ਰੇਜੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਚ੍ਛਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਰਤ । ਅਙ੍ਗਦਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਧਨੂਂषਿ ਚ
ਉਥੇ, ਭਾਰਤ, ਝੰਡੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੇ ਲਹਿਰਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਧੀਆ ਕੰਗਣ ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਝਲਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪृਤਨਾਪਤਿਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੀ ਬਣਤਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾ ਰਥੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯ ਵ੍ਯੂਹਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸਾਗਰੋਪਮਮ੍ । ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੂਹਂ ਰਣੇ ਸ਼ੂਰ ਕੁਰੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥ
ਵੇਖ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬਣੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਬਣਤਰ; ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਬਣਤਰ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਮਹਾ ਰਥੀ।
ਤਤਃ ਸ ਪਾਰ੍षਤਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਵ੍ਯੂਹਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਟਕਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਵ੍ਯੂਹਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ, ਰਾਜਾ, ਕੜੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਬਣਤਰ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਸੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਲਈ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਭ੍ਯਾਂ ਭੀਮਸੇਨਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ । ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਹਯਪਦਾਤਿਭਿਃ
ਸ੍ਰਿੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾ ਰਥੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ, ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਨਾਭਾਵਭੂਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਃ ਕृष੍ਣਸਾਰਥਿਃ । ਮਧ੍ਯੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਮੱਧ ਵਿੱਚ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਥੀ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਮਾਦ੍ਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਸਨ।
ਅਥੇਤਰੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸਹਸੈਨ੍ਯਾ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਵ੍ਯੂਹਂ ਤਂ ਪੂਰਯਾਮਾਸੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਫਿਰ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਲੜਾਈ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਗਏ।
ਏਵਮੇਤਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਅਤਿष੍ਠਨ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਯੋਦ੍ਧੁਕਾਮਾ ਜਯੈषਿਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਬਣਤਰ ਬਣਾਈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਲੜਨ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਰੱਖਦੇ।
ਭੇਰੀਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਰ੍ਵਿਮਿਸ਼੍ਰੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ । ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਿਤਾਸ੍ਫੋਟਿਤੋਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟੈਰ੍ਨਾਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਸਾਫ਼ ਢੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸੰਗ ਮਿਲੀਆਂ ਸਾਂਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿੰਮ੍ਹਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੱਕਰਾਂ ਤੇ ਜੰਗੀ ਨਾਅਰੇ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਪਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਰੇ ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ। ਨੇਤ੍ਰੈਰਨਿਮਿषੈ ਰਾਜਨ੍ਨਵੈਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਪਲਕ ਝਪਕਾਏ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ।
ਮਨੋਭਿਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਯੋਧਾਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ ।' ਪੁਨਰਾਹੂਯ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ਰੀਰੈਰਪਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਮਨ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ; ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍ । ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭੈੜੀ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ।
ਨਾਰਾਚਾ ਨਿਸ਼ਿਤਾਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸਂਪਤਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਭਾਰਤ । ਵ੍ਯਾਤ੍ਤਾਨਨਾ ਭਯਕਰਾ ਉਰਗਾ ਇਵ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ
ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ, ਭਾਰਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ।
ਨਿष੍ਪੇਤੁਰ੍ਵਿਮਲਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੈਲਧੌਤਾਃ ਸੁਤੇਜਨਾਃ । ਅਮ੍ਬੁਦੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਰਾਜਨ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਃ ਸ਼ਤਹ੍ਰਦਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇਲ ਲਗੀਆਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀਆਂ ਬਰਢਾਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਦੀਆਂ।
ਗਦਾਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਃ ਪਟ੍ਟੈਃ ਪਿਨਦ੍ਧਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭੂषਿਤਾਃ। ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਸਾਫ਼ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਦਾਂ ਉਥੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਵਿਮਲਾਮ੍ਬਰਸਨ੍ਨਿਭਾਃ । ਆਰ੍षਭਾਣਿ ਚ ਚਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਾਣਿ ਭਾਰਤਤ
ਤਲਵਾਰਾਂ ਵੀ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਸਾਫ਼ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਬਲਦ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ, ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਢਾਲਾਂ, ਭਾਰਤ।
ਅਸ਼ੋਭਨ੍ਤ ਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਸੇਨੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ, ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਫੌਜਾਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੀਆਂ।
ਅਸ਼ੋਭੇਤਾਂ ਯਥਾ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਸੇਨੇ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਮਰੇ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵੈ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ; ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ।
ਰਥਾਸ੍ਤੁ ਰਥਿਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਪਰਮਾਹਵੇ। ਯੁਗੈਰ੍ਯੁਗਾਨਿ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਯੁਯੁਧੁਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਰ੍षਭਾਃ
ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਰਥੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਏ। ਰਥਾਂ ਦੇ ਯੁਗ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜੇ।
ਦਨ੍ਤਿਨਾਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸਂਘਰ੍षਾਤ੍ਪਾਵਕੋऽਭਵਤ੍ । ਦਨ੍ਤੇषੁ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਧੂਮਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟਕਰ ਤੋਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈ।
ਪ੍ਰਾਸੈਰਭਿਹਤਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਗਜਯੋਧਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਪਤਮਾਨਾਃ ਸ੍ਮ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਨ੍ਨਗਾ ਇਵ
ਕਈ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਦਾਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋऽਥ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਚਿਤ੍ਰਰੂਪਧਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਨਖਰਪ੍ਰਾਸਯੋਧਿਨਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਖਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਤੇ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਸੈਨਿਕਾਃ । ਅਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਘੋਰੈ ਰਣੇ ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਕੁਰੂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮੋ ਰਥਘੋषੇਣ ਨਾਦਯਨ੍ । ਅਭ੍ਯਾਗਮਦ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਧਨੁਃਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮੋਹਯਨ੍
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪਾਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਰਥਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੈਰਵਂ ਸ੍ਵਨਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਯਤ੍ਤਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਥ ਵੀ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਨਰਾਸ਼੍ਵਰਥਨਾਗਾਨਾਂ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗੁੰਝੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮਂ ਤੁ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਤਪਨ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪਨ੍ਤਮਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਪਰ ਪਾਂਡਵ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਮਰ੍ਦਯਨ੍ਤਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸਾਰੀ ਫੌਜਾਂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਭੀष੍ਮੋ ਰਣਸ਼੍ਲਾਘੀ ਤੋਮਕਾਨ੍ਸਹਸृਜ੍ਜਯਾਨ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਟੋਮਕਾ ਤੇ ਜਯਨ ਤੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੁਕृਤਂ ਭਯਮ੍
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।