ਅਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਂ ਭੀष੍ਮੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵ੍ਯੂਹਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਉਹ ਰੱਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍।' ਸ਼੍ਯੇਨਵਦ੍ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਖੁਦ ਧੌਮਿਆ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਸੁਵਿਜ੍ਞਾਤ ਅਗ੍ਨਿਚਿਤ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਮਕਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ; ਤੇਰਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇਣ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਨੁਮਤਸ੍ਤਦਾ । ਯਥਾਵ੍ਯੂਹਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੋऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਤ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਂਵृਤੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਇਤਰੇਤਰਮਨ੍ਵੀਯੁਰ੍ਯਥਾਭਾਗਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਰਥਿਨਃ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਦਨ੍ਤਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਰਥੀ, ਪੈਦਲ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ । ਸ਼੍ਯੇਨਵ੍ਯੂਹੇਨ ਸਂਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਮਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਨ ਵਿਉਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ਼ੋਭਤ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਦੋ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਵੀਰਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਾਟਯਕੀ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਗਾਂਡਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਖੜਾ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਃ ਕੈਕੇਯੋऽਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤਿਃ । ਪृष੍ਠਤੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸੱਜੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਪਿੱਛੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪृष੍ਠੇ ਸਮਭਵਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃਕ । ਭ੍ਰਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰੋ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਖੁਦ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਭੀਮੋ ਮਕਰਂ ਮੁਖਤਸ੍ਤਦਾ। ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਭੀਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਮੋਹਯਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯੂਢਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਸਂਮੁਹ੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਧਨਂਜਯਃ । ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚਾਸ੍ਰਾਣਿ ਭੀष੍ਮਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਹृष੍ਟੇਨ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭਾਰਜ੍ਵਾਜਮਭਾषਤ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਧਂ ਘੋਰਂ ਬਲਸ੍ਯ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚ ਵਧਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਮਰਮਾਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਹਿਤਕਾਮੋ ਮਮਾਨਘ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਚਾਰਯ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਦੇਵਾਨਪਿ ਰਣੇ ਜੇਤੁਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਿਮੁ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਕਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਹੀਨਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਸ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਵਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਾਰਿष । ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਨਂ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਇਵ ਨਿਸ਼੍ਚਸਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ, ਤਾਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਜਾਪਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਬਾਲਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਹਿ ਯਥਾ ਜੇਤੁਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਤੂੰ ਬੱਚਾ ਹੈਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਕ ਜਿੱਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਯਥਾਬਲਂ ਯਥਾਵੀਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਹਿ ਤੇ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਾ ਤੇ ਸੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਅਭਿਨਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੀਕਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਸਾਤ੍ਯਕੇਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਤੇ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਸਾਟਯਕੀ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਦ੍ਰੌਣਂ ਵਾਰਯਾਮਾਤ ਭਾਰਤ। ਤਯੋਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਘੋਰਰੂਪਂ ਭਯਾਵਹਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਟਯਕੀ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਭਾਰਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਸ਼ੈਨੇਯਂ ਤੁ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪ੍ਰਤਾਪਾਵਾਨ੍। ਅਵਿਧ੍ਯਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਜਤ੍ਰੁਦੇਸ਼ੇ ਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਭਾਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੈਨੇਯ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਮਵਿਧ੍ਯਤ । ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੋਣਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਡ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष। ਭੀਮਸੇਨਂ ਰਣੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਛਾਦਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਡ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਸ਼ਲ੍ਯਾ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਵਿਵ੍ਯਧੁਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬੈਣੈਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨੁਦ੍ਯਤਾਯੁਧਾਨ੍
ਉਥੇ ਅਭਿਮਨਯੁ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਵਾਪਤਨ੍ਤੌ ਮਹਾਬਲੌ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਮਹਾਹਵੇ
ਡ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਪਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਵੀਰੋ ਧਨੁਰ੍ਜਲਦਨਿਃਸ਼੍ਵਨਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਚ੍ਛਰੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਛਾਦਯਾਨੋ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।