ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਃ ਕੈਕੇਯੋऽਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤਿਃ । ਪृष੍ਠਤੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸੱਜੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਪਿੱਛੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪृष੍ਠੇ ਸਮਭਵਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃਕ । ਭ੍ਰਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰੋ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਖੁਦ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਭੀਮੋ ਮਕਰਂ ਮੁਖਤਸ੍ਤਦਾ। ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਭੀਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਮੋਹਯਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯੂਢਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਸਂਮੁਹ੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਧਨਂਜਯਃ । ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚਾਸ੍ਰਾਣਿ ਭੀष੍ਮਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਹृष੍ਟੇਨ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭਾਰਜ੍ਵਾਜਮਭਾषਤ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਧਂ ਘੋਰਂ ਬਲਸ੍ਯ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚ ਵਧਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਮਰਮਾਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਹਿਤਕਾਮੋ ਮਮਾਨਘ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਚਾਰਯ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਦੇਵਾਨਪਿ ਰਣੇ ਜੇਤੁਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਿਮੁ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਕਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਹੀਨਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਸ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਵਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਰਿष । ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਨਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਸਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਜਾਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਬਾਲਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਹਿ ਯਥਾ ਜੇਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਤੂੰ ਬੱਚਾ ਹੈਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਕ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਯਥਾਬਲਂ ਯਥਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਹਿ ਤੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾ ਤੇ ਸੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਅਭਿਨਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਸਾਤ੍ਯਕੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤੇ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਸਾਟਯਕੀ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੌਣਂ ਵਾਰਯਾਮਾਤ ਭਾਰਤ। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਟਯਕੀ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਭਾਰਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਾਵਾਨ੍। ਅਵਿਧ੍ਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੈਨੇਯ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਮਵਿਧ੍ਯਤ । ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਡ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष। ਭੀਮਸੇਨਂ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਛਾਦਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬੈਣੈਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਨ੍
ਉਥੇ ਅਭਿਮਨਯੁ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਾਪਤਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹਾਹਵੇ
ਡ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਪਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਵੀਰੋ ਧਨੁਰ੍ਜਲਦਨਿਃਸ਼੍ਵਨਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਚ੍ਛਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਛਾਦਯਾਨੋ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਰਤਾਨਾਂ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਅਵਰ੍ਜਯਤ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਨੁਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਤ੍ਰੀ ਰੂਪ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣੋ ਮਹਾਰਾਜ ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ ਤਂ ਰਣੇ। ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਤਦਾ ਭੀष੍ਮਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਃ
ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਕਤਾਹਟ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦ੍ਰੋਣਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਵਰ੍ਜਯਤ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਗ੍ਨਿਮਿਵੋਲ੍ਬਣਮ੍
ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਡ੍ਰੋਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਡਰ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਜੁਗੋਪ ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨੋ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਫਿਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਰੁਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍। ਭੀष੍ਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਜਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦृਢਾਂ ਮਤਿਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵੈਰਿਵ। ਜਯਮਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਸਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ।
ਅਕਰੋਤ੍ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ। ਭੀਮਸੇਨਭਯਾਦਿਚ੍ਛਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਤਵ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਨ੍ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ । ਕੁਰੂਣਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਮੁਖ੍ਯਸ਼ੂਰਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਪਹਿਲੇ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵੀਰ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਕੁਲਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭਯੇ । ਅਭਵਤ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਗਗਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਸ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਆਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨਾਗੈਰ੍ਹੇषਮਾਣੈਸ਼੍ਚ ਵਾਜਿਭਿਃ । ਭੇਰੀਸ਼ਙ੍ਖਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਤੁਮੁਲਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਸ, ਅਤੇ ਭੇਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ।