ਤਥੈਵ ਚ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੋ ਬਲੀ। ਨੂਨਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਯਥਾ ਹਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਇਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੀ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੁਰਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਦੁਃਖੇਨ ਮਹਤਾऽऽਵਿष੍ਟੋ ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨਿਹਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸ਼ੂਰਾ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਮੇ ਯੁਧਿ। ਯਤਮਾਨਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਹਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਸੈਨਿਕਾਃ
ਮੇਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਭਰਾ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਵੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਸ੍ਥਤਯਾ ਨਿਤ੍ਯਮਸ੍ਮਾਨੁਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਸੋऽਹਂ ਕੁਪਥਮਾਰੂਢਃ ਪਸ਼੍ਯ ਦੈਵਮਿਦਂ ਮਮ
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਪੱਖ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਡੀ ਉਣਡਿੱਠੀ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਇਹ ਹਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਃ ਕ੍ਰੂਰਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਃ
ਇਹ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਜੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਉਕ੍ਤਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ । ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਾਤ ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ, ਦ੍ਰੋਣ, ਵਿਦੁਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਕਹੀ ਸੀ; ਪਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਸੱਚ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸਮਯਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤੋ ਵੈ ਸ਼ਤ੍ਰੁਕਰ੍ਸ਼ਨ । ਨਾਹਂਯੁਧਿ ਨਿਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਪ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਃ ਕਥਂਚਨਾ
ਤੇ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇ ਆਚਾਰਯੁ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣੀ।
ਯਯ ਹਿ ਧਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਭੀਮੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਜਦ ਤਕ ਭੀਮ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਰਹੇਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਣੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦृਢਾਂ ਮਤਿਮ੍ । ਯੋਧਯਸ੍ਵ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਲਕੜ ਬਣਾਅ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਜੇਤੁਂ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਥਿਰਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਵ ਭਾਰਤ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ ਕੇ ਲੜ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੇ ਨਿਹਤਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਬਹੂਨੇਕੇਨ ਸਞ੍ਜਯ । ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਸੰਜਯ, ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਞ੍ਜਯ । ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਦੈਵੇਨੋਪਹਤਾਨ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੰਜਯ; ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਮੇ ਤਨਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜੀਯਨ੍ਤੇ ਨ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ । ਯਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਕृਪਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੀਵਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਪਾ—
ਸੌਮਦਤ੍ਤੇਸ਼੍ਚ ਵੀਰਸ੍ਯ ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ੍ਨਸ੍ਤਥਾ ਤਾਤ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਸੌਮਦੱਤ ਦਾ ਸ਼ੂਰਾ, ਭਗਦੱਤ ਤੇ ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਵੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ—
ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਮਧ੍ਯਗਾਸ੍ਤਨਯਾ ਮਮ । ਯਦਹਨ੍ਯਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਭਾਗਧੇਯਤਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮੱਧ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ; ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ?
ਨ ਹਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਨ੍ਦਃ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਬੁਧ੍ਯਤ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਯਾ ਤਾਤ ਭੀष੍ਮੇਣ ਵਿਦੁਰੇਣ ਚ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਮੰਦਾ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ; ਮੈਂ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਗਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਃ ਸਤਤਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਨਾਬੁਧ੍ਯਤ ਪੁਰਾ ਮੋਹਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਫਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਵੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਰਹੀ; ਪਰ ਉਹ ਗਲਤ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਰਹਾ; ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਮਿਲਿਆ।
ਯਦ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮ ਵਿਚੇਤਸਃ । ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਯਤੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਭਟਕਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਦਾ ਰਹਾ—
ਇਦਂ ਤਤ੍ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਨ ਬੁਦ੍ਧਵਾਨਸ੍ਮਿ ਵਿਭੋ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਮਾਨਮਿਦਂ ਤਦਾ
ਇਹੀ ਹੋ ਗਿਆ—ਕਸ਼ਤਰੀ ਨੇ ਜੋ ਵਧੀਆ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਿਵਾਰਯ ਸੁਤਂ ਦ੍ਯੂਤਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਮਾ ਦ੍ਰੁਹੇਤਿ ਚ । ਸੁਹृਦਾਂ ਹਿਤਕਾਮਾਨਾਂ ਬ੍ਰੁਵਤਾਂ ਤਤ੍ਤਦੇਵ ਚ
‘ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਤੋਂ ਰੋਕੋ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਕਰੋ’—ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਭ ਨੇ ਇਹੀ ਆਖਿਆ।
ਨ ਸ਼ृਣੋਮਿ ਪੁਰਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਥ੍ਯਮਿਵੌषਧਮ੍ । ਤਦਿਦਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ; ਹੁਣ ਉਹ ਵਧੀਆ ਆਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਵਿਦੁਰਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਾਣਾਂ ਤਥਾऽਨ੍ਯੇषਾਂ ਹਿਤੈषਿਣਾਮ੍ । ਅਕृਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਪਥ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕੌਰਵਾਃ
ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਨਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਕੌਰਵ ਨਾਸ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦੇਤਤ੍ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਹਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਵਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਯਥਾ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੰਘ ਚੁੱਕਾ, ਸੰਜਯਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਮੁਮਹਾਰੌਦ੍ਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮੁਪਦ੍ਯਤ। ਲਕਕ੍ਸ਼ਯਕਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸੁਣੋ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਸਂਰਬ੍ਧਾਨ੍ਯਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਜਿਘਾਂਸਯਾ
ਫਿਰ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਵਧੀਆਂ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਯੁਕ੍ਤਾਨੀਕਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸਾਤਯਕੀ, ਆਪਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਵਿਰਾਟੋ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸੋਮਕੈਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਵੀਰਾਟ ਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਸਾਰੇ ਸੋਮਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਕੇਕਯਾ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਤਾਨੀਕਾ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਮੇਵ ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਕੇਕੈ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਆਪਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਦ੍ਰੌਪਦਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਸ਼੍ਚ ਦਂਸ਼ਿਤਃ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸਮਾਦਿष੍ਟਾਨ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮਭ੍ਯਯੁਃ
ਅਰਜੁਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਉਹ ਸਭ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਖੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੂਰੋ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇऽਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਕੌਰਵਾਨ੍
ਅਭਿਮਨ्यु, ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਹਿਡਿੰਬਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵਾਂ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।