ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਨਾਸ਼ਕ੍ਰੁਵਨ੍ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਯੋਧੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਵ੍ਯਭ੍ਰਮਤ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਜਹृषੇ ਤਾਵਕਂ ਬਲਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਚਾਰ੍ਯਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਪਨ੍ਤਂ ਰਿਪੁਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਧਾਃ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹੋਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਸ੍ਮृਤਿਃ । ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਦਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ।
ਏਕੀਭੂਤਾਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸੁਰੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਤਦ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਂਯੋਧੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥਂ ਪੁਨਃ । ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਯਯੌ ਯੇਨ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਥ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਂ ਪਰਾਸੁਕਰਣਂ ਦृਢਮ੍ । ਸਜ੍ਯਂ ਸ਼ਰਾਸਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤੇ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਫੜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਨਾਰਾਚੇਨ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਮਰ੍ਮਣ੍ਯਤਾਡਯਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਚੋਟ ਮਾਰੀ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨ੍ਵਿਨਾ । ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਵੇਗੇਨਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਚੋਟ ਮਾਰੀ। ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍ । ਸ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਗਿਰਿਰਾਡਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਣਾਂ 'ਤੇ ਵਿੱਧਿਆ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ।
ਤੌ ਦष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਨੁਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਾਃ
ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਭੀਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਨਾਪਤਤ ਏਵਾਜੌ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਗਜਃ ਪ੍ਰਤਿਗਜਾਨਿਵ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਨਾਰਾਚੇਨ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਤਥੇਤਰਾਂਸ੍ਤਵ ਸੁਤਾਂਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਾਹਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਦਸ਼ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਫਿਰ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਭੀਮਸੇਨਪਦਾਨੁਗਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਨ ਲਈ ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ । ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਾਨ੍
ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਦਿਸਦੇ।
ਮਹਾਹਵੇ ਦੀष੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣਮਕੁਟੋਞ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍। ਤਤ੍ਯਜੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਭੜਕ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਨਾਮृष੍ਯਤ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਜੀਵਮਾਨਾ ਗਤਾ ਇਤਿ । ਅਨ੍ਵੀਯ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨਪੀਡਯਤ੍
ਕੌਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸਂਗਤਃ । ਪਾਰ੍षਤੇਨ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੈਕਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਸੁਤਾਃ
ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਭੀਮਸੇਨ, ਪਾਰਸ਼ਤ, ਸਾਰੇ ਕੈਕੈਯਾ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਂਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯੇ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਾਃ। ਭृਸ਼ਮਰ੍ਸ਼੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਜਵਿਤੈਃ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਰਥਾਃ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਅਪਰਾਹ੍ਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਰਣਃ। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰਤ
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਥੇ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਹਯਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਮਹਾਹਵੇ। ਅਥੈਨਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਾਣਾਂ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਭਿਮਨਯੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰਨ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਚੀਹ ਘੱਟ ਦਰਜੇ ਦੇ ਘੋੜੇ ਭੇਜੇ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਂ ਰਥਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਿਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਥਃ । ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵਿਕਰਨ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜਿਆ, ਜੋ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਥਿਤਾਵੇਕਰਥੇ ਤੌ ਤੁ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨੌ। ਆਰ੍ਜਿਨਿਃ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਅਰਜਿਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਭਾਰਤ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਂ ਪਞ੍ਚਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਧਾਤੇ ਨ ਚਾਕਮ੍ਪਤ੍ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਰ੍ਮੇਰੁਰਿਵ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਵਿਕਰਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਪਰ ਉਹ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਟਿਕਾ ਰਹਿਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਕੇਕਯਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਮਾਰਿਪ । ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਕੇਕੈਯਾ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਰਾਜਨ; ਇਹ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਅਜੋਬਾ ਸੀ।
ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਵਾਰਯਨ੍ । ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषਾਕਾਰੈਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਪੁਤ੍ਰੋऽਪਿ ਤਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ੍ਤਨਯਾਨ੍ਰਣੇ । ਸਾਯਕੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈ ਰਾਜਨ੍ਨਾਜਘਾਨ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਰਾਜਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।