ਆਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ ਭृਸ਼ਂ ਚਾਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯੇਵਾਭਿਗਰ੍ਜਤਃ। ਸੁਘੋਰਂ ਤਲਯੋਃ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਨਿਘ੍ਨਤਸ੍ਤਵ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਜਣੀ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚਣ੍ਡਵਾਤੋ ਯਥਾ ਮੇਘਃ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਮਾਨ੍ । ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨਾਲ ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗੱਜਣ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੂਫਾਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦੇਂਦਾ ਸੀ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਦ੍ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਭੈਰਵਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਂ ਚ ਨ ਜਾਨੀਮੋऽਸ੍ਤ੍ਰਮੋਹਿਤਾਃ
ਧਨੰਜੈ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਵਲ ਦੌੜਿਆ; ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਪੂਰਬ ਪੱਛਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣ ਸਕੇ।
ਕਾਨ੍ਦਿਗ੍ਭੂਤਾ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਪਤ੍ਰਾ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾ ਹਤਚੇਤਸਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਯੋਧਾਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਟੁੱਟੇ ਤੀਰਾਂ, ਮਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਸ ਵਾਲੇ ਉਹ ਯੋਧੇ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ।
ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਲੀਯਨ੍ਤ ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਵਾਤ੍ਮਜੈਃ । ਤੇषਾਮਾਰ੍ਤਾਯਨਮਭੂਦ੍ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਰਣੇ
ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਓਸਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ ਗਏ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਭੀਸ਼ਮ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਰਥੇਭ੍ਯੋ ਰਥਿਨਸ੍ਤਥਾ । ਸਾਦਿਨਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇਭ੍ਯੋ ਭੂਮੌ ਚਾਪਿ ਪਦਾਤਯਃ
ਡਰ ਕੇ ਰਥੀ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ, ਘੁੜਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਦੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਾਣ੍ਡੀਵਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ । ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਭੀਤਾਨਿ ਵ੍ਯਵਾਲੀਯਨ੍ਤ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤੜਕ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ لشਕਰਾਂ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਡਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਅਥ ਕਾਮ੍ਭੋਜੈਜਰਸ਼੍ਵੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਮਿਭਿਃ । ਗੋਪਾਨਾਂ ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਬਾਲੈਰ੍ਗਾਪਾਯਨੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ ਕਾਂਭੋਜ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਵੱਡੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਗੋਪਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ...
ਮਦ੍ਰਸੌਵੀਰਗਾਨ੍ਧਾਰੈਸ੍ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾਧਿਪਤਿਰ੍ਵृਤਃ
ਕਲੀੰਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਦਰਾ, ਸੌਵੀਰਾ, ਗਾਂਧਾਰ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਕਲੀੰਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਨਾਨਾਨਰਗਣੌਘੈਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਪੁਰਃਸਰਃ । ਜਯਦ੍ਰਥਸ਼੍ਚ ਨृਪਤਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ
ਅਨੇਕ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅੱਗੇ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਹਯਾਰੋਹਵਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੌਬਲਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੋਟੀ ਦੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਸੌਬਲ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਭਕ੍ਤਰਥਵਾਹਨਾਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਰੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਪਦਾਤੈਸ਼੍ਚ ਰਥੈਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਸृਞ੍ਜਯੈਃ । ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਤਾਵਕਾਨ੍ਸਮਰੇ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ, ਰਥਾਂ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਪਾਂਡਵ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤੇਰੇ ਫੌਜਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਰਥਿਭਿਰ੍ਵਾਰਣੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪਾਦਾਤੈਸ਼੍ਚ ਸਮੀਰਿਤਮ੍ । ਘੋਰਮਾਯੋਧਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਭ੍ਰਸਦृਸ਼ਂ ਰਜਃ
ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਧੂੜ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਤੋਮਰਪ੍ਰਾਸਨਾਰਾਚਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਯੋਧਿਨਾਮ੍ । ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭੀष੍ਮਃ ਸਮਸਞ੍ਜਤ੍ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਰਛੇ, ਭਾਲੇ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਯੋਧੇ ਸਨ, ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਨਾਲ ਟਕਰ ਲੈ ਲਈ।
ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜੇਨ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਸੈਨ੍ਧਵਃ । ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮਦ੍ਰਾਣਾਮृषਭੇਣ ਯਸ਼ਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਅਵੰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ, ਭੀਮਸੇਨ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦਾ ਅਜੈਯਾ ਪੁੱਤਰ ਮਦਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੁਖੀ ਨਾਲ ਟਕਰ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਹਪੁਤ੍ਰਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਸਮਸਞ੍ਜਤ। ਵਿਕਰ੍ਣਃ ਸਹਦੇਵੇਨ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਾ
ਸ਼ਲਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਹਦੇਵ ਅਤੇ ਵਿਕਰਣ ਨਾਲ ਟਕਰ ਲੈ ਲਈ, ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਂਕੁਨਿਂ ਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਕ ਮਹਾਰਥਃ
ਮਤਸਿਆ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਚੇਕਿਤਾਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰਥੀ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਮਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਸਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਕृਪਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮਭਿਦ੍ਰੁਤੌ
ਦ੍ਰੋਣ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੌੜੇ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤਾਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਨਾਗਰਥਾਨਿ ਚ। ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਸਮਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਪ੍ਰਯੁਦ੍ਧਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘੋੜੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀਆਂ।
ਨਿਰਭ੍ਰੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਸ੍ਤੀਵ੍ਰਾ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਰਜਸਾ ਵृਤਾਃ । ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸਨ੍ਮਹੋਤ੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਸਨਿਰ੍ਘਾਤਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਵਾਤਃ ਪਾਂਸੁਵਰ੍षਂ ਪਪਾਤ ਚ । ਨਭਸ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਜਸਾ ਵृਤਃ
ਵੱਡਾ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਈ, ਅਤੇ ਫੌਜ ਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਮੋਹਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਵਾਨਾਮਤੀਵ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਰਜਸਾ ਚਾਭਿਭੂਤਾਨਾਮਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੈਸ਼੍ਚ ਤੁਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਉਲਝਣ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵੀਰਬਾਹੁਵਿਸृष੍ਟਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਾਵਰਣਭੇਦਿਨਾਮ੍ । ਸਂਘਾਤਃ ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਾਂ ਤੁਮੁਲਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਰੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚਕ੍ਰੁਰਾਕਾਸ਼ਮੁਦ੍ਯਤਾਨਿ ਭੁਜੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵਿਮਲਾਭਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮਹਾਨ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਏ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ, ਸਾਫ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਆਰ੍षਭਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਰੁਕ੍ਮਜਾਲਾਵृਤਾਨਿ ਚ । ਸਂਪੇਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਚਰ੍ਮਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬਲਦ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾਰ ਢਾਲਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੈਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਵਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਚ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰਾਂ ਵੱਢੇ ਪਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭਗ੍ਨਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਨੀਡਾਸ਼੍ਚ ਨਿਪਾਤਿਤਮਹਾਧ੍ਵਜਾਃ । ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਟੁੱਟੇ ਪਹੀਏ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਧੁਰੀਆਂ, ਡਿੱਗੇ ਵੱਡੇ ਝੰਡੇ ਤੇ ਮਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਿਪੇਤੁਰ੍ਹਯਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਕੇਚਿਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਕृਤਵ੍ਰਣਾਃ । ਰਥਾਨ੍ਵਿਪਰਿਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਹਤੇषੁ ਰਥਯੋਧਿषੁ
ਕਿਤੇ-ਕਿਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ ਕੁਝ ਘੋੜੇ, ਜਦ ਰਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਘਸੀਟਦੇ ਹੋਏ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰਾਹਤਾ ਭਿਨ੍ਨਦੇਹਾ ਬਦ੍ਧਯੋਕ੍ਰਾ ਹਯੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਯੁਗਾਨਿ ਪਰ੍ਯਕਰ੍षਨ੍ਤ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸ੍ਮ ਭਾਰਤ
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਟੁੱਟੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੂਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਜੂਆਂ ਨੂੰ ਘਸੀਟ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।