ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਅਵਰ੍ਜਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤ੍ਰੀ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਤਂ ਰਣੇ। ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਃ
ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਕਤਾਹਟ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਵਰ੍ਜਯਤ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਮਿਵੋਲ੍ਬਣਮ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਡਰ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਜੁਗੋਪ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨੋ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਜਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦृਢਾਂ ਮਤਿਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਰਿਵ। ਜਯਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ।
ਅਕਰੋਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ। ਭੀਮਸੇਨਭਯਾਦਿਚ੍ਛਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਤਵ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਨ੍ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ । ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਸ਼ੂਰਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵੀਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਕੁਲਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭਯੇ । ਅਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਗਗਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਗੈਰ੍ਹੇषਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਭਿਃ । ਭੇਰੀਸ਼ਙ੍ਖਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਸ, ਅਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ।
ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਸ੍ਤੇ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਵਿਜਯਾਯ ਮਹਾਬਲਾਃਕ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਗਰ੍ਜਨ੍ਤੋ ਗੋष੍ਠਿष੍ਵਿਵ ਮਹਰ੍षਭਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਰਜਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਾਂ।
ਸ਼ਿਰਾਸਂ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸਮਰੇ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਅਸ਼੍ਯਵृष੍ਟਿਰਿਵਾਕਾਸ਼ੇ ਬਭੂਵ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰਾਂ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਕੁਣ੍ਡਲੋष੍ਣੀषਧਾਰੀਣਿ ਜਾਤਰੂਪੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨਿ ਚ। ਪਤਿਤਾਨਿ ਸ੍ਮ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਪੱਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਮਾਰਦੀਆਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਸਨ—ਇਹ ਸਿਰ ਸਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ!
ਵਿਸ਼ਿਖੋਨ੍ਮਥਿਤੈਰ੍ਗਾਤ੍ਰੈਰ੍ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸਕਾਰ੍ਮੁਕੈਃ । ਸਹਸ੍ਤਾਭਰਣੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰਭਵਚ੍ਛਾਦਿਤਾ ਮਹੀ
ਧਰਤੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ, ਕਮਾਨ ਫੜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈ ਸੀ।
ਕਵਚੋਪਹਿਤੈਰ੍ਗਾਤ੍ਰੈਰ੍ਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਮਲਙ੍ਕृਤੈਃ । ਮੁਖੈਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਕਾਸ਼ੈ ਰਕ੍ਤਾਨ੍ਤਨਯਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਕਵਚ ਪਹਿਨੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਥਾਂ, ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ, ਤੇ ਲਾਲ ਕੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਗਜਵਾਜਿਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭੂਪਤੇ । ਆਸੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾ ਸਮਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਵਸੁਂਧਰਾਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਧਰਤੀ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਗਈ।
ਰਜੋਮੇਘੈਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਭਿਃ । ਆਯੁਧਾਨਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਸਮੋऽਭਵਤ੍
ਗੂੜ੍ਹੇ ਧੂੜ ਦੇ ਬੱਦਲ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈ।
ਸ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਸ੍ਤੁਮੁਲਃਕ ਕਟੁਕਃ ਸ਼ੋਣਿਤੋਦਕਃ। ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਤ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਕੁਰੂਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ, ਛਿੜ ਗਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਭਯੇ ਘੋਰੇ ਤੁਮੁਲੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ। ਵਵृषੁਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ, ਡਰਾਉਣੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਏ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਆਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਕੁਞ੍ਜਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਰਵਰ੍षਪ੍ਰਤਾਪਿਤਾਃ । ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਸਂਯੁਗੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਥੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਹਾਥੀ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ!
ਸਂਰਬ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਵੀਰਾਣਾਂ ਧੀਰਾਣਾਮਮਿਤੌਜਸਾਮ੍ । ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਤਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਅਣਮਿੱਟ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚ, ਕਮਾਨ ਦੀ ਤੰਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਵੀ ਪਛਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਥਿਤੇषੁ ਕਬਨ੍ਧੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ੋਮਿਤੋਦਕੇ। ਸਮਰੇ ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਨृਪਾ ਰਿਪੁਵਧੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਸਿਰ-ਵਿਗਣ ਲਾਸ਼ਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀਆਂ ਉਠ ਰਹੀਆਂ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਭਿਸ੍ਤੇ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਨਿਜਘ੍ਨੁਃ ਸਮਰੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਰਿਘਬਾਹਵਃ
ਤੀਰ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਭ੍ਰਮੁਃ ਕੁਞ੍ਜਰਾਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਦ੍ਧਾ ਨਿਰਙ੍ਕੁਸ਼ਾਃ । ਅਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਹਤਾਰੋਹਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਇਥੇ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ, ਅੰਕੁਸ਼ ਗੁਆਚੇ ਹਾਥੀ ਭਟਕ ਰਹੇ ਸਨ; ਤੇ ਘੋੜੇ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਰ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਦਸ ਪਾਸਿਆਂ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਨਿਪਤਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸ਼ਰਘਾਤਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਯੋਧਾ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਉੱਠ ਕੇ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ!
ਵਾਹਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਗਦਾਨਾਂ ਪਰਿਘਾਣਾਂ ਚ ਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਚੋਰੁਭਿਃ ਸਹ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ, ਕਮਾਨ, ਗਦਾ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਹੱਥ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਇਕਠੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਪਾਦਾਨਾਂ ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਕੇਯੂਰਾਣਾਂ ਚ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ। ਰਾਸ਼ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਭੀष੍ਮਭੀਮਸਮਾਗਮੇ
ਪੈਰਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਪੱਟਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਚ ਰਥਾਨਾਂ ਚਾਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਸਙ੍ਘਾਤਾਃ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜਣ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਗਦਾਭਿਰਸਿਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸੈਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ । ਜਘ੍ਨੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਕਾਲ ਆਗਤੇ
ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲੇ ਤੇ ਵਕਰੀ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਦੀ ਘੜੀ ਆਉਣ 'ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਅਪਰੇ ਬਾਹੁਭਿਰ੍ਵੀਰਾ ਨਿਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਾ ਯੁਧਿ। ਬਹੁਧਾ ਸਮਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਆਯਸੈਃ ਪਰਿਘੈਰਿਵ
ਹੋਰ ਵੀਰ, ਜੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਫੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ।