ਸਮਦਤ੍ਤਿਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇषਾਂ ਚਾਪਾਨਿ ਭਾਰਤ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਪਰ ਸੌਮਦੱਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਭਾਰਤ।
ਅਥੈषਾਂ ਛਿਨ੍ਨਧਨੁषਾਂ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਨੁ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਹਤਾ ਨ੍ਯਪਤਨ੍ਰਾਜਨ੍ਵਜ੍ਰਭਗ੍ਨਾ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਾਃ । ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਹਤਾਨ੍ਵੀਰੋ ਰਣੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਉਹ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ—
ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯੋ ਵਿਨਦਰਾਜਨ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍। ਰਥਂ ਰਥੇਨ ਸਮਰੇ ਪੀਡਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲੌ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵੀਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਥ ਉਸਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ।
ਤਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਹਿ ਸਮਰੇ ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਥਵਾਜਿਨਃ । ਵਿਰਥਾਵਭਿਵਲ੍ਗਨ੍ਤੌ ਸਮੇਯਾਤਾਂ ਮਹਾਰਥੌ
ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰਥ-ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਮਹਾਖਙ੍ਗੌ ਤੌ ਚਰ੍ਮਵਰਧਾਰਿਣੌ । ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰੌ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਵੱਡੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ ਤੇ ਡਾਲਾਂ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸਹ੍ਯਮਸਿਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮਾਹਵੇ। ਮਤ੍ਵਾ ਵृਕੋਦਰਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਭਿਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਃ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਤਲਵਾਰ-ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਵੱਡਾ ਰਥੀ, ਇਹ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਵਰਧਾਰਿਣਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍ਰਾਜਨ੍ਰਥਮਾਰੋਪਯਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਭੀਮਸੇਨ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਤਵਾਪਿ ਤਨਯੋ ਰਾਜਨ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮਾਹਵੇ। ਆਰੋਪਯਦ੍ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਸ੍ਤਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਰਣੇ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਅਯੋਧਯਨ੍ਤ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਂਡਵ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਲੋਹਿਤਾਯਤਿ ਚਾਦਿਤ੍ਯੇ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਲਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਨੰਜਯ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਹਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਦਿष੍ਟਾਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਨਿਬਰ੍ਹਣੇ । ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯੈਵ ਗਤਾ ਨਾਸ਼ਂ ਸ਼ਲਭਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਹ ਸਿਪਾਹੀ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਃ ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਸ੍ਤਦਾ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸਹਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍
ਫਿਰ ਮਤਸਯ ਅਤੇ ਕੇਕਯ, ਜੋ ਤੀਰ ਕਮਾਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਏਵਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸੂਰ੍ਯੇऽਸ੍ਤਮੁਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੋਹਃ ਸਮਜਾਯਤ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਲੱਗਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਹੜਬੜਾਹਟ ਅਤੇ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ।
ਅਵਹਾਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਵਾਹਨਃ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ, ਜਦ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਰਥ ਥੱਕ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਸਮਾਗਮੇ। ਤੇ ਸੇਨੇ ਭृਸ਼ਸਂਵਿਗ੍ਨੇ ਯਯਤੁਃ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਜਦ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਬੜੀ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਈਆਂ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਸ਼ਿਬਿਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿਃ
ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਕੌਰਵ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਸੀ, ਉਥੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਟਿਕ ਗਏ।
ਵਿਹृਤ੍ਯ ਤੁ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸਹਿਤਾਃ ਕੁਰੁਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਵ੍ਯਤੀਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਫਿਰ ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਫੇਰ ਇਕੱਠੇ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ । ਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਰਥਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪਾਸੋਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ, ਭਾਰਤ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਥ ਜੋੜੇ ਗਏ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸਂਨਹ੍ਯਤਾਂ ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਹਯਾਨਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰਤ। ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਾਦਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲਃ ਸਰ੍ਵਤੋऽਭਵਤ੍
ਭਾਰਤ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਈ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਭਾषਤ। ਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲ ਮਕਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਂਚਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਕਰ ਰੂਪ ਵਿਉਹ ਬਣਾਓ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਰਥਿਨੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੋ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਥਾਂਵਾਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਿਰੋऽਭੂਦ੍ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਸ਼੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦਾ ਸਿਰ ਦ੍ਰੁਪਦ ਸੀ, ਪਾਂਡਵ ਧਨੰਜਯ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ; ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਵਜੋਂ ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨਕੁਲ ਸਨ।
ਤੁਣ੍ਡਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਸੌਭਦ੍ਰੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸੀ; ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਖਸ ਘਟੋਤਕਚ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯੂਹਗ੍ਰੀਵਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਪृष੍ਠਮਾਸੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਰਾਟੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ ।। ृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ । ਕੇਕਯਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਉਹ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸਨ; ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਵਾਹਿਨੀਪਤੀ ਵਿਰਾਟ ਸੀ। ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕੇਕਯਾ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸਨ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਚੇਕਿਤਾਨ, ਸੱਜੇ ਪੱਖ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਉਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਾਦਯੋਸ੍ਤੁ ਮਹਾਰਾਜ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਹਾਰਥਃ। ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਃ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਵृਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਉਹ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਤੇ ਸ਼ਤਾਨੀਕ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸੋਮਕੈਃ ਸਂਵृਤੋ ਬਲੀ । ਇਰਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪੁਚ੍ਛੇ ਮਕਰਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ
ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਸੋਮਕਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਰਾਵਾਨ, ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਦੀ ਪੂੰਛ 'ਤੇ ਸਨ।
ਏਵਮੇਤਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਭਾਰਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃਕ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ, ਫੇਰ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕੌਰਵਾਨਭ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੈਰ੍ਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ਛਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ
ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ, ਛਤਰਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ।