ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਬਹੂਨਾਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਧਨਂਜਯਃ
ਧਨੰਜੈ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਵਿਕਰਨ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧੇ—ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲਲਕਾਰਿਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਪਾਨ੍ਭੂਮਿਪਰ੍षਭ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਨੰਜੈ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੈੰਧਵ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੂਰਬੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਦੁਃਸਹਂ ਚੈਵ ਸਮਰੇ ਭੀਮਸੇਨੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਹਾ ਵਲ ਵਧਿਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕੁਨਿਮੁਲੂਕਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਦੁਰ੍ਜਯੌ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਉਲੂਕ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਪਿਓ-ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਔਖੇ ਸਨ—ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਗਜਾਨੀਕਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਸਮਵਰ੍ਤਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਕृਤਸ੍ਤਵ
ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨਿਕਿਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋਏ।
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਕੁਲਃ ਸ਼ੂਰਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦਨੋ ਯੁਧਿ । ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਸਞ੍ਜਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਮਰੇ ਸਾਲ੍ਵਕੇਕਯਾਨ੍। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਲਵਾਂ ਅਤੇ ਕੇਕਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਨਾਕੁਲਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਨੀਕਃ ਸਮਰੇ ਰਥਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਰਥਾਨੀਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਰਾਖਸ ਘਟੋਤਕਚ ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਤਾਨੀਕ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰਥ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਇਹ ਸਭ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਔਖੇ ਸਨ।
ਸੇਨਾਪਤਿਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮਿਯਾਯੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ
ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਿਰਦਾਰ, ਅਣਮਾਪੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਜ਼ ਟਕਰਾਅ ਲਈ।
ਏਵਮੇਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਹਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੜੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨਭਸ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਗਤੇ । ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਅੱਧ ਦਿਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਬੇਰੋਕ ਟੋਕੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ।
ਧ੍ਵਜਿਨੋ ਹੇਮਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤੋ ਰਣਾਜਿਰੇ । ਸਪਤਾਕਾ ਰਥਾ ਰੇਜੁਰ੍ਵੈਯਾਘ੍ਰਪਰਿਵਾਰਣਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਾਘ ਵਾਲੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ।
ਸਮੇਤਾਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਜਿਗੀषੂਣਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਬਭੂਵ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਿਂਹਾਨਾਮਿਵ ਨਰ੍ਦਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਸ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਯਦਕੁਰ੍ਵਨ੍ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਕ ਅਜੋਬੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਦੇਖੀ, ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਿੰਜਯਾ ਵੀਰ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨੈਵ ਖਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ। ਵਿਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਵਿਮਲਾਗ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਤਥਾਸ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਪੀਤਾਨਾਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਨਿਭਾਃ ਪ੍ਰਭਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨੁਕ, ਜਵਲਿਨਾਂ ਦੀ ਉਡਾਣ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕਵਚਾਨਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂषਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸ੍ਤਥਾ । ਖਂ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਸਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਬਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਪੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭੈਃ । ਵਿਰਰਾਜ ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਰਣਾਙ੍ਗਣਮ੍
ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਥਸਙ੍ਘਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਵਿਰੇਜੁਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਰਥਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਬਾਘ ਵਰਗੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਚਲਦੇ ਹੋਣ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਵਾਰਯਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖਾਃ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤਾਃ। ਅਭ੍ਯਙ੍ਗਨ੍ਤਮਰੇ ਭੀਮਂ ਤੈਲਘੌਤਾਃ ਸੁਤੇਜਨਾਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ ਦੇ ਨੁਕ ਵਾਲੇ, ਤੇਲ ਨਾਲ ਚੋਪੜੇ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਤੀਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮਹਾਵੇਗਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼ੀਵਿषਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਾਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸਹਸਾ ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਂ ਦੁਰਾਸਦਾਮ੍। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਰੈਃ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲਾਟੀ ਵਾਲੀ ਭਾਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਝੁਕਾਅ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋऽਪਰੇਣ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪੀਤੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ। ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਜੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਭੱਲੇ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਦੋ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਾਸ੍ਯ ਤੁ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਂ ਯੁਧਿ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਟੁੱਟਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰ ਵਰਸਾਏ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਆਕਰ੍ਣਪ੍ਰਹਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਨੈਃ
ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਕੰਨ ਤੱਕ ਖਿੱਚ ਕੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰਾਨਰ੍ਚ੍ਛਤ੍ਪਿਤਰਂ ਤੇ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ । ਤਤਃ ਸਂਧਾਯ ਵੈ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸ਼ਰਂ ਪਰਮਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ, ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੁਕੀਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਯ ਰਥਾਦ੍ਭੀष੍ਮਃ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਰਥਿਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਹਤੇ ਰਥਸਾਰਥੌ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਰਥ ਤੋਂ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ; ਰਾਜਨ, ਜਦ ਸਾਰਥੀ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਤੇਨ ਤੇਨੈਵ ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਮਨੋਮਾਰੁਤਰਂਹਸਃ। ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਃਸ੍ਵਨਸ੍ਤੁਮੁਲੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਘੋੜੇ ਮਨ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਦੌੜ ਪਏ; ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਮਚ ਗਿਆ।
ਹਾਹਾਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਗृਹ੍ਣੀਤ ਹਯਾਨ੍ਯਚ੍ਛਤ ਧਾਵਤ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਾਹਾਕਾਰ ਉਠੀ: 'ਘੋੜੇ ਫੜੋ! ਰੋਕੋ! ਦੌੜਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰੋ!'