍ਤਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ, ਤੇ ਇਰਾਵਨ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਾਡਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚੋਦਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਤੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਮਹਦਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਤੇਜ਼ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਦੌੜਦੇ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ।
ਇਰਾਵਾਨਥ ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਾਸੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਸ੍ਰਵਤਾ ਰੁਧਿਰੇਣਾਕ੍ਤਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਫਿਰ ਇਰਾਵਨ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਇਆ, ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਥੀ ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਰਸ੍ਯਪਿ ਚ ਪृष੍ਠੇ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਾਹਤਃ । ਏਕੋ ਬਹੁਭਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧੈਰ੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ
ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਪਿੱਠ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਵਾਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਬਹੁਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਹੌਸਲੇ ਕਰਕੇ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਇਰਾਵਾਨਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਮੋਹਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਇਰਾਵਨ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਸਾਨੁਤ੍ਕृष੍ਯ ਤਰਸਾ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਦਰਿਨ੍ਦਮਃ । ਤੈਰੇਵ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸੁਬਲਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਨ੍ਰਣੇ
ਉਹ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਬਰਛੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੱਢ ਕੇ, ਉਹੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਵਿਕृष੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਤਂ ਖਙ੍ਗਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਰਾਵਰਮ੍ । ਪਦਾਤਿਰ੍ਦ੍ਰੁਤਮਾਗਚ੍ਛਜ੍ਜਿਘਾਂਸੁਃ ਸੌਬਲਾਨ੍ਯੁਧਿ
ਉਹ ਪੈਦਲ ਯੋਧਾ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਕੱਢ ਕੇ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਕਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸੁਬਲਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਭੂਯਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਇਰਾਵਨ੍ਤਮਭਿਦ੍ਰੁਤਾਃ
ਫਿਰ, ਸੁਬਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਆ ਗਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਇਰਾਵਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਆਏ।
ਇਰਾਵਾਨਪਿ ਖਙ੍ਗੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪਾਣਿਲਾਘਵਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਨੁषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਰਾਵਨ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਹੱਥ ਦੀ ਚੁਸਤਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਲਾਘਵੇਨਾਥ ਚਰਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸੁਬਲਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਅਨ੍ਤਰਂ ਨਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਤ ਚਰਨ੍ਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੈਰ੍ਹਯੈਃ
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਸੁਬਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕੇ।
ਭੂਮਿष੍ਠਮਥ ਤਂ ਸਹ੍ਖ੍ਯੇ ਹ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਦਵਪ੍ਲੁਤਮ੍ । ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੀਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਥਾਭ੍ਯਾਸ਼ਗਤਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਗਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਕृਨ੍ਤਤ । ਅਸਿਹਸ੍ਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਤੇषਾਂ ਗਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਕृਨ੍ਤਤ
ਜਦ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਏ, ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟਣ ਲੱਗਾ।
ਆਯੁਧਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਾਹੂਨਪਿ ਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍। ਅਪਤਨ੍ਤ ਨਿਕृਤ੍ਤਾਙ੍ਗਾ ਮृਤਾ ਭੂਮੌ ਗਤਾਸਵਃ
ਸਭ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਸੋਨੇ-ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵृषਕਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਬਹੁਧਾ ਵਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਅਮੁਚ੍ਯਤ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵੀਰਾਵਕਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਪਰ ਵੱਡਾ ਵੱਛ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਤਿਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ। ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਡਰ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਆਰ੍ਸ਼੍ਯਸ਼ृਙ੍ਗਿਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਾਯਾਵਿਨਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਵੈਰਿਣਂ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਕਵਧੇਨ ਵੈ
ਆਰਸ਼ਯ-ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਮਾਇਆਵਾਨ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਕੇ ਬਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯ ਵੀਰ ਯਥਾ ਹ੍ਯੇष ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਮਾਯਾਵੀ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਕਾਰ੍षੀਨ੍ਮੇ ਬਲਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਵੇਖੋ ਸ਼ੂਰ, ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿੰਨਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ لشਕਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਕਾਮਗਮਸ੍ਤਾਤ ਮਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਕृਤਵੈਰਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਤਸ੍ਮਾਦੇਨਂ ਰਣੇ ਜਹਿ
ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹੋ ਤੇ ਜਾਦੂਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੋ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਿਂਹਨਾਦੇਨ ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨਸੁਤੋ ਯੁਵਾ
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਉੱਥੇ ਚਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਸ ਯੋਧੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲੈਰ੍ਵਿਮਲਪ੍ਰਾਸਯੋਧਿਭਿਃ । ਵੀਰੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ੍ਵੈਰਨੀਕੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਚਮਕਦੇ ਭਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹਮਲੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ।
[ਹਤਸ਼ੇषੈਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਹਯੋਤ੍ਤਮੈਃ] ਨਿਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸਮਰੇ ਇਰਾਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਇਰਾਵਾਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਇਰਾਵਾਨਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਮਯਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਇਰਾਵਾਨ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸੁਮਹਾਬਲਃ। ਤ੍ਵਰਮਾਣਸ੍ਤਤੋ ਮਾਯਾਂ ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਦੂ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤੇਨ ਮਾਯਾਮਯਾਃ ਸृष੍ਟਾ ਹਯਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤ ਏਵ ਹਿ। ਸ੍ਵਾਰੂਢਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਘੋਰੈਃ ਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਸਧਾਰਿਭਿਃ
ਉਸ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਾਲੇ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ।