ऋषਯੋ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ। ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਮਾਨੁषਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਸਰੀਸृਪਾਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੱਪ, ਪਿਸਾਚ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ—
ਏਵਮਾਦਿ ਮਯਾ ਸृष੍ਟਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਜਮ੍ । ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣ ਦੁਃਸ਼੍ਵਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੈਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਹੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!
ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਨੇਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ ਸੁਖਿਨੋ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨੇਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਿਆਨੀ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪृਥਿਵੀ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਦੇਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਸਦਾऽਭਵਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਯਦੁਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਨਿਰਭੈ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣ।
ਧਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਬਧਾਯ ਚ। ਜਗਤੋ ਧਾਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਦਂ ਵਿਭੋ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਤਦੇਤਤ੍ਤੇ ਮਯੋਦ੍ਗੀਤਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼, ਹੇ ਮਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸੁਣਾਇਆ ਹੈ।
ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਵਯਮਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਾਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਚਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍
ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਆਪ ਹੀ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ; ਫਿਰ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤ੍ਵਂ ਯਂ ਵਿਦੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍। ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋऽਸृਜਨ੍ਮਾਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਲੋਕਧਾਰਿਣਮ੍
ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਤੂੰ ਅਨਿਰੁੱਧ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ; ਅਨਿਰੁੱਧ ਨੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵਮਯਃ ਸੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯੈਵਾਸ੍ਮਿ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਾਚਾਮਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਚਤੁਰਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਭਜ੍ਯ ਭਾਗਸ਼ੋਤ੍ਮਾਨਂ ਵ੍ਰਜ ਮਾਨੁषਤਾਂ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਰਚਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਆਪਣਾ ਚਾਰ-ਭਾਗਾ ਰੂਪ ਵੰਡ ਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ, ਮਨੁੱਖਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ।
ਤਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਯ ਵੈ। ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਥੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੂੰ ਧਰਮ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮ । ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਹਿ ਨਾਮਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਮਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਵਜੋਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਯਿ ਭੂਤਸਙ੍ਘਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦਂ ਸੁਬਾਹੋ। ਅਨਾਦਿਮਧ੍ਯਾਨ੍ਤਮਪਾਰਯੋਗਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਸੇਤੁਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਸਮੂਹ ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਕੇ, ਖੜੇ ਹਨ; ਗਿਆਨੀ ਤੈਨੂੰ ਜਗਤ ਦਾ ਪੁਲ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਮੱਧ, ਨਾ ਅੰਤ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਯੋਗ ਅਥਾਹ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਸ੍ਰਿਗ੍ਧਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ।
ਵਿਦਿਤਂ ਤਾਤ ਯੋਗਾਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਤਥਾ ਤਦ੍ਭਵਿਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ; 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ' ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਅੰਤर्धਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ । ਕੌਤੂਹਲਪਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤਾਮਹਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ; ਸਾਰੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਕੋਨ੍ਵਯਂ ਯੋ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਨਯਾਦ੍ਵਿਭੋ । ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਰਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮ ਤਂ ਵਯਮ੍
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਿਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਨਮ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪਿਤਾਮਹਃ । ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਧੁਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਪਰਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਪਰਮ੍ । ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪ੍ਰਭੁਸ਼੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਯਚ੍ਚ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ—
ਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਕृਤਸਂਵਾਦਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਸੁਰਰ੍षਭਾਃ । ਜਗਤੋऽਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਯਾਚਿਤੋ ਮੇ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਸ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਂ ਲੋਕਮਾਤਿष੍ਠ ਵਾਸੁਦੇਵ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਅਸ੍ਰੁਰਾਣਾਂ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਂਭਵਸ੍ਵ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਆਇਆ ਹੈ; ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਨਿਹਤਾ ਯੇ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਤ ਇਮੇ ਨृषੁ ਸਂਭੂਤਾ ਘੋਰਰੂਪਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਜੋ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਭਗਵਾਨ੍ਨਰੇਣ ਸਹਿਤੋ ਵਸ਼ੀ । ਮਾਨੁषੀਂ ਯੋਨਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਚਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਨਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇਗਾ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਯੌ ਤੌ ਪੁਰਾਣਾਵृषਿਸਤ੍ਤਮੌ । ਸਹਿਤੋ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਸਂਭੂਤਾਵਮਿਤਦ੍ਯੁਤੀ
ਉਹ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ—ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ—ਇਕੱਠੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ।
ਅਜੇਯੌ ਸਮਰੇ ਯਤ੍ਤੌ ਸਹਿਤੈਰਮਰੈਰਪਿ । ਮੂਢਾਸ੍ਤ੍ਵੇਤੌ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ
ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਇਨ੍ਹਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ, ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਮੂੜ ਲੋਕ ਨਰਾ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦੇ।
ਤਸ੍ਯਾਹਮਗ੍ਰਜਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਰ੍ਚਨੀਯੋ ਵਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹਾਂ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਤਥਾ ਮਨੁष੍ਯੋऽਯਮਿਤਿ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ।
ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਪਦਮ੍ । ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਯਸ਼ਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਏਤਦਕ੍ਸ਼ਰਮਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਤਦ੍ਵੈ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਮਹਃ । ਯਤ੍ਤਤ੍ਪੁਰੁषਸਂਜ੍ਞਂ ਵੈ ਗੀਯਤੇ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਨ ਚ
ਇਹ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ ਨਾਮ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਤੇਜ ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਸੁਖਮ੍। ਏਤਤ੍ਪਰਮਕਂ ਸਤ੍ਯਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇਜ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਚ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਕਰਤਾ ਵੱਲੋਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਲੋਕੈਸ਼੍ਚਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃਕ । ਨਾਵਜ੍ਞੇਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋ ਮਾਨੁषੋऽਯਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਭਾਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਮਿਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਕਦੇ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ।