ਵ੍ਯੂਢਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਕੌਞ੍ਚੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੌਜ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਕੌਂਜ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਈਨਬੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁਣ੍ਡੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਸ੍ਤਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਕੌਂਜ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਤੁ ਸਹਿਤਃ ਕਾਮ੍ਭੋਜੈਰਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕੈਃ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕਾਂਭੋਜ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ।
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜੋਤਿषਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤੋ ਮਦ੍ਰਸੌਵੀਰਕੇਕਯੈਃ । ਉਰਸ੍ਯਭੂਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼, ਮਦਰ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਕੇਕਯਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਪृष੍ਠੇ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸਪਦਾਨੁਗੌਃ । ਸ੍ਵਸੇਨਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਲਾਧਿਪਃ । ਵਾਮਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਥਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਤੁषਾਰਾ ਯਵਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਚੂਚੁਪੈਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਤੁਸ਼ਾਰ, ਯਵਨ, ਸ਼ਕ ਤੇ ਚੂਚੁਪਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਜਘਨੇ ਤਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਾਤਾਯੁ ਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕਤਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੌਰਵੈਃ ਸਹ। ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਵਧੇ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤੀਯੂ ਰਥਿਨੋ ਨਾਮਾਨ੍ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨੋ ਯਯੁਃ । ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਰਥਾਰੋਹਾ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਾਦਿਨਃ
ਰਥੀ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਹਾਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਘੁੜਸਵਾਰ ਰਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੜੇ।
ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਹਯਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਰਥਿਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਣੇ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹਾਨ੍ਹਯਾਰੋਹਾ ਰਥਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਘੁੜਸਵਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਰਥੀ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿਚ; ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਰਥੀ ਵੀ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਭਿੜੇ।
ਰਥਿਨਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਾਵਨ੍ਨਮਰ੍षਿਤਾਃ
ਰਥੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ ਵੀ ਪੈਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੂੜ ਪਏ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਯਮੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਪਾਣ੍ਡਵੀ ਸੇਨਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ
ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਕृਪਦ੍ਰੋਣਸ਼ਲ੍ਯਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਿਭਿਃ । ਤਵਾਪਿ ਚ ਬਭੌ ਸੇਨਾ ਗ੍ਰਹੈਰ੍ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਸਂਵृਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਅਭ੍ਯਯਾਞ੍ਜਵਨੈਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਕੁੰਤੀਪੁਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣਾਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਂ ਨਵਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਮਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਦ੍ਦਿष੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਨੌ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦृਢਾਹਤਸ੍ਤੋ ਭੀਮੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਸਾਰਥਿਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭੀਮ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਕਵਯਂ ਵਾਹਾਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਮਿਵਾਨਲਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਲਗਾਮ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸੇ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਵਦ੍ਯਮਾਨਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸृਞ੍ਜਯਾਃ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਘਾਇਲ ਹੋਏ ਸ੍ਰੰਜਯ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍। ਮੁਹ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਦੇਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ।
ਅਭਿਦ੍ਯੇਤਾਂ ਤਤੋ ਵ੍ਯੂਹੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਵਰਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਆਸੀਦ੍ਵ੍ਯਤਿਕਰੋ ਘੋਰਸ੍ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੈਃ ਸਹ । ਏਕਾਯਨਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਦਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ: ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਯੁਯੁਧੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਰਵਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਕੌਰਵ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਕੇ, ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਂ ਬਹੁਗੁਣਂ ਸੈਨ੍ਯਮੇਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਪਰਮ੍। ਵ੍ਯੂਢਮੇਵਂ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਮੋਘਂ ਚੈਵ ਸਞ੍ਜਯ
ਹੇ ਸੰਜਯ, ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਲਾਈ ਹੋਈ, ਜੰਗ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸੀ।
ਜੁष੍ਟਮਸ੍ਮਾਕਮਤ੍ਯਨ੍ਤਮਭਿਕਾਮਂ ਚ ਨਃ ਸਦਾ । ਪ੍ਰਹृष੍ਟਂ ਵ੍ਯਸਨੋਪੇਤਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦृष੍ਟਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਸਾਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਲੜਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ, ਖੁਸ਼ ਪਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਖਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਾਤਿਵृਦ੍ਧਮਬਾਲਂ ਚ ਨ ਕृਸ਼ਂ ਨ ਚ ਪੀਵਰਮ੍ । ਲਘੁਵृਤ੍ਤਾਯਤਪ੍ਰਾਯਂ ਸਾਗਰਾਕਾਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ, ਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨੌਜਵਾਨ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ, ਨਾ ਬਹੁਤ ਮੋਟੇ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੱਧਮ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਖੂਟ।
ਆਤ੍ਤਸਨ੍ਨਾਹਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਬਹੁਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਰਿਗ੍ਰਹਮ੍ । ਅਸਿਯੁਦ੍ਧੇ ਨਿਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਗਦਾਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗੀ ਜਨਾਨੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਗਦਾ-ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਸਰ੍ष੍ਟਿਤੋਮਰੇष੍ਵਾਜੌ ਪਰਿਘੇष੍ਵਾਯਸੇषੁ ਚ । ਭਿਣ੍ਡਿਪਾਲੇषੁ ਸ਼ਕ੍ਤੀषੁ ਮੁਸਲੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਭਾਲਿਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਨੇਜ਼ਿਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ, ਗੋਪੀਆਂ, ਭਿੰਡੀਪਾਲਾਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮਗਰਾਂ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਕਮ੍ਪਨੇषੁ ਚ ਚਾਪੇषੁ ਕਣਪੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਣਣੀਯੇषੁ ਚਿਤ੍ਰੇषੁ ਮੁष੍ਟਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਉਹ ਤੀਰ-ਕਮਾਨ, ਤੀਰਾਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਬਲ ਦੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਾਹਿਰ ਸਨ।
ਅਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਵ੍ਯਾਯਾਮੇ ਚ ਕृਤਸ਼੍ਰਮਮ੍ । ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਣਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸਿੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਯਾਮ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤੀ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।