ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਂ ਚ ਤ੍ਵਾਮਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਭृਗੁਃ । ਪੁਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਪਰਮਂ ਵਿष੍ਣੋ ਰੂਪਂ ਤਵੇਤਿ ਚ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਕਿਹਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵਸੂਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤਾ ਤਥਾ। ਦੇਵਦੇਵੋऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੂੰ ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।'
ਪੂਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਜਾਨਿਸਰ੍ਗੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍। ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਙ੍ਗਿਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇ ਸ਼ਰੀਰੋਤ੍ਥਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਭਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਲਸ੍ਤ੍ਵਸਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਹ ਅਸੀਤਾ ਦੇਵਲ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਤਥਾ । ਜਠਰਂ ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਪੁਰੁषੋऽਸਿ ਸਨਾਤਨਃ
ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਪੁਰਖ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾ ਨਰਾਃ। ਆਤ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨਤृਪ੍ਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚਾਸਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪਹਚਾਨਦੇ ਹਨ; ਆਤਮ-ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮੁਦਾਰਾਣਾਮਾਹਵੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਰ੍ਮਧੁਸੂਦਨ
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਮਕਸਦ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਇਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋਗਵਿਰ੍ਦ੍ਭਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਵਿਸ੍ਤਰਸ੍ਤਾਤ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਯਥਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਭਜ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਤਸ੍ਤਵ। ਕੇਸ਼ਵਂ ਬਹੁਮੇਨੇ ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਹਾ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਕਮਨਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨਰਸ੍ਯ ਚ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਨृਪ। ਯਦਰ੍ਥਂ ਨृषੁ ਸਂਭੂਤੌ ਨਰਾਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਚ ਬਾਰੇ, ਕਿ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਨ੍ਹ੍ਹੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ ਆਏ—
ਅਵਧ੍ਯੌ ਚ ਯਥਾ ਵੀਰੌ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤੌ । ਯਥਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਵਧ੍ਯਾ ਯੁਧਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਕਿਵੇਂ ਅਜੈ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਹਿ ਦृਢਂ ਕृष੍ਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿषੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਮੋ ਭਵਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਹਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਸ਼ੀ । ਨਰਾਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵਾਵਵਜ੍ਞਾਯ ਨਸ਼ਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਵ ਪਿਤਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਰਾਤ ਸੁੱਚੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ। ਉਭੇ ਸੇਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਾਯੈਵ ਸਮੀਯਤੁਃ
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਦੋਨੋ ਫੌਜਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਦੇ ਹੋਏ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਤਵ। ਵ੍ਯੂਹੌ ਚ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼।
ਅਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਕਰਵ੍ਯੂਹਂ ਭੀष੍ਮੋ ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵ੍ਯੂਹਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੰਭਾਲਿਆ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਉਹ ਰੱਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍।' ਸ਼੍ਯੇਨਵਦ੍ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਂ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਵਚਨਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਖੁਦ ਧੌਮਿਆ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਸ ਹਿ ਤਸ੍ਯ ਸੁਵਿਜ੍ਞਾਤ ਅਗ੍ਨਿਚਿਤ੍ਯੇषੁ ਭਾਰਤ। ਮਕਰਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਭਾਰਤ; ਤੇਰਾ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਮਕਰ ਵਿਉਹ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇਣ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਦ੍ਰੋਣੇਨਾਨੁਮਤਸ੍ਤਦਾ । ਯਥਾਵ੍ਯੂਹਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਸੋऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਤ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਿਉਹ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਮਹਤਾ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਂਵृਤੋ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਵੱਡੀ ਰਥਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲੇ।
ਇਤਰੇਤਰਮਨ੍ਵੀਯੁਰ੍ਯਥਾਭਾਗਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਰਥਿਨਃ ਪਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਦਨ੍ਤਿਨਃ ਸਾਦਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਰਥੀ, ਪੈਦਲ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਘੋੜਸਵਾਰ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਚਲੇ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਭ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ । ਸ਼੍ਯੇਨਵ੍ਯੂਹੇਨ ਸਂਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਮਨਹ੍ਯਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੇਨ ਵਿਉਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਅਸ਼ੋਭਤ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ । ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਦੋ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਖੜੇ ਸਨ।
ਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਵੀਰਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਵਿਧੁਨ੍ਵਨ੍ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਪਾਰ੍ਥੋ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵਿਉਹ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਾਟਯਕੀ, ਜੋ ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ। ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਗਾਂਡਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਸੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਵਾਮਪਕ੍ਸ਼ੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ । ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰੁਪਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪੱਖ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦ੍ਰੁਪਦ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਖੜਾ ਸੀ।