ਕੌਰਵਾਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸ਼ਿਬਿਰਂ ਸ੍ਵਕਮ੍। ਵ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਨਿਸ਼ਾਕਾਲੇ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯੈਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਗਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਪਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਯੁਦ੍ਧੇ ਸੁਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਸ਼ਿਬਿਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਭੀਮਸੇਨਘਟੋਤ੍ਕਚੌ। ਪੂਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਨਦਨ੍ਤੋ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਨਾਦਾਂਸ੍ਤੂਰ੍ਯਸ੍ਵਨਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍ । ਸਿਂਹਨਾਦਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਾਞ੍ਸ਼ਙ੍ਖਨਿਃ ਸ੍ਵਨੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਿੰਘ-ਗਰਜਨਾ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਗੂੰਜ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸ਼ੋਰ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਨਦਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ । ਘਟ੍ਟਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਰਿष
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੱਜਦੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ।
ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸ਼ਿਬਿਰਾਯੈਵ ਨਿਸ਼ਾਕਾਲੇ ਪਰਂਤਪ । ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਰ੍ਦੀਨੋ ਭ੍ਰਾਤृਵਧੇਨ ਚ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਪਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕਰਕੇ ਉਦਾਸ ਸੀ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਬਾष੍ਪਸ਼ੋਕਸਮਾਕੁਲਃ। ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਬਿਰਸ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤੋ ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸਨਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਆਂਸੂਆਂ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਵਾਜ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਰਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਭਯਂ ਮੇ ਸੁਮਹਞ੍ਜਾਤਂ ਵਿਸ੍ਮਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਞ੍ਜਯ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਕੁਮਾਰਾਣਾਂ ਕਰ੍ਮ ਦੇਵੈਃ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਸੰਜਯ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਡਰ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪਰਾਭਾਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਞ੍ਜਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਚਿਨ੍ਤਾ ਮੇ ਮਹਤੀ ਸੂਤ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਥਂ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਸੰਜਯ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਦੁਰਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹृਦਯਂ ਮਮ। ਤਥਾ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਦੈਵਯੋਗੇਨ ਸਞ੍ਜਯ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਬਚਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ; ਸੰਜਯ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਵਾਪਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਭੀष੍ਮਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਾਨ੍ਯੋਧਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕੇषੁ ਯੋਧਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਹਾਰਿਣਃ
ਜਿੱਥੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਕੇਨਾਵਧ੍ਯਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਕੇਨ ਦਤ੍ਤਵਰਾਸ੍ਤਾਤ ਕਿਂ ਵਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਦਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਜੈਯ ਬਣਾਇਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦੇ ਹਨ?
ਯੇਨ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦਿਵਿ ਤਾਰਾਗਣਾ ਇਵ। ਪੁਨਃਪੁਨਰ੍ਨ ਮृष੍ਯਾਮਿ ਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ? ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖਣੀ ਮੈਨੂੰ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਮਯ੍ਯੇਵ ਦਣ੍ਡਃ ਪਤਤਿ ਦੈਵਾਤ੍ਪਰਮਦਾਰੁਣਃ। ਯਥਾऽਵਧ੍ਯਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾ ਯਥਾ ਵਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮੇ ਸੁਤਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਕਿਸਮਤ ਵੱਲੋਂ ਆਈ ਹੈ: ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸਞ੍ਜਯ । ਨ ਹਿ ਪਾਰਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੁਃਖਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਥਂਚਨ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਮਹਤੋ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਰਨ੍ਨਰਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਮਨ੍ਯੇ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਐਸੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਅਪਮੰਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਘਾਤਯਿष੍ਯਤਿ ਮੇ ਸ੍ਰਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਭੀਮੋ ਨ ਸ਼ਂਸਯਃ। ਨ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਂ ਵੀਰਂ ਯੋ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ਰਣੇ
ਭੀਮ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀਰ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕੇ।
ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਮਾਂ ਮਮ ਸਞ੍ਜਯ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਕਾਰਣਂ ਸੂਤ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸੰਜਯਾ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਾਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ।
ਪृਚ੍ਛਤੋ ਵੈ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਯਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਨ੍ਵਿਮੁਖਾਨ੍ਰਣੇ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਮੋੜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਬਲਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਾਪਿ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਵਿਕਰ੍ਣੋ ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸੌਬਲ, ਜੈਦਰਥ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਕਰਨ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ—
ਨਿਸ਼੍ਚਯੋ ਵਾਪਿ ਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਦਾ ਹ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਾਮ੍ । ਵਿਮੁਖੇषੁ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਮੋੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਫੈਸਲਾ ਸੀ?
ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਵਾਵਧਾਰਯ। ਨੈਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੈਵ ਮਾਯਾਂ ਤਥਾਵਿਧਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਅਤੇ ਸਮਝ ਲੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਗੁਪਤ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਝੂਠੀ ਚਾਲ ਚਲਾਈ ਗਈ।
ਨ ਵੈ ਵਿਭੀषਿਕਾਂ ਕਾਂਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਡਰਾਉਣੀ ਚਾਲ ਚਲਾਈ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਜੀਵਿਤਾਦੀਨਿ ਭਾਰਤ। ਆਰਭਨ੍ਤੇ ਸਦਾ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਕੰਮ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਲੈਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇ ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮੋਪੇਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪਿੱਠ ਨਹੀਂ ਮੋੜਦੇ; ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਤੇਨਾਵਧ੍ਯਾ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾ ਜਯਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਪੇष੍ਵਭਿਰਤਾਃ ਸਦਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਰਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿष੍ਠੁਰਾ ਹੀਨਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ਤੇਨ ਹੀਯਨ੍ਤਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸੁਬਹੂਨਿ ਨृਸ਼ਂਸਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਵ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਉਹ ਰੁੱਖੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਕृਤਾਨੀਹ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਨੀਚੈਰਿਵ ਯਥਾ ਨਰੈਃ । ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤਦਨਾਦृਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਠੱਗੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਨੀਚ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਮੂਲਾਃ ਸਦੈਵਾਸਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੂਰ੍ਵਜ। ਨ ਚੈਤਾਨ੍ਬਹੁਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਪਾਂਡਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ। ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸੁਮਹਦ੍ਧੋਰਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਉਹ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਨਤੀਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।