ਅਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸਸੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸਾਸ਼੍ਵਾਃ ਸਰਥਯੋਧਿਨਃ । ਏਕੇਨ ਬਲਿਨਾ ਰਾਜਨ੍ਵਾਰਣੇਨ ਵਿਮਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਇੱਕ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਰਥੀ, ਰਥ ਦੇ ਸੂਤ ਤੇ ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਪਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਗਨ੍ਧਹਸ੍ਤਿਮਦਸ੍ਰਾਵਮਾਘ੍ਰਾਯ ਬਹਵੋ ਰਣੇ। ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇ ਬਲੌਘਾਨਾਂ ਗਜੈਰ੍ਮਮृਦਿਰੇ ਗਜਾਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੋਰ ਹਥੀਆਂ ਦੀ ਮਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੁੰਘ ਕੇ, ਕਈ ਹਥੀ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਭਿੜੰਤ ਵਿਚ ਜਾਨ ਲਾ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਤੋਮਰੈਰ੍ਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਪਤਦ੍ਭਿਰ੍ਗਤਾਸੁਭਿਃ । ਬਭੂਵਾਯੋਧਨਂ ਛਨ੍ਨਂ ਨਾਰਾਚਾਭਿਹਤੈਰ੍ਗਜੈਃ
ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਵਤਾਂ ਦੇ ਮਰੇ ਪਏ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ ਹਥੀਆਂ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸਨ੍ਨਿਪਾਤੇ ਬਲੌਘਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇषਿਤੈਰ੍ਵਰਵਾਰਣੈਃ । ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਯੁਧਿ ਸਂਭਗ੍ਨਾਃ ਸਯੋਧਾਃ ਸਧ੍ਵਜਾ ਗਜਾਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਭਿੜ ਵਿਚ, ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਥੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਰਥੀ ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਸਮੇਤ ਟੁੱਟ ਕੇ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਾਗਰਾਜੋਪਮੈਰ੍ਹਸ੍ਤੈਰ੍ਨਾਗੈਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ । ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਾਜ ਸਂਭਗ੍ਨਾ ਰਥਕੂਬਰਾਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਵਰਗੇ ਹਥੀਆਂ ਦੇ ਸੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੇ ਡੱਬੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਰਥਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਕੇਸ਼ੇष੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਨ੍ਤਿਭਿਃ । ਦ੍ਰੁਮਸ਼ਾਖਾ ਇਵਾਵਿਧ੍ਯ ਨਿष੍ਪਿष੍ਟਾ ਰਥਿਨੋ ਰਣੇ
ਹਥੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਪਕੜ ਕੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਰੱਖਤ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਟੁੱਟ ਕੇ ਕੁਚਲੀਆਂ ਹੋਣ।
ਰਥੇषੁ ਚ ਰਥਾਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਂਸਕ੍ਤਾਨ੍ਵਰਵਾਰਣਾਃ । ਵਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਪੇਤੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਬ੍ਦਗਾਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਹਥੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਸੀਟਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇषਾਂ ਤਥਾ ਕਰ੍षਤਾਂ ਤੁ ਗਜਾਨਾਂ ਰੂਪਮਾਬਭੌ । ਸਰਃਸੁ ਨਲਿਨੀਜਾਲਂ ਵਿषਕ੍ਤਮਿਵ ਕਰ੍षਤਾਮ੍
ਉਹ ਹਥੀ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਘਸੀਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਐਸਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਏਵਂ ਸਂਛਾਦਿਤਂ ਤਤ੍ਰ ਬਭੂਵਾਯੋਧਨਂ ਮਹਤ੍। ਸਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪਦਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਸਹ ਮਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਵਿਰਾਟੇਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਭੀष੍ਮਮਾਸ਼ੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸਮਾਸਸਾਦ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਮ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਮਤਸਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀਰਾਟ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬੜੀ ਔਖੀ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਬਹੂਨਾਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਧਨਂਜਯਃ
ਧਨੰਜੈ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਵਿਕਰਨ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧੇ—ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਲਲਕਾਰਿਆ।
ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਚ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ । ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਪਾਨ੍ਭੂਮਿਪਰ੍षਭ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਧਨੰਜੈ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੈੰਧਵ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੂਰਬੀ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਦੁਃਸਹਂ ਚੈਵ ਸਮਰੇ ਭੀਮਸੇਨੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਹਾ ਵਲ ਵਧਿਆ।
ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕੁਨਿਮੁਲੂਕਂ ਚ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਵਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਦੁਰ੍ਜਯੌ
ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਉਲੂਕ—ਇਹ ਵੱਡੇ ਰਥੀ, ਪਿਓ-ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿਚ ਔਖੇ ਸਨ—ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਗਜਾਨੀਕਂ ਮਹਾਰਥਃ । ਸਮਵਰ੍ਤਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਨਿਕृਤਸ੍ਤਵ
ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨਿਕਿਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋਏ।
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਨਕੁਲਃ ਸ਼ੂਰਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦਨੋ ਯੁਧਿ । ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਨਾਂ ਬਲੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਮਸਞ੍ਜਤ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲਾ ਵੀਰ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਗਰਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਮਰੇ ਸਾਲ੍ਵਕੇਕਯਾਨ੍। ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਲਵਾਂ ਅਤੇ ਕੇਕਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਧृष੍ਟਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਨਾਕੁਲਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਨੀਕਃ ਸਮਰੇ ਰਥਪੁਙ੍ਗਵਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਰਥਾਨੀਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਰਾਖਸ ਘਟੋਤਕਚ ਅਤੇ ਨਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸ਼ਤਾਨੀਕ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਸਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰਥ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧੇ; ਇਹ ਸਭ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਔਖੇ ਸਨ।
ਸੇਨਾਪਤਿਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮਿਯਾਯੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਣਾ
ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਿਰਦਾਰ, ਅਣਮਾਪੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਡਟ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇਜ਼ ਟਕਰਾਅ ਲਈ।
ਏਵਮੇਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਾਵਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ । ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਹਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬੜੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਧ੍ਯਂਦਿਨਗਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਨਭਸ੍ਯਾਕੁਲਤਾਂ ਗਤੇ । ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰਿਤਰੇਤਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਅੱਧ ਦਿਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਉਲਝਣ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕੌਰਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਬੇਰੋਕ ਟੋਕੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ।
ਧ੍ਵਜਿਨੋ ਹੇਮਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤੋ ਰਣਾਜਿਰੇ । ਸਪਤਾਕਾ ਰਥਾ ਰੇਜੁਰ੍ਵੈਯਾਘ੍ਰਪਰਿਵਾਰਣਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਥ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਾਘ ਵਾਲੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ।
ਸਮੇਤਾਨਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਜਿਗੀषੂਣਾਂ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਬਭੂਵ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਿਂਹਾਨਾਮਿਵ ਨਰ੍ਦਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵਿਰੋਧੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਸ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਯਦਕੁਰ੍ਵਨ੍ਰਣੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸृਞ੍ਜਯਾਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਉਥੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਕ ਅਜੋਬੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਦੇਖੀ, ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਿੰਜਯਾ ਵੀਰ ਕੌਰਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨੈਵ ਖਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ। ਵਿਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਨਾ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਵਿਮਲਾਗ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਤਥਾਸ੍ਯਤਾਮ੍ । ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਪੀਤਾਨਾਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਨਿਭਾਃ ਪ੍ਰਭਾਃ
ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨੁਕ, ਜਵਲਿਨਾਂ ਦੀ ਉਡਾਣ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕਵਚਾਨਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂषਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸ੍ਤਥਾ । ਖਂ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਭਾਸਯਾਮਾਸੁਰੋਜਸਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਬਚਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਪੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭੈਃ । ਵਿਰਰਾਜ ਤਦਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਰਣਾਙ੍ਗਣਮ੍
ਤੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਜੋ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਰਥਸਙ੍ਘਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਵਿਰੇਜੁਃ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਰਥਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੇ ਬਾਘ ਵਰਗੇ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਚਲਦੇ ਹੋਣ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ । ਅਵਾਰਯਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥੀ ਸੀ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।