ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਮਤੁਲਮੇਤਦ੍ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਰਜੋ ਹ੍ਯਾਸਾਂ ਦੁਰਿਤਾਨ੍ਯਪਕਰ੍षਤਿ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਔਰਤਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹਨ। ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਜੋਧਾਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੰਦਗੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਵ੍ਯਾਜਹ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਬੋਲ ਪਏ।
ਰੇਤੋਧਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਉਨ੍ਨਯਤਿ ਨਰਦੇਵ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਾਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯ ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
ਬੀਜ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਤੂੰ ਹੀ ਉਸ ਗਰਭ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੇ ਸੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਪਤਿਰ੍ਜਾਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤਿ ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ਹ੍ਯੇषਾ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍
ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਸੁਭਾਵ ਹੈ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰ।
ਜਾਯਾ ਜਨਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਾਤ੍ਮਨੋऽਙ੍ਗਾਦ੍ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਰਸ੍ਵ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲਂ ਨृਪ
ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਕੁੰਤਲ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਰਾਜਾ।
ਸੁਭੂਤਿਰੇषਾ ਨ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਜੀਵਿਤਂ ਜੀਵਯਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਸ਼ਾਕੁਨ੍ਤਲਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਭਰ ਪੌਰਵਮ੍
ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਾਕੁੰਤਲ ਪੌਰਵ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ।
ਭਰ੍ਤਵ੍ਯੋऽਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨਾਦਪਿ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਤ੍ਵਯਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਭਰਤੋ ਨਾਮ ਤੇ ਸੁਤਃ
ਤੂੰ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧਕੇ ਪਾਲਣੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ 'ਭਰਤ' ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਭਰਤਾਦ੍ਭਾਰਤੀ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯੇਨੇਦਂ ਭਾਰਤਂ ਕੁਲਮ੍। ਅਪਰੇ ਯੇ ਚ ਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਭਾਰਤਾ ਇਤਿ ਤੇऽਭਵਨ੍
ਭਰਤ ਤੋਂ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਆਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕੁਲ 'ਭਾਰਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲੋਕ ਵੀ 'ਭਾਰਤ' ਹੀ ਕਹਾਏ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਾਃ। ਪਤਿਵ੍ਰਤੇਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਵਵਰ੍षਿਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਿਵਰਤਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੌਰਵੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍। `ਸਿਂਹਾਸਨਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੋਂ ਉਠਿਆ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੋਹਿਤਮਮਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍। ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵੇਤਦ੍ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਦੇਵਦੂਤਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਦੇਵਦੂਤ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।'
ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਭਾषਿਤਮ੍'। ਅਹਮਪ੍ਯੇਵਮੇਵੈਨਂ ਜਾਨਾਮਿ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
'ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।'
ਯਦ੍ਯਹਂ ਵਚਨਾਦਸ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਮਿਮਮਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਭਵੇਦ੍ਧਿ ਸ਼ਙ੍ਕਾ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨੈਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਾਂ ਵਿਸ਼ੋਧ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਦੇਵੈਃ ਸਹ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ। ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਸੁਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਪਿਤृਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਹ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚੈਨਂ ਸਮਾਘ੍ਰਾਯ ਸਸ੍ਨੇਹਂ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ; ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ।
ਸਭਾਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਪ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਬਨ੍ਦਿਭਿਃ। ਮੁਦਂ ਸ ਪਰਮਾਂ ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਜਾਂ ਨृਪਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਭੰਡਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚੈਵ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਲੋਕਸ੍ਯਾਯਂ ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਨੌ ਪੁਰਾऽਭਵਤ੍। ਕृਤੋ ਲੋਕਸਮਕ੍ਸ਼ੋऽਦ੍ਯ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਵੈ ਪੁਨਃ ਕृਤਃ
'ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਅੱਜ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਭਾषਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਵਾऽਯਂ ਲੋਕੋऽਥ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਾਨ੍ਮਯਿ ਸਂਗਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਨ੍ਮਯਾ ਚਾਪਿ ਤਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਲੋਕ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਰੇ ਔਰਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਾਃ। ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਿ ਵੂਜਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਹਰ ਕੋਈ, ਰਾਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵृਤੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤ੍ਵਮਗ੍ਰਮਹਿषੀ ਭਵ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ।
ਯਚ੍ਚ ਕੋਪਨਯਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਿਯੇ। ਪ੍ਰਣਯਿਨ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤੇ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲਾਂ, ਪਿਆਰੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਹੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨृਤਂ ਵਾਪ੍ਯਨਿष੍ਟਂ ਵਾ ਦੁਰੁਕ੍ਤਂ ਵਾਤਿਦੁष੍ਕृਤਮ੍। ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੇਵਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਮ ਦੁਰ੍ਵਚਃ। ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਪਤਿਕृਤੇ ਨਾਰ੍ਯਃ ਪਾਤਿਵ੍ਰਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਝੂਠ ਹੋਵੇ, ਨਾਪਸੰਦ ਹੋਵੇ, ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਗਲਤ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੀਆਂ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ। ਪਤੀ ਲਈ ਧੀਰਜ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਨਾਰੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਦੀ ਮਰਤਬਾ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਾਮਨਿਨ੍ਦਿਤਗਾਮਿਨੀਮ੍। ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਾਥ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤੋ ਮਹਿषੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨਿਰਮਲ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਸੋਭਿਰਨ੍ਨਪਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਾਰਤ। `ਸ ਮਾਤਰਮੁਪਸ੍ਥਾਯ ਰਥਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਭਾषਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀਏ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਥੰਤਰੀ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਨੇ ਜਾਤਸ੍ਤਵ ਸ਼ੋਕਪ੍ਰਣਸ਼ਨਃ। ऋਣਾਦਦ੍ਯ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸੁਤਾ ਚੇਯਂ ਕਣ੍ਵੇਨ ਚ ਵਿਵਰ੍ਧਿਤਾ। ਸ੍ਨੁषਾ ਤਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਸੀਦਸ੍ਵ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵ ਨੇ ਪਾਲਿਆ। ਹੇ ਮਹਾ-ਭਾਗੇ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਪੁੱਤ-ਵਹੁ ਹੈ, ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੌਤ੍ਰਂ ਸਾ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ। ਪਾਦਯੋਃ ਪਤਿਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਰਥਨ੍ਤਰ੍ਯਾ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਉਥੇ, ਰਥੰਤਰੀ ਨੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ ਸੀ, ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਹਰ੍षਾਦਸ਼੍ਰੁਣ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ੍। ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਹਾਏ। ਫਿਰ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ।