ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਪृਚ੍ਛਤਃ। ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਪੈ ਗਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਰਾ ਰਹੇ ਹਨ?
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਵਚੋ ਮਹ੍ਯਂ ਯਥਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕੌਰਵ। ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਯੋਕ੍ਤੋऽਸਿ ਨ ਚ ਮੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਖਿਆ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧ ਸਮੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਮਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤਵ ਵਾ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲਵੋ; ਇਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਰਾਜਨ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸੁਖੀ। ਦੁਰ੍ਹृਦਸ੍ਤਾਪਯਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਨ੍ਦਯਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਭੋਗੋ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਕੇ।
ਨ ਚ ਮੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਸ੍ਤਾਤ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਸਿ ਵੈ ਪੁਰਾ। ਤਦਿਦਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਤ੍ਪਾਣ੍ਡੂਨਵਮਨ੍ਯਸੇ
ਪਰ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ; ਹੁਣ ਜੋ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਆਂਕਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਹੇਤੁਰਵਧ੍ਯਤ੍ਵੇ ਤੇਕषਾਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਤਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਮ ਕੀਰ੍ਤਯਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕਿਉਂ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਤਦ੍ਭੂਤਂ ਭਵਿਤਾ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯੋ ਜਯੇਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਲਿਤਾਞ੍ਛਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨ੍ਵਨਾ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਨ।
ਯਤ੍ਤੁ ਮੇ ਕਥਿਤਂ ਤਾਤ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਪੁਰਾਣਗੀਤਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ।
ਪੁਰਾ ਕਿਲ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤਾਃ । ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਾਸੇਦੁਃ ਪਰ੍ਵਤ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਕੋਲ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸਮਾਸੀਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਪਸ਼੍ਯਤ । ਵਿਮਾਨਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਦ੍ਭਾਸਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪ੍ਰਵਰਮਮ੍ਬਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨਾਵੇਦ੍ਯ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਤੋऽਞ੍ਜਲਿਮ੍ । ਨਮਸ਼੍ਚਕਾਰ ਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੁਰੁषਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ऋषਯਸ੍ਤ੍ਵਥ ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍ । ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੋ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਉੱਠਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਯਥਾਵਚ੍ਚ ਤਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰਃ । ਜਗਾਦ ਜਗਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਪਰਂ ਪਰਮਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ — ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਉੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ — ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਵਸ਼ੀ ਚ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਸਿ ਤਸ੍ਮਾ- ਦ੍ਯੋਗਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦੇਵਤਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪੈਮਿ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਸਭ ਕੁਝ, ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸਭ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੈਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗ ਦਾ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਯ ਵਿਸ਼੍ਵਮਹਾਦੇਵ ਜਯ ਲੋਕਹਿਤੇ ਰਤ। ਜਯ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰ ਵਿਭੋ ਜਯ ਯੋਗਪਰਾਵਰ
ਜੈ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵ! ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ! ਜੈ ਹੋ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਉੱਚ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਭੇਦ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ ਜਯ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਭੂਤਭਵ੍ਯਭਵਨ੍ਨਾਥ ਜਯ ਸੌਮ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਮਜ
ਕੰਵਾਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੈ ਹੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਪਿਛਲੇ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੈ ਹੋ, ਸੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ!
ਅਸਙ੍ਕ੍ਯੇਯਗੁਣਾਧਾਰ ਜਯ ਸਰ੍ਵਪਰਾਯਣ। ਨਾਰਾਯਣ ਸੁਦੁष੍ਪਾਰ ਜਯ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਧਨੁਰ੍ਧਰ
ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਜੈ ਹੋ, ਸਭ ਦਾ ਉੱਚ ਆਸਰਾ! ਨਾਰਾਇਣ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੈ ਹੋ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ!
ਜਯ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤ ਵਿਸ਼੍ਵਮੂਰ੍ਤੇ ਨਿਰਾਮਯ। ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਜਯ ਲੋਕਾਰ੍ਥਤਤ੍ਪਰ
ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ! ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੈ ਹੋ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋਰਗਵਰਾਹਾਦ੍ਯ ਹਰਿਕੇਸ਼ ਵਿਭੋ ਜਯ। ਹਰਿਵਾਸਦਿਸ਼ਾਮੀਸ਼ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਸਾਮਿਤਾਵ੍ਯਯ
ਵੱਡਾ ਸੱਪ, ਸੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ — ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜੈ ਹੋ! ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਅਣਮਾਪ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਾਮਿਤਸ੍ਥਾਨ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਸਤ੍ਤ੍ਕ੍ਰਿਯ । ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਾਤ੍ਮਭਾਵਜ੍ਞ ਜਯ ਗਮ੍ਭੀਰ ਕਾਮਦ
ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਅਣਗਿਣਤ ਥਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ, ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਅਣਗਿਣਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੈ ਹੋ, ਗੰਭੀਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਅਨਨ੍ਤ ਵਿਦਿਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਤ੍ਯਭੂਤਵਿਭਾਵਨ । ਕृਤਕਾਰ੍ਯ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਵਿਜਯਾਵਹ
ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਦੀਵੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦਾਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜੈ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਗੁਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਯੋਗਾਤ੍ਮਨ੍ਸ੍ਫੁਟਸਂਭੂਤਸਂਭਵ। ਭੂਤਾਦ੍ਯ ਲੋਕਤ੍ਤ੍ਵੇਸ਼ ਜਯ ਭੂਤਵਿਭਾਵਨ
ਗੁਪਤ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਯੋਗਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਾਫ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੈ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਆਤ੍ਮਯੋਗੇ ਮਹਾਭਾਗ ਕਲ੍ਪਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਤ੍ਪਰ । ਉਦ੍ਭਾਵਨਮਨੋਭਾਵ ਜਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜਯਪ੍ਰਿਯ
ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੰਕੋਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਰਚਨਾ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਉਤਪਾਦਕ, ਜੈ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮ, ਜੈ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨਿਸਰ੍ਗਸਰ੍ਗਨਿਰਤ ਕਾਮੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ । ਅਮृਤੋਦ੍ਭਵਸਦ੍ਭਾਵ ਮੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਨ੍ਵਿਜਯਪ੍ਰਦ
ਸਭ ਕੁਦਰਤ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਗਾ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ; ਅਮਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਮੁਕਤ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜੈ ਦਿੰਦਾ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਪਤੇ ਦੇਵ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਮਹਾਬਲ। ਆਤ੍ਮਭੂਤਮਹਾਭੂਤ ਸਤ੍ਵਾਤ੍ਮਞ੍ਜਯ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵ, ਕੰਵਾਲ ਨਾਭੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਵੱਡਾ ਜੀਵ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੈ, ਸਤਵ ਦਾ ਆਤਮਾ।
ਪਾਦੌ ਤਵ ਧਾ ਦੇਵੀ ਦਿਸ਼ੋ ਬਾਹੁ ਦਿਵਂ ਸ਼ਿਰਃ। ਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤੇऽਹਂ ਸੁਰਾਃ ਕਾਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਚ ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ
ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰ ਹਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਹਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਨ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਬਲਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਕਰ੍ਮ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਕਂ ਤਵ। ਤੇਜੋऽਗ੍ਨਿਃ ਪਵਨਃ ਸ਼੍ਵਾਸ ਆਪਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵੇਦਸਂਭਵਾਃ
ਤਾਕਤ, ਤਪ ਤੇ ਸਚਾਈ ਤੇਰੀ ਹੈ; ਧਰਮਕਰਮ ਤੇਰਾ ਹੈ; ਤੇਜ ਅੱਗ ਹੈ, ਸਾਹ ਹਵਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਸ਼੍ਰਵਣੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਜਿਹ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ। ਵੇਦਾਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਨਿष੍ਠਾ ਹਿ ਤ੍ਵਯੀਦਂ ਜਗਦਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਸਰਸਵਤੀ — ਦੇਵੀ — ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਹੈ; ਵੇਦ, ਜੋ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਨ ਸਙ੍ਖ੍ਯਾਨਂ ਪਰੀਮਾਣਂ ਨ ਤੇਜੋ ਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ ਬਲਂ ਯੋਗਯੋਗੀਸ਼ ਜਾਨੀਮਸ੍ਤੇ ਪਰਂਤਪ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਗਿਣਤੀ, ਤੇਰਾ ਮਾਪ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਤੇਰਾ ਬਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ!
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਨਿਰਤਾ ਦੇਵ ਨਿਯਮੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ। ਅਰ੍ਚਯਾਮਃ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪਰਮੇਸ਼ਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਂ-ਇਸ਼ਵਰ!