ਵੈਸ਼੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੂਰੁਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵਚ। ਤਪਸਾ ਨਿਯਤਂ ਦੇਵਂ ਨਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਉਸ ਦੇ ਰੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਤ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਯੋਗਭੂਤਂ ਪਰਿਚਰਨ੍ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਹਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਰਮਂ ਤੇਜਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ । ਏਵਮਾਰ੍ਹੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਮੁਨਯੋ ਵੈ ਨਰਾਧਿਪ
ਕੇਸ਼ਵ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਮੇਨਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਗੁਰੁਮ੍ । ਕृष੍ਣੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇਨਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜਾਣੋ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਨਾਸ ਦੇ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਵੈਨਂ ਭਯਸ੍ਥਾਨੇ ਕੇਸ਼ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸਦਾ ਨਰਃ ਪਠਂਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਨ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਭਯੇ ਮਹਤਿ ਮਗ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃਕ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਜਨਾਰਦਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਯੋਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤਵਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪੁਰਾ ਕਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਾਧ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਲੋਕਭਾਵਨਭਾਵਜ੍ਞ ਇਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋऽਭ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਯਜ੍ਞਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾਮਪਿ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਯਜ, ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਹਾ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਂ ਚ ਤ੍ਵਾਮਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਭृਗੁਃ । ਪੁਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਪਰਮਂ ਵਿष੍ਣੋ ਰੂਪਂ ਤਵੇਤਿ ਚ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਕਿਹਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਵਸੂਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤਾ ਤਥਾ। ਦੇਵਦੇਵੋऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੂੰ ਵਾਸੂਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ।'
ਪੂਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਜਾਨਿਸਰ੍ਗੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਮਾਹੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍। ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮਙ੍ਗਿਰਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਤਥਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਹਿਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇ ਸ਼ਰੀਰੋਤ੍ਥਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੇ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਭਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਵਲਸ੍ਤ੍ਵਸਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤੇਰਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਹ ਅਸੀਤਾ ਦੇਵਲ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪृਥਿਵੀ ਤਥਾ । ਜਠਰਂ ਤੇ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਪੁਰੁषੋऽਸਿ ਸਨਾਤਨਃ
ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਪੁਰਖ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾ ਨਰਾਃ। ਆਤ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਨਤृਪ੍ਤਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚਾਸਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਪਹਚਾਨਦੇ ਹਨ; ਆਤਮ-ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮੁਦਾਰਾਣਾਮਾਹਵੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਪ੍ਰਧਾਨਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਰ੍ਮਧੁਸੂਦਨ
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਮਕਸਦ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਇਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੋਗਵਿਰ੍ਦ੍ਭਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖੈਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਹਰਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਆਦਿ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਵਿਸ੍ਤਰਸ੍ਤਾਤ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਯਥਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਭਜ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਵੇਰਵਾ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਦਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੁਤਸ੍ਤਵ। ਕੇਸ਼ਵਂ ਬਹੁਮੇਨੇ ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਮਹਾ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਃ ਪੁਨਃ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਕਮਨਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਨਰਸ੍ਯ ਚ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛਸੇ ਨृਪ। ਯਦਰ੍ਥਂ ਨृषੁ ਸਂਭੂਤੌ ਨਰਾਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸੱਚ ਬਾਰੇ, ਕਿ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਨ੍ਹ੍ਹੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਕੇ ਆਏ—
ਅਵਧ੍ਯੌ ਚ ਯਥਾ ਵੀਰੌ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤੌ । ਯਥਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨਵਧ੍ਯਾ ਯੁਧਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਵਿਰੋਧੀ ਯੋਧੇ ਕਿਵੇਂ ਅਜੈ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ, ਇਹ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨ੍ਹਿ ਦृਢਂ ਕृष੍ਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿषੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ਼ਮੋ ਭਵਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਾਂਡਵਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਪृਥਿਵੀਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸਹਿਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਸ਼ੀ । ਨਰਾਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵਾਵਵਜ੍ਞਾਯ ਨਸ਼ਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਵਰ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਵ ਪਿਤਾ ਤੂष੍ਣੀਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਤਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਉਸ ਰਾਤ ਸੁੱਚੇ ਵਿਛੋਣੇ 'ਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਵ੍ਯੁषਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਮੁਦਿਤੇ ਚ ਦਿਵਾਕਰੇ। ਉਭੇ ਸੇਨੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਾਯੈਵ ਸਮੀਯਤੁਃ
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਦੋਨੋ ਫੌਜਾਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਹਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਾਕਦੇ ਹੋਏ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਤਵ। ਵ੍ਯੂਹੌ ਚ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਪਾਂਡਵ ਅਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਬਣਾਈ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼।