ਪੁਰੋਹਿਤਮਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍। ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਭਾषਿਤਮ੍'। ਅਹਮਪ੍ਯੇਵਮੇਵੈਨਂ ਜਾਨਾਮਿ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਦ੍ਯਹਂ ਵਚਨਾਦਸ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਮਿਮਮਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਭਵੇਦ੍ਧਿ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨੈਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਸੁਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਹ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚੈਨਂ ਸਮਾਘ੍ਰਾਯ ਸਸ੍ਨੇਹਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ; ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ।
ਸਭਾਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਬਨ੍ਦਿਭਿਃ। ਮੁਦਂ ਸ ਪਰਮਾਂ ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਜਾਂ ਨृਪਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਭੰਡਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਵ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਲੋਕਸ੍ਯਾਯਂ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਨੌ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍। ਕृਤੋ ਲੋਕਸਮਕ੍ਸ਼ੋऽਦ੍ਯ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਵੈ ਪੁਨਃ ਕृਤਃ
'ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅੱਜ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਵਾऽਯਂ ਲੋਕੋऽਥ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਾਨ੍ਮਯਿ ਸਂਗਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਯਾ ਚਾਪਿ ਤਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਲੋਕ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਰੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ। ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਿ ਵੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਹਰ ਕੋਈ, ਰਾਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵृਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਭਵ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ।
ਯਚ੍ਚ ਕੋਪਨਯਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਪ੍ਰਣਯਿਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤੇ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲਾਂ, ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨृਤਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿष੍ਟਂ ਵਾ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਵਾਤਿਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਦੁਰ੍ਵਚਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪਤਿਕृਤੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਝੂਠ ਹੋਵੇ, ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਗਲਤ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀਆਂ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਪਤੀ ਲਈ ਧੀਰਜ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਨਾਰੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਮਰਤਬਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਗਾਮਿਨੀਮ੍। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਾਥ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਮਹਿषੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨਿਰਮਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਸੋਭਿਰਨ੍ਨਪਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤ। `ਸ ਮਾਤਰਮੁਪਸ੍ਥਾਯ ਰਥਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਭਾषਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਨੇ ਜਾਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ੋਕਪ੍ਰਣਸ਼ਨਃ। ऋਣਾਦਦ੍ਯ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸੁਤਾ ਚੇਯਂ ਕਣ੍ਵੇਨ ਚ ਵਿਵਰ੍ਧਿਤਾ। ਸ੍ਨੁषਾ ਤਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵ ਨੇ ਪਾਲਿਆ। ਹੇ ਮਹਾ-ਭਾਗੇ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤ-ਵਹੁ ਹੈ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੌਤ੍ਰਂ ਸਾ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਪਾਦਯੋਃ ਪਤਿਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਰਥਨ੍ਤਰ੍ਯਾ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਉਥੇ, ਰਥੰਤਰੀ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਸੀ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਹਰ੍षਾਦਸ਼੍ਰੁਣ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਹਾਏ। ਫਿਰ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਤਵ ਭਰ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਸਾਮਰਾਟ ਬਣੇਗਾ। ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ।
ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਭੋਗਾਨਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਰਥ੍ਤਰ੍ਯਾ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਵਾਪ ਸਾ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਦਿਵਿਆ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗੀ। ਰਥੰਤਰੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਂ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਤੋऽਗ੍ਰਮਹਿषੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਨੇ ਪਹਿਨਾਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੈਨਿਕਾਨਾਂ ਚ ਭੂਪਤਿਃ। ਦੌष੍ਯਨ੍ਤਿਂ ਚ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲਂ ਤਦਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੌਸ਼ਯੰਤੀ ਨੂੰ ਰਾਜ-ਪਦ 'ਤੇ ਬਠਾਇਆ।
ਭਰਤਂ ਨਾਮਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍। `ਭਰਤੇ ਭਾਰਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਭਵਨ੍ਨृਪਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ। ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਸਮਝਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਗਤ੍ਵਾ ਵਨਾਨਿ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਦੂਸ਼ਯੰਤ ਨੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਾਦ੍ਭਰਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮਵਾਪ ਸਃ।' ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੂਸ਼ਯੰਤ ਤੋਂ ਭਰਤ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਤਬ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ।
ਭਾਸ੍ਵਰਂ ਦਿਵ੍ਯਮਜਿਤਂ ਲੋਕਸਂਨਾਦਨਂ ਮਹਤ੍। ਸ ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਮਹੀਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਸ਼ਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵਿਆ, ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ।
ਚਚਾਰ ਚ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਨੁਤ੍ਤਮਂ ਯਸ਼ਃ। ਸ ਰਾਜਾ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਚਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਿਸ਼ਵ-ਸਾਮਰਾਟ, ਸਰਵਭੌਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਬਣਿਆ।
ਈਜੇ ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਮਰੁਤ੍ਪਤਿਃ। ਯਾਜਯਾਮਾਸ ਤਂ ਕਣ੍ਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਵਦ੍ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਯਜਨ ਕੀਤੇ। ਕਣਵ ਨੇ ਉਸ ਲਈ, ਡਕਸ਼ਾ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਦਾਨ-ਦਾਤੀ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।