ਪ੍ਰਾਸੈਰਭਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਗਜਯੋਧਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਪਤਮਾਨਾਃ ਸ੍ਮ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਨ੍ਨਗਾ ਇਵ
ਕਈ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋऽਥ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਰੂਪਧਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨਖਰਪ੍ਰਾਸਯੋਧਿਨਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਖਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਸੈਨਿਕਾਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਘੋਰੈ ਰਣੇ ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਰਥਘੋषੇਣ ਨਾਦਯਨ੍ । ਅਭ੍ਯਾਗਮਦ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਧਨੁਃਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮੋਹਯਨ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪਾਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੈਰਵਂ ਸ੍ਵਨਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਯਤ੍ਤਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਨਾਗਾਨਾਂ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮਂ ਤੁ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪਨ੍ਤਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਪਰ ਪਾਂਡਵ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਭੀष੍ਮੋ ਰਣਸ਼੍ਲਾਘੀ ਤੋਮਕਾਨ੍ਸਹਸृਜ੍ਜਯਾਨ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਟੋਮਕਾ ਤੇ ਜਯਨ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਕृਤਂ ਭਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਸ ਤੇषਾਂ ਰਥਿਨਾਂ ਵੀਰੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਯੁਧਿ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਹਸਾ ਰਾਜਨ੍ਬਾਹੂਨਥ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਬਾਂਹ ਤੇ ਸਿਰ ਅਚਾਨਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਵਿਰਥਾਨ੍ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਪਤਿਤਾਨ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਹਯੇਭ੍ਯੋ ਹਯਸਾਦਿਨਾਮ੍
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਰਥੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗੇ ਸਿਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਞ੍ਸ਼ਯਾਨਾਨ੍ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਨ੍ । ਅਪਸ਼੍ਯਾਮ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਮਾਥਿਤਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖ ਰਹਿਤ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪਏ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਨ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਪੁਮਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਦ੍ਭੀਮਸੇਨਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਿਵਾਏ ਰਥੀ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ।
ਸ ਹਿ ਭੀष੍ਮਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ । ਤਤੋ ਨਿष੍ਟਾਨਕੋ ਘੋਰੋ ਭੀष੍ਮਭੀਮਸਮਾਗਮੇ
ਉਹ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਮਿਲਾਪ 'ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੱਜੀ।
ਬਭੂਵ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਘੋਰਰੂਪੋ ਭਯਾਨਕਃ । ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹृष੍ਟਾਃ ਸਿਂਹਨਾਦਮਥਾਨਦਨ੍
ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭੈੜੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣ ਗਈ; ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸੋਦਰ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਭੀष੍ਮਂ ਜੁਗੋਪ ਸਮਰੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭੀਮਸ੍ਤੁ ਸਾਰਥਿਂ ਹਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਸ਼੍ਵੇ ਰਥੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਵਮਾਣੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਭੀਮ, ਜੋ ਰਥਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਸੁਨਾਭਸ੍ਯ ਸ਼ਰੇਣਾਸ਼ੁ ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਾਰਤ । ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਸ ਹਤੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੁਵਿ
ਭਾਰਤ, ਭੀਮ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੁਨਾਭਾ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਰਥੇ । ਨਾਮृष੍ਯਨ੍ਤ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸੋਦਰਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥਯੋਧਾ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਸੱਤ ਬਹਾਦਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰੋ ਮਹੋਦਰਃ । ਅਪਰਾਜਿਤਃ ਪਣ੍ਡਿਤਕੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਬਹਵਾਸ਼ੀ, ਕੁੰਡਧਾਰਾ, ਮਹੋਦਰਾ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਪੰਡਿਤਕਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼ਾ — ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਯੋਧੇ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਚਿਤ੍ਰਸਨ੍ਨਾਹਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਕਵਚਧ੍ਵਜਾਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾਰਿਮਰ੍ਦਨਾਃ
ਇਹ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕਵਚ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਡਵ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹੋਦਰਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਨਵਭਿਰ੍ਵਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ਨਮੁਚਿਂ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਯਥਾ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਹੋਦਰਾ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਮੁਚੀ ਨੂੰ ਵਿੱਧਿਆ ਸੀ।
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁਃ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਚਾਪਿ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਨਵਤ੍ਯਾ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ
ਆਦਿਤ੍ਯਕੇਤੁ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਬਹਵਾਸ਼ੀ ਨੇ ਪੰਜ, ਕੁੰਡਧਾਰਾ ਨੇ ਨਵੇਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼ਾ ਨੇ ਪੰਜ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਅਪਰਾਜਿਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਾਜਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਅਪਰਾਜਿਤ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿੱਧਿਆ।
ਰਣੇ ਪਣ੍ਡਿਤਕਸ਼੍ਚੈਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਃ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍। ਸ ਤਂ ਨ ਮਮृषੇ ਭੀਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਵਧਮਾਹਵੇ
ਪੰਡਿਤਕਾ ਨੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ; ਪਰ ਭੀਮ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿੱਧਿਆ ਜਾਣਾ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਧਨੁਃ ਪ੍ਰਪੀਡ੍ਯ ਵਾਮੇਨ ਕਰੇਣਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸਨਃ । ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ
ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਰਾਜਿਤਸ੍ਯ ਸੁਨਸਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਪਰਾਜਿਤਸ੍ਯ ਭੀਮੇਨ ਕृਤ੍ਤਂ ਗਾਮਪਤਚ੍ਛਿਰਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਭੀਮ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਨਾਸਾ ਦਾ ਸਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਪਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਕੁਣ੍ਡਧਾਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕਾਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਫਿਰ, ਇਕ ਹੋਰ ਚੌੜਾ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਭੀਮ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥਯੋਧਾ ਕੁੰਡਧਾਰਾ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪੁਨਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸਂਧਾਯ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖਮ੍ । ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਅਤੁੱਲ ਆਤਮਾ ਭੀਮ ਨੇ ਤੀਰ ਚੜਾ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਪੰਡਿਤਕਾ ਵੱਲ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ।