ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੇ ਨਿਹਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਬਹੂਨੇਕੇਨ ਸਞ੍ਜਯ । ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਸੰਜਯ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਞ੍ਜਯ । ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦੈਵੇਨੋਪਹਤਾਨ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੰਜਯ; ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਤਨਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਯਨ੍ਤੇ ਨ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ । ਯਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਕृਪਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਪਾ—
ਸੌਮਦਤ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਵੀਰਸ੍ਯ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਸ੍ਤਥਾ ਤਾਤ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਸੌਮਦੱਤ ਦਾ ਸ਼ੂਰਾ, ਭਗਦੱਤ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਵੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ—
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯਗਾਸ੍ਤਨਯਾ ਮਮ । ਯਦਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਭਾਗਧੇਯਤਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮੱਧ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ; ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ?
ਨ ਹਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਦਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਬੁਧ੍ਯਤ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਯਾ ਤਾਤ ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਮੰਦਾ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ; ਮੈਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਗਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਸਤਤਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਨਾਬੁਧ੍ਯਤ ਪੁਰਾ ਮੋਹਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਫਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਰਹੀ; ਪਰ ਉਹ ਗਲਤ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਾ; ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਿਆ।
ਯਦ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮ ਵਿਚੇਤਸਃ । ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਯਤੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਭਟਕਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਦਾ ਰਹਾ—
ਇਦਂ ਤਤ੍ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨਸ੍ਮਿ ਵਿਭੋ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਤਦਾ
ਇਹੀ ਹੋ ਗਿਆ—ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਜੋ ਵਧੀਆ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਿਵਾਰਯ ਸੁਤਂ ਦ੍ਯੂਤਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਮਾ ਦ੍ਰੁਹੇਤਿ ਚ । ਸੁਹृਦਾਂ ਹਿਤਕਾਮਾਨਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਤਤ੍ਤਦੇਵ ਚ
‘ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਤੋਂ ਰੋਕੋ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਕਰੋ’—ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਭ ਨੇ ਇਹੀ ਆਖਿਆ।
ਨ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਪੁਰਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਥ੍ਯਮਿਵੌषਧਮ੍ । ਤਦਿਦਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ; ਹੁਣ ਉਹ ਵਧੀਆ ਆਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵਿਦੁਰਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਣਾਂ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇषਾਂ ਹਿਤੈषਿਣਾਮ੍ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪਥ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਨਾਸ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦੇਤਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਵਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ, ਸੰਜਯਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਮੁਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮੁਪਦ੍ਯਤ। ਲਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਯਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵਧੀਆਂ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਯੁਕ੍ਤਾਨੀਕਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ, ਆਪਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸੋਮਕੈਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਸਾਰੇ ਸੋਮਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਤਾਨੀਕਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਕੇਕੈ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਆਪਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਦ੍ਰੌਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟਾਨ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਅਰਜੁਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਉਹ ਸਭ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਖੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੂਰੋ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਅਭਿਮਨ्यु, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਹਿਡਿੰਬਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਤ੍ਰਿਧਾਭੂਤੈਰਵਧ੍ਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕੌਰਵਾ ਯੁਧਿ। ਤਥੈਵ ਕੌਰਵੈ ਰਾਜਨ੍ਨਵਧ੍ਯਨ੍ਤ ਪਰੇ ਰਣੇ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤੁ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੋਮਕਾਨ੍ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਨ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਜੋ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਸੋਮਕਾਂ ਤੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਰਨ੍ਦੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਸृਞ੍ਜਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਾਮ੍ । ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਧਨ੍ਵਿਨਾ
ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰਿੰਜਯਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਦ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਹਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬਹਵੋ ਰਣੇ। ਵਿਚੇष੍ਟਨ੍ਤੋ ਹृਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਵ੍ਯਾਧਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਵਰਾ ਇਵ
ਉਥੇ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਜਖਮੀ ਹੋਏ ਉਹ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਮੜਦੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਕੂਜਤਾਂ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤਾਂ ਚੈਵ ਸ੍ਤਨਤਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰਤ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਕ੍ਲਿष੍ਟਾਨਾਂ ਨृਣਾਮਿਵ
ਕੂਜਣ, ਰੋਣ ਤੇ ਕਰਾਹਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਭਾਰਤਾ, ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ।
ਤਥੈਵ ਕੌਰਵੇਯਾਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਚਕਾਰ ਕਦਨਂ ਘੋਰਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕਾਲ ਇਵਾਪਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਵਧ੍ਯਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯੇਨ ਮਹਾਰਣੇ । ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਨਦੀ ਘੋਰਾ ਰੁਧਿਰੌਘਪਰਵਾਹਿਨੀ
ਉਥੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਨਦੀ ਵਹਿ ਚਲੀ, ਜੋ ਲਹੂ ਦੇ ਢੇਰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਸ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਘੋਰਰੂਪੋऽਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍ । ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣਡਵਾਨਾਂ ਚ ਯਮਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਜੰਗ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਕੁਰੁਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਭਸਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਗਜਾਨੀਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਮृਤ੍ਯਵੇ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ ਭੀਮੇਨ ਨਾਰਾਚਾਭਿਹਤਾ ਗਜਾਃ । ਪੇਤੁਰ੍ਨੇਦੁਸ਼੍ਚ ਸੇਦੁਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪਰਿਬਭ੍ਰਮੁਃ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤਾ, ਭੀਮ ਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਚੀਂਘਦੇ, ਚੀਲਦੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਟਕਦੇ ਸਨ।