ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਭਾषਤ। ਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲ ਮਕਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਂਚਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਕਰ ਰੂਪ ਵਿਉਹ ਬਣਾਓ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਰਥਿਨੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਥਾਂਵਾਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਿਰੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦਾ ਸਿਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਸੀ, ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ; ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਜੋਂ ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨਕੁਲ ਸਨ।
ਤੁਣ੍ਡਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸੀ; ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਖਸ ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯੂਹਗ੍ਰੀਵਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਪृष੍ਠਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ ।। ृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ । ਕੇਕਯਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਉਹ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸਨ; ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਵਾਹਿਨੀਪਤੀ ਵਿਰਾਟ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕੇਕਯਾ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਨ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਚੇਕਿਤਾਨ, ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਉਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਾਦਯੋਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਃ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਉਹ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਸ਼ਤਾਨੀਕ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸੋਮਕੈਃ ਸਂਵृਤੋ ਬਲੀ । ਇਰਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪੁਚ੍ਛੇ ਮਕਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਸੋਮਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਰਾਵਾਨ, ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਦੀ ਪੂੰਛ 'ਤੇ ਸਨ।
ਏਵਮੇਤਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃਕ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਫੇਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕੌਰਵਾਨਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਰ੍ਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਛਤਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ।
ਵ੍ਯੂਢਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਕੌਞ੍ਚੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਫੌਜ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਕੌਂਜ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲਾਈਨਬੱਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁਣ੍ਡੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੋ ਵ੍ਯਰੋਚਤ। ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾਸ੍ਤਾਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਕੌਂਜ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਤੁ ਸਹਿਤਃ ਕਾਮ੍ਭੋਜੈਰਥ ਬਾਹ੍ਲਿਕੈਃ । ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਕਾਂਭੋਜ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ।
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਜਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜੋਤਿषਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤੋ ਮਦ੍ਰਸੌਵੀਰਕੇਕਯੈਃ । ਉਰਸ੍ਯਭੂਨ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼, ਮਦਰ, ਸੌਵੀਰ ਤੇ ਕੇਕਯਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਪृष੍ਠੇ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਸਪਦਾਨੁਗੌਃ । ਸ੍ਵਸੇਨਯਾ ਚ ਸਹਿਤਃ ਸ਼ੁਸ਼ਰ੍ਮਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਲਾਧਿਪਃ । ਵਾਮਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਃ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਉੱਤੇ ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਥਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਪੱਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਤੁषਾਰਾ ਯਵਨਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਕਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਚੂਚੁਪੈਃ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਤੁਸ਼ਾਰ, ਯਵਨ, ਸ਼ਕ ਤੇ ਚੂਚੁਪਾ ਵੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਤਾਯੁਸ਼੍ਚ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਜਘਨੇ ਤਸ੍ਥੂ ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁ, ਸ਼ਾਤਾਯੁ ਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਕਤਾਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਂਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਕੌਰਵੈਃ ਸਹ। ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਜਨਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਵਧੇ; ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਤੀਯੂ ਰਥਿਨੋ ਨਾਮਾਨ੍ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨੋ ਯਯੁਃ । ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਰਥਾਰੋਹਾ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਾਦਿਨਃ
ਰਥੀ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ, ਹਾਥੀ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਘੁੜਸਵਾਰ ਰਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਰਥੀ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੜੇ।
ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚ ਹਯਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਰਥਿਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਣੇ । ਹਸ੍ਤ੍ਯਾਰੋਹਾਨ੍ਹਯਾਰੋਹਾ ਰਥਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਘੁੜਸਵਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਰਥੀ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿਚ; ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਰਥੀ ਵੀ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਭਿੜੇ।
ਰਥਿਨਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਧਾਵਨ੍ਨਮਰ੍षਿਤਾਃ
ਰਥੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਘੁੜਸਵਾਰ ਵੀ ਪੈਦਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੂੜ ਪਏ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨਯਮੈਰ੍ਗੁਪ੍ਤਾ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਪਾਣ੍ਡਵੀ ਸੇਨਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ
ਭੀਮਸੇਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮਕृਪਦ੍ਰੋਣਸ਼ਲ੍ਯਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਿਭਿਃ । ਤਵਾਪਿ ਚ ਬਭੌ ਸੇਨਾ ਗ੍ਰਹੈਰ੍ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਸਂਵृਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਵੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸ਼ਲਯ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਦਿਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਦ੍ਰੋਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ । ਅਭ੍ਯਯਾਞ੍ਜਵਨੈਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਕੁੰਤੀਪੁਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣਾਸ੍ਤੁ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਂ ਨਵਭਿਰਾਯਸੈਃ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰਸ਼੍ਲਾਘੀ ਮਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਦ੍ਦਿष੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਨੌ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦृਢਾਹਤਸ੍ਤੋ ਭੀਮੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਸਾਰਥਿਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭੀਮ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਸ੍ਕਵਯਂ ਵਾਹਾਨ੍ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਵ੍ਯਧਮਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਮਿਵਾਨਲਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੇ ਲਗਾਮ ਫੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਐਸੇ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇ ਵਦ੍ਯਮਾਨਾ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਭੀष੍ਮੇਣ ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸृਞ੍ਜਯਾਃ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਖ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲੋਂ ਘਾਇਲ ਹੋਏ ਸ੍ਰੰਜਯ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਥੈਵ ਤਾਵਕਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍। ਮੁਹ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਦੇਵ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਾਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ।