ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਕਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਸੇਵ੍ਯਤੇऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਤੇ ਚੈਵ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃਕ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕਰਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਯੁਗਸ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਆਦੌ ਕਲਿਯੁਗਸ੍ਯ ਚ। ਸਾਤ੍ਵਤਂ ਵਿਧਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗੀਤਃ ਸਂਕਰ੍षਣੇਨ ਵੈ
ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਸਾਤਵਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ ਏष ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਰਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਂ ਸਮੁਦ੍ਰਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਤਾਂ ਪੁਰੀਂ ਚ। ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਮਾਨੁषਂ ਚੈਵ ਵਾਸਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਸृਜਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਃਕ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਹਰ ਵਾਰੀ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਨਗਰੀ ਅਤੇ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਵਾਸ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਦ੍ਭੂਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਕਥ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਯਾਗਮਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਚ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛੇ ਪਿਤਾਮਹ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾਮਹ ਜੀ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਆਧਾਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਹਦ੍ਭੂਤਂ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਦੈਵਤਮ੍ । ਨ ਪਰਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਪੂਨਡਰੀਕ-ਆਖ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਤਾਤ ਰਾਮਸ੍ਯ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਲ੍ਪਤਃ। ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਦੇਵਰ੍षੇਃ ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਸ੍ਯ ਚ। ਅਸਿਤੋ ਦੇਵਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਮੈਂ, ਪਿਆਰੇ, ਰਾਮ ਜੀ (ਜਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ), ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਵੈਪਾਯਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਤ, ਦੇਵਲ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ਼੍ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਕਥਯਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਮਹਤ੍। ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਦਿਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਜੀ ਵੀ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਚੰਭੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ: ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਹੈ।
ਆਪੋ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਯਮੇਤਦਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਸ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृਥਿਵੀਂ ਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਤੱਤ ਬਣਾਏ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰਚ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਅਪ੍ਸੁ ਵੈ ਸ਼ਯਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਯਾਨਃ ਸ਼ਯਨੇ ਸੁਖਮ੍
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਵਿਛੌਨਾ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਛੌਨੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆ।
ਮੁਖਤਃ ਸੋऽਗ੍ਨਿਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਦ੍ਵਾਯੁਮਥਾਪਿ ਚ। ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਚ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨਸਃ ਸਸृਜੇऽਚ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੱਗ, ਸਾਹ ਤੋਂ ਹਵਾ, ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਵੇਦ ਬਣਾਏ।
ਏषਕ ਲੋਕਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ऋषਿਭਿਃ ਸਹ। ਅਮृਤਂ ਚੈਵ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਪ੍ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਮੌਤ — ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਅੰਤ — ਬਣਾਏ।
ਏष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ । ਏष ਕਰ੍ਤਾ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਆਦੇਰਾਦਿਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਹੈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਰਤਾ ਤੇ ਕਰਮ, ਸ਼ੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ, ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮੇਤਦਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਉਭੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯੇ ਦਿਵਃ ਖਂ ਚ ਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਬਣਾਇਆ; ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਦਿਵ ਦੀ ਨਿਯਮਾਂ — ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ऋषੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਤਪਸ਼੍ਚੈਵਾਭ੍ਯਕਲ੍ਪਯਤ੍ । ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਜਗਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਭੁਰਵ੍ਯਯਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵੀ ਬਣਾਈ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ।
ਅਗ੍ਰਜਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਕਰ੍षਣਮਕਲ੍ਪਯਤ੍। ਸ਼ੇषਂ ਚਾਕਲ੍ਪਯਦ੍ਦੇਵਮਨਨ੍ਤਮਿਤਿ ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਬਣਾਇਆ। ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ।
ਯੋ ਧਾਰਯਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਧਰਾਂ ਚੇਮਾਂ ਸਪਰ੍ਵਤਾਮ੍। ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਂ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ਮਹੌਜਸਮ੍। ਕਰ੍ਣਸ੍ਰੋਤੋਭਵਂ ਚਾਪਿ ਮਧੁਂ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਮੇਤ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਰਣ-ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਮਧੁ ਵੀ ਹੈ।
ਤਮੁਗ੍ਰਮੁਗ੍ਰਕਰ੍ਮਾਣਮੁਗ੍ਰਾਂ ਬੁਦ੍ਧਇਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਹਰਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਾਞ੍ਜਘਾਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤਾ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਪਚਿਤਿਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਤੀਬਰ ਤੇ ਤੀਬਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੀਬਰ ਬੁੱਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੇਦ ਲੈ ਲਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਾਤ ਵਧਾਦੇਵ ਦੇਵਦਾਨਵਮਾਨਵਾਃ । ਮਧੁਸੂਦਨਮਿਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ऋषਯਸ਼੍ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰੇ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜਨਾਰਦਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਰਾਹਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਚ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਏष ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਮਿਨਾਂ ਹਰਿਃ
ਵਰਾਹ, ਨਰਸਿੰਘ ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ — ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਰੂਪ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਹਰੀ ਹੈ।
ਪਰਂ ਹਿ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਮੁਖਤਃ ਸੋਸृਜਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਪੂਨਡਰੀਕ-ਆਖ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣਾਏ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯੂਰੁਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵਚ। ਤਪਸਾ ਨਿਯਤਂ ਦੇਵਂ ਨਿਧਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਉਸ ਦੇ ਰੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ। ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਤ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਯੋਗਭੂਤਂ ਪਰਿਚਰਨ੍ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਹਦਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਸ਼ਵਃ ਪਰਮਂ ਤੇਜਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ । ਏਵਮਾਰ੍ਹੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਮੁਨਯੋ ਵੈ ਨਰਾਧਿਪ
ਕੇਸ਼ਵ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਵਮੇਨਂ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਗੁਰੁਮ੍ । ਕृष੍ਣੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੀਦੇਤ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇਨਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਜਾਣੋ; ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਨਾਸ ਦੇ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚੈਵੈਨਂ ਭਯਸ੍ਥਾਨੇ ਕੇਸ਼ਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸਦਾ ਨਰਃ ਪਠਂਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਨ ਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਭਯੇ ਮਹਤਿ ਮਗ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪਾਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃਕ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਜਨਾਰਦਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਂ ਰਾਜਨ੍ਯੋਗਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਯੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਲਿਆ।
ਸ੍ਤਵਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਸ਼੍ਚ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪੁਰਾ ਕਥਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਸ ਸਤੁਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸਾਧ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਲੋਕਭਾਵਨਭਾਵਜ੍ਞ ਇਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਰਦੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ।
ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋऽਭ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਯਜ੍ਞਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚੈਵ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾਮਪਿ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਯਜ, ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਹਾ।