ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਗੋਵਿਤਤਂ ਨਾਮ ਵਾਜਿਮੇਧਮਵਾਪ ਸਃ। ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਕਣ੍ਵਾਯ ਭਰਤੋ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਗੋਵਿਤਤ ਨਾਮਕ ਵਾਜਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਰਤ ਨੇ ਕਣਵ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਦਿੱਤੇ।
ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ਼ਤੈਰੀਜੇ ਯਮੁਨਾਮਨੁ ਤੀਰਗਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਗਙ੍ਗਾਮਨੁ ਚਤੁਃਸ਼ਤੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਉੱਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਸੌ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਰ੍ਭਰਤੋ ਯਜ੍ਞੈਰੀਜੇ ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲੋ ਨृਪਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਰਤਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਦੌਸ਼ਯੰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੇ, ਜੋ ਸ਼ਾਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਤੋਂ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਂਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪृਥਕ੍। ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਨਾਨੁਰੂਪਾ ਮਮੇਤਿ ਤਾਨ੍
ਭਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ।'
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਮਾਤਰਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਤਥਂ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮ ਤਤ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਲਈ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰੀਜਾਨੋ ਭਰਤਸ੍ਤਦਾ। ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਭਰਦ੍ਪਾਜਾਦ੍ਭੁਮਨ੍ਯੁਂ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਰਤ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਮਨਯੁ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਭਰਤ ਵੰਸ਼ੀ।
ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਿਣਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੌਰਵਨਨ੍ਦਨਃ। ਭੁਮਨ੍ਯੁਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਭਰਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਭਰਤ ਨੇ ਭੂਮਨਯੁ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤੋ ਦਿਵਿਰਥੋ ਨਾਮ ਭੁਮਨ੍ਯੋਰਭਵਤ੍ਸੁਤਃ। ਸੁਹੋਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਹੋਤਾ ਚ ਸੁਹਵਿਃ ਸੁਯਜੁਸ੍ਤਥਾ
ਭੂਮਨਯੁ ਤੋਂ ਫਿਰ ਦਿਵਿਰਥ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਹੋਤਾ, ਸੁਹਵੀ ਤੇ ਸੁਯਜੁ ਵੀ ਹੋਏ।
ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਾਮृਚੀਕਸ਼੍ਚ ਭੁਮਨ੍ਯੋਰਭਵਨ੍ਸੁਤਾਃ। ਤੇषਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸੁਹੋਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਮਾਪ ਮਹੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ ਵਿਚ ਭੂਮਨਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਚੀਕ ਆਦਿ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਦ੍ਯੈਃ ਸੋऽਯਜਦ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਵੈਃ। ਸੁਹੋਤ੍ਰਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਬੁਭੁਜੇ ਸਾਗਰਾਮ੍ਬਰਾਮ੍
ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਹਸ੍ਤਿਗਵਾਸ਼੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਰਤ੍ਨਸਮਾਕੁਲਾਮ੍। ਮਮਜ੍ਜੇਵ ਮਹੀ ਤਸ੍ਯ ਭੂਰਿਭਾਰਾਵਪੀਡਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਹਾਥੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਮਨੁष੍ਯਕਲਿਲਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਸੁਹੋਤ੍ਰੇ ਰਾਜਨਿ ਤਦਾ ਧਰ੍ਮਤਃ ਸ਼ਾਸਤਿ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਨ ਕੀਤਾ।
ਚੈਤ੍ਯਯੂਪਾਙ੍ਕਿਤਾ ਚਾਸੀਦ੍ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਜਨਸਸ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਯਜਨ ਦੇ ਯੂਪਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ। ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਮਕਦੀ ਰਹੀ।
ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਹੋਤ੍ਰਾਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ। ਅਜਮੀਢਂ ਸੁਮੀਢਂ ਚ ਪੁਰੁਮੀਢਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਅਜਮੀਢ, ਸੁਮੀਢ ਤੇ ਪੁਰੁਮੀਢ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਰਤ।
ਅਜਮੀਢੋ ਵਰਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। षਟ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸੋਪ੍ਯਜਨਯਤ੍ਤਿਸृषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਭਾਰਤ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਜਮੀਢ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ; ਉਸ ਵਿਚ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਨਿਵ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ, ਹੇ ਭਰਤ।
ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਧੂਮਿਨ੍ਯਥੋ ਨੀਲੀ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਪਰਮੇष੍ਠਇਨੌ। ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਜਨਯਜ੍ਜਹ੍ਨੁਂ ਸੁਤੌ ਚ ਜਨਰੂषਿਣੌ
ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਰਿਕਸ਼, ਧੂਮਿਨ, ਨੀਲੀ, ਦੌਸ਼ਯੰਤ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ, ਕੇਸ਼ਿਨ, ਜਹਨੂ ਤੇ ਜਨਰੂਸ਼ੀ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਵਿਦੁਃ ਸਂਵਰਣਂ ਵੀਰਮृਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਰਾਥਨ੍ਤਰੀਸੁਤਮ੍। ਤਥੇਮੇ ਸਰ੍ਵਪਞ੍ਚਾਲਾ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਪਰਮੇष੍ਠਿਨੋਃ। ਅਨ੍ਵਯਾਃ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਰਾਜਞ੍ਜਨ੍ਹੋਰਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਰਥੰਤਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੰਵਰਣ ਜਣੇ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ। ਦੌਸ਼ਯੰਤ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਚਾਲ ਹਨ। ਜਹਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਜਨਰੂषਣਯੋਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠਮृਕ੍ਸ਼ਮਾਹੁਰ੍ਜਨਾਧਿਪਮ੍। ऋਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਂਵਰਣੋ ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਜਨ੍ਵਂਸ਼ਕਰਸ੍ਤਵ
ਜਨਰੂਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਰਿਕਸ਼ ਵੱਡਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਸੰਵਰਣ ਜਣੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਆਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਸਂਵਰਣੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸੁਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਦ ਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਵਰਣ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਾਸ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਸ਼ੀਰ੍ਯਤ ਤਤੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਦਾ। ਕ੍ਸ਼ੁਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਭ੍ਯਾਮਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਿਆ—ਭੁੱਖ, ਮੌਤ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕੀਤਾ।
ਅਭ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਭਾਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਪਤ੍ਨਾਨਾਂ ਬਲਾਨਿ ਚ। ਚਾਲਯਨ੍ਵਸੁਧਾਂ ਚੇਮਾਂ ਬਲੇਨ ਚਤੁਰਙ੍ਗਿਣਾ
ਉਹ ਭਾਰਤੀਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਲ੍ਯੋ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਮਹੀਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ ਏਨਂ ਸਮਰੇऽਜਯਤ੍
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਸ ਅਕਸ਼ੌਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਦਾਰਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਃ। ਰਾਜਾ ਸਂਵਰਣਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਲਾਯਤ ਮਹਾਭਯਾਤ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਸੰਵਰਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਡੀ ਡਰ ਤੋਂ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਪਰਾਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਭਾਰਤਾ ਦਿਸ਼ਮ੍'। ਸਿਨ੍ਧੋਰ੍ਨਦਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਨਿਕੁਞ੍ਜੇ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਦਾ। ਨਦੀਵਿਪਯਪਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਹਾਰ ਕੇ, ਭਾਰਤੀ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਿੰਧੁ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰਾਵਸਨ੍ਬਹੂਨ੍ਕਾਲਾਨ੍ਭਾਰਤਾ ਦੁਰ੍ਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਤੇषਾਂ ਨਿਵਸਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਉਥੇ, ਭਾਰਤੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਔਖੇ ਥਾਂ 'ਚ ਰਹੇ; ਉਹ ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਸਦੇ ਰਹੇ।
ਅਥਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਭਰਤਾਨ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਤਮਾਗਤਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਕੋਲ ਆਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਿਲੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਭ੍ਯਾਹਰਂਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭਾਰਤਾਸ੍ਤਦਾ। ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮृषਯੇ ਸਤ੍ਕਾਰੇਣ ਸੁਵਰ੍ਚਸੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਤਮਾਸਨੇ ਚੋਪਵਿष੍ਟਂ ਰਾਜਾ ਵਵ੍ਰੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ। ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਭਵਾਨ੍ਨੋऽਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਯਤੇਮਹਿ
ਜਦ ਉਹ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: 'ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਸਕੀਏ।'
ਓਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਵਸਿष੍ਠੋऽਪਿ ਭਾਰਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਅਥਾਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ੍ਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੌਰਵਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ 'ਓਮ' ਕਹਿ ਕੇ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨ ਲਈ; ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਵਜੋਂ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਵਿषਾਣਭੂਤਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭਰਤਾਧ੍ਯੁषਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸੋऽਧ੍ਯਤਿष੍ਠਤ੍ਪੁਰੋਤੋਤਮਮ੍
ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਿੰਗ ਵਾਂਗ ਅਗਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤਾ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।