ਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਕਮਨਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨਰਸ੍ਯ ਚ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਨृਪ। ਯਦਰ੍ਥਂ ਨृषੁ ਸਂਭੂਤੌ ਨਰਾਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਚ ਬਾਰੇ, ਕਿ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਨ੍ਹ੍ਹੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ ਆਏ—
ਅਵਧ੍ਯੌ ਚ ਯਥਾ ਵੀਰੌ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤੌ । ਯਥਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਵਧ੍ਯਾ ਯੁਧਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਕਿਵੇਂ ਅਜੈ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਹਿ ਦृਢਂ ਕृष੍ਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿषੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਮੋ ਭਵਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਹਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਸ਼ੀ । ਨਰਾਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵਾਵਵਜ੍ਞਾਯ ਨਸ਼ਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਵ ਪਿਤਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਰਾਤ ਸੁੱਚੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ। ਉਭੇ ਸੇਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਾਯੈਵ ਸਮੀਯਤੁਃ
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਦੋਨੋ ਫੌਜਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਦੇ ਹੋਏ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਤਵ। ਵ੍ਯੂਹੌ ਚ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਂ ਭੀष੍ਮੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵ੍ਯੂਹਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਉਹ ਰੱਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍।' ਸ਼੍ਯੇਨਵਦ੍ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਖੁਦ ਧੌਮਿਆ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਸੁਵਿਜ੍ਞਾਤ ਅਗ੍ਨਿਚਿਤ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਮਕਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ; ਤੇਰਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇਣ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਨੁਮਤਸ੍ਤਦਾ । ਯਥਾਵ੍ਯੂਹਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੋऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਤ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਂਵृਤੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਇਤਰੇਤਰਮਨ੍ਵੀਯੁਰ੍ਯਥਾਭਾਗਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਰਥਿਨਃ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਦਨ੍ਤਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਰਥੀ, ਪੈਦਲ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ । ਸ਼੍ਯੇਨਵ੍ਯੂਹੇਨ ਸਂਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਮਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਨ ਵਿਉਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ਼ੋਭਤ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਦੋ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਵੀਰਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਾਟਯਕੀ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਗਾਂਡਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਖੜਾ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚਾਭਵਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਃ ਕੈਕੇਯੋऽਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤਿਃ । ਪृष੍ਠਤੋ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸੱਜੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਪਿੱਛੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪृष੍ਠੇ ਸਮਭਵਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃਕ । ਭ੍ਰਾਤृਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਵੀਰੋ ਯਮਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਖੁਦ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰਾ, ਵਿਰਤਾ ਵਾਲੇ ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤੁ ਰਣੇ ਭੀਮੋ ਮਕਰਂ ਮੁਖਤਸ੍ਤਦਾ। ਭੀष੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਭੀਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ। ਮੋਹਯਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯੂਢਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਵਿਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਗਿਆ।
ਸਂਮੁਹ੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਧਨਂਜਯਃ । ਭੀष੍ਮਂ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਗੁੰਝਲ ਵਿੱਚ ਪਈ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਾਰ੍ਯ ਚਾਸ੍ਰਾਣਿ ਭੀष੍ਮਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਹृष੍ਟੇਨ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਭਾਰਜ੍ਵਾਜਮਭਾषਤ । ਪੂਰ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਧਂ ਘੋਰਂ ਬਲਸ੍ਯ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਚ ਵਧਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਮਰਮਾਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸਤਤਂ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਹਿਤਕਾਮੋ ਮਮਾਨਘ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਆਚਾਰਯ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ ਹੋ।'
ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਚੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ । ਦੇਵਾਨਪਿ ਰਣੇ ਜੇਤੁਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਭੀਸ਼ਮ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਿਮੁ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਕਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਹੀਨਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍ । ਸ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥਾ ਵਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ? ਇਸ ਲਈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ।