ਸ ਬਭੌ ਰਥਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਲਲਾਟੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਸ਼ਿਖਰੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਮਯੈਰ੍ਮੇਰੁਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਿਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਃ
ਉਹ ਰਥ-ਯੋਧਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਾਚ੍ਛਿਖਣ੍ਡਿਨਃ । ਧ੍ਵਜਂ ਸੂਤਮਥੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੁਰਗਾਨਾਯੁਧਾਨਿ ਚ
ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿਚ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਸਾਰਥੀ, ਰਾਜਾ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ ष। ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥਾਦ੍ਵੈ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥ-ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਗਿਆ।
ਖਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਸੁਸ਼ਿਤਂ ਵਿਮਲਂ ਚ ਸ਼ਰਾਵਰਮ੍ । ਸ਼੍ਯੇਨਵਦ੍ਵ੍ਯਚਰਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਢਾਲ ਫੜੀ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਖਙ੍ਗਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਚਰਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖੁੱਲਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪਰਮਕੋਪਨਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਤੀਰ ਸੁੱਟੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਸੁਦਾਰੁਣਾਮ੍। ਅਸਿਨਾ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰੇਣ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਵਿਮਲਂ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਸ਼ਤਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨੋਰਮਮ੍। ਚਰ੍ਮਾਚ੍ਛਿਨਦਸਿਂ ਚਾਸ੍ਥ ਖਣ੍ਡਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਢਾਲ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸੌ ਚੰਦ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤੁ ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਂ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਤਤਃ ਖਙ੍ਗਂ ਖਣ੍ਡਿਤਂ ਤੇਨ ਸਾਯਕੈਃ
ਰਾਜਾ, ਉਹਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰਿਆ; ਪਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜਿਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ—
ਆਵਿਧ੍ਯ ਵ੍ਯਸृਜਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗਮ੍ । ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਅਚਾਨਕ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਲਪਕਦਾ ਹੋਇਆ ਆਇਆ ਤੇ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪਾਣਿਲਾਘਵਮ੍ । ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਚੁਸਤਾਈ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਉਹਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਕਈ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਭृਸ਼ਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਡ੍ਯਮਾਨਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮਹਾਤਮਾ ਮਾਧਵ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਕ੍ਰੂਰਮਾਹਵੇ। ਅਲਮ੍ਬੁਸਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੂਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਲੰਬੁਸਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਾਰਤ। ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਮਰੇ ਤਂ ਚ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਾਯਕੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ, ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਰਧ-ਚੰਦ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਮਾਯਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍। ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਸ਼ੈਨੇਯਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ੈਨੇਯਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਵੀਰਤਾ ਦੇਖੀ।
ਅਸਂਭ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਐਨ੍ਦ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਨਾਇਕ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਵਿਜਯਾਦ੍ਯਦਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਾਧਵੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ। ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਸ੍ਮਾਸਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਯਾਂ ਤਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਮਾਧਵ ਨੇ ਵਿਜਯਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਲਮ੍ਬੁਸਂ ਸ਼ਰੈਰਨ੍ਯੈਰਭ੍ਯਾਕਿਰਤ ਸਰ੍ਵਤਃ। ਪਰ੍ਵਤਂ ਵਾਰਿਧਾਰਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਵृषੀਵ ਬਲਾਹਕਃ
ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਲੰਬੁਸਾ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਵਾਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਣ ਦੀਆਂ ਘਟਾਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤਥਾ ਪੀਡਿਤਂ ਤੇਨ ਮਾਧਵੇਨ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ । ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਭਯਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮਾਹਵੇ
ਮਾਧਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ।
........ ਮਾਘਵਤਾ ਜਿਤ੍ਵਾ ਭਾਰਤ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ। ਸ਼ੈਨੇਯਃ ਪ੍ਰਾਣਦ?ਜ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਯੋਧਾਨਾਂ ਤਵ ਪਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਭਾਰਤ, ਮਾਘਵਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸ਼ੈਨੇਯਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੇ ਤੇਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਨ੍ਯਹਨਤ੍ਤਾਵਕਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤੇऽਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ; ਡਰ ਕੇ ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ਬਲੀ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਵ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਸ ਚ੍ਛਾਦ੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਭਾਰਤ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਭਾਰਤ—
ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਨ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃਕ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
षष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਚੈਵ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਮਾਰਿष
ਸਾਠ ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ—ਇਹ ਵਾਕਈ ਅਦਭੁਤ ਸੀ—ਤੇਰਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਉਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਬਲਃ । ਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚੈਨਂ ਸੁਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਤੇ ਸੱਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥਾਦ੍ਬਲੀ । ਪਦਾਤਿਰਸਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਤ੍ਪਾਰ੍षਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਹੀ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ਤਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਗृਦ੍ਧੀ ਮਹਾਬਲਃ । ਰਾਜਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਰਥਮਾਰੋਪਯਤ੍ਸ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਨृਪਂ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਨ੍ਯਹਨਤ੍ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਰਿਵਾਸੁਰਾਨ੍
ਫਿਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਓਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵਜਰਧਾਰੀ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਰਣੇ ਭੀਮਂ ਸ਼ਰੈਰਾਰ੍ਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਰਥਃ । ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਚ ਤਂ ਮਹਾਮੇਘੋ ਰਵਿਂ ਯਥਾ
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਰਥੀ ਸੀ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਰ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਢੱਕ ਲਿਆ ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।