ਤੌ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਭਿਮਨ੍ਯੁਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ । ਬਭੂਵਤੁਰ੍ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤੌ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੌ ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਅਭਿਮਨ्यु ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਦ੍ਰੋਣਮਿष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਪਾਰਗਮ੍।' ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਸਹਸਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੋ ਗੁਰੁਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਨਾਸ਼ਂਸਤ ਵਧਂ ਵੀਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਪਰ ਜਦ ਪਾਂਚਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਅਚਾਨਕ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖਿਆ—ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ—ਉਹ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤੋ ਰਥਂ ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਕੈਕੇਯਸ੍ਯ ਵृਕੋਦਰਮ੍ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਰੋਣਮਿष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਮ੍
ਫਿਰ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਕੇਕੈ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜਾ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਭਿਪਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣੇਨ ਧਨੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਬਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍षਤੇ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਉੱਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਅਥਾਨ੍ਯਦ੍ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਦ੍ਰੋਣਂ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਪਾਂਚਾਲ ਨੇ ਹੋਰ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵੀਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃਕ । ਹਯਾਂਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਾਯਕੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸਾਰਥਿਂ ਚਾਸ੍ਯ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਕ ਚੌੜੀ ਧਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ਸ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਮਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ । ਆਰੁਰੋਹ ਮਹਾਬਾਹੁਰਭਿਮਨ੍ਯੋਰ੍ਮਹਾਰਥਮ੍
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਮਹਾਂਯੋਧਾ ਰਥ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਸਮਕਮ੍ਪਤ ਵਾਹਿਨੀ । ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਫਿਰ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਕੰਬ ਗਈ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ । ਨਾਸ਼ਕ੍ਰੁਵਨ੍ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਤੁੱਟ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਯੋਧੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੇ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਵ੍ਯਭ੍ਰਮਤ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣ ਇਵਾਰ੍ਣਵਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਭੱਜ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਜਹृषੇ ਤਾਵਕਂ ਬਲਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਚਾਰ੍ਯਂ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਤਪਨ੍ਤਂ ਰਿਪੁਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਧਾਃ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਭਾਰਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਮਹੋਤ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਸ੍ਮृਤਿਃ । ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਪੁਨਰ੍ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਦਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਾਦ ਮੁੜ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ।
ਏਕੀਭੂਤਾਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਯੋਧਯਾਮਾਸੁਰੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਤਦ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਂਯੋਧੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਸਮਰੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥਂ ਪੁਨਃ । ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਯਯੌ ਯੇਨ ਤਵਾਤ੍ਮਜਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਥ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਂ ਪਰਾਸੁਕਰਣਂ ਦृਢਮ੍ । ਸਜ੍ਯਂ ਸ਼ਰਾਸਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤੇ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਫੜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਨਾਰਾਚੇਨ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਮਰ੍ਮਣ੍ਯਤਾਡਯਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅੰਗਾਂ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਚੋਟ ਮਾਰੀ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨ੍ਵਿਨਾ । ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਵੇਗੇਨਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਡੂੰਘੀ ਚੋਟ ਮਾਰੀ। ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰੁਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਯਤ੍ । ਸ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਖਰੈਰ੍ਗਿਰਿਰਾਡਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਰਾਣਾਂ 'ਤੇ ਵਿੱਧਿਆ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ।
ਤੌ ਦष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਨੁਜਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਜੀਵਿਤਾਃ
ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿੱਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਲਗਾ ਕੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਪਰਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਭੀਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਾਨਾਪਤਤ ਏਵਾਜੌ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਗਜਃ ਪ੍ਰਤਿਗਜਾਨਿਵ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਹੋਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਨਾਰਾਚੇਨ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍ । ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵਿੱਧਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਤਥੇਤਰਾਂਸ੍ਤਵ ਸੁਤਾਂਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਾਹਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਮਾਵृਤਮ੍ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਦਸ਼ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਫਿਰ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਭੀਮਸੇਨਪਦਾਨੁਗਾਃ । ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਧਰਮਰਾਜ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਨ ਲਈ ਆਗੇ ਵਧੇ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥਸ੍ਥਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਸਮਤੇਜਸਃ । ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਾਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਾਨ੍
ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਦਿਸਦੇ।
ਮਹਾਹਵੇ ਦੀष੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਣਮਕੁਟੋਞ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍। ਤਤ੍ਯਜੁਃ ਸਮਰੇ ਭੀਮਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਭੀਮ ਨੂੰ ਭੜਕ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਨ੍ਨਾਮृष੍ਯਤ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਜੀਵਮਾਨਾ ਗਤਾ ਇਤਿ । ਅਨ੍ਵੀਯ ਚ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਨਪੀਡਯਤ੍
ਕੌਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਚਲ ਪਿਆ; ਫਿਰ ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ।