ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸੈਨਿਕਾਃ। ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜੇ।
ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਭਿਨ੍ਨੇਨ ਕੁਞ੍ਜਰੇਣ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਸਹਸਾ ਤਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਭੀਮੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਗਦੱਤ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਭੀਮ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਆ ਗਿਆ।
ਆਪਤਨ੍ਨੇਵ ਚ ਰਣੇ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ਼ਿਲੀਮੁਖੈਃ । ਅਦृਸ਼੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਚਕ੍ਰੇ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਜੰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਐਸਾ ਢੱਕ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਦਿਸਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਮੁਖਾਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਨਾਮृष੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਭੀਮਸ੍ਯਾਚ੍ਛਾਦਨਂ ਸ਼ਙ੍ਖ੍ਯੇ ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਅਭਿਮਨ्यु ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਰਥੀ ਭੀਮ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਢਕਾਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਤ ਏਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਗਜਂ ਚ ਸ਼ਰਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਬਿਭਿਦੁਸ੍ਤੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵृष੍ਟ੍ਯਾऽਭਿਹਤਃ ਸਮਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ। ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਗਜੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨਾਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸੁਤੇਜਨੈਃ
ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਾਗਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਕਈ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ।
ਸਂਜਾਤਰੁਧਿਰੋਤ੍ਪੀਡਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯੋऽਭਵਦ੍ਰਣੇ। ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਰਿਵਾਰ੍ਕਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਯੂਤੋ ਜਲਦੋ ਮਹਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ।
ਸਂਚੋਦਿਤੋ ਮਦਸ੍ਰਾਵੀ ਭਗਦਤ੍ਤੇਨ ਵਾਰਣਃ। ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਤਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਲੋਤ੍ਸृष੍ਟ ਇਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਸਤਕ ਤੋਂ ਰਸ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਕਾਲ ਦੇ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਜਵਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਮ੍ਪਯਂਸ਼੍ਚਰਣੈਰ੍ਮਹੀਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਉਹ ਦੋਹਣਾ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਅਸਹ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਨਾਤਿਪ੍ਰਮਨਸੋऽਭਵਨ੍ । ਤਤਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਏ; ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਵੱਜਿਆ।
ਆਜਘਾਨ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਰੇਣਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਮਹਾਰਥਃ
ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਰਾਜਾ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਭੀਮਸੇਨ ਗਹਿਰੀ ਚੋਟ ਲੱਗੀ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਯਾऽਭਿਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਧ੍ਵਜਯष੍ਟਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍। ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਭੀਤਾਨ੍ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀਮਸੇਨਂ ਚ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਮ੍
ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਵਜ ਦੀ ਲੱਕੜ ਫੜ ਲਈ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ,
ਨਨਾਦ ਬਲਵਨ੍ਨਾਦਂ ਭਗਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਤਤੋ ਘਟੋਤ੍ਕਚੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀਮਂ ਤਥਾऽऽਗਤਂ
ਭਗਦੱਤ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਗੱਜਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ,
ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਘੋਰਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਣਾਂ ਮਾਯਾਂ ਭੂਰੂਣਾਂ ਭਯਵਰ੍ਧਿਨੀਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਮਾਇਆ ਰਚੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਡਰ ਵਧਾ ਗਈ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਨਿਮੇषਾਰ੍ਧਾਦ੍ਧੋਰਰੂਪਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਐਰਾਵਤਂ ਸਮਾਰੂਢਃ ਸ ਵੈ ਮਾਯਾਕृਤਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿਸਿਆ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਏਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਦਿਙ੍ਵਾਗਾ ਬਭੂਵੁਰਨੁਯਾਯਿਨਃ। ਅਞ੍ਜਨੋ ਵਮਾਨਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਪਦ੍ਮਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਥੀ ਸਨ: ਅੰਜਨ, ਵਾਮਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਾਪਦਮ।
ਤ੍ਰਯ ਏਤੇ ਮਹਾਨਾਗਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਮਧਿष੍ਠਿਤਾਃ। ਮਹਾਕਾਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਮਦਂ ਬਹੁ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋਏ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ, ਮਸਤਕ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਰਸ ਵਗਦਾ ਸੀ।
ਤੇਜੋਵੀਰ੍ਯਬਲੋਪੇਤਾ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਘਟੋਤ੍ਕਚਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਂ ਨਾਗਂ ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਤਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਤਾਕਤ, ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ ਪਰਾਕਰਮ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਘਟੋਤਕਚ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਗਜਂ ਭਗਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਪਰਂਤਪਃ। ਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚੋਦਿਤਾ ਨਾਗਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ੍ਤੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ
ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਗਏ, ਸਭ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪਰਿਪੇਤੁਃ ਸੁਸਂਰਬ੍ਧਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍। ਭਗਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਨਾਗਂ ਵਿषਾਣੈਰਭ੍ਯਪੀਡਯਨ੍
ਚਾਰ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੌੜੇ ਅਤੇ ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ।
ਸ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੈਰ੍ਨਾਗੈਰ੍ਵੇਦਨਾਰ੍ਤਃ ਸ਼ਰਾਹਤਃ। ਅਨਦਤ੍ਸੁਮਹਾਨਾਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਵਨਮ੍
ਉਹ ਹਾਥੀ, ਦੂਜੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਹੋ ਕੇ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਗੂੰਜਿਆ।
ਵ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਮਹਾਘੋषੋ ਭੈਮਸੇਨਿਸ਼ਰਾਰ੍ਦਿਤਃ । ਮृਦਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਭਾਰਤ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਂ ਨਦਤੋ ਨਾਦਂ ਸੁਘੋਰਂ ਭੀਮਨਿਃਸ਼੍ਵਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀष੍ਮੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦ੍ਰੋਣਂ ਰਾਜਾਨਂ ਚ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਉਸ ਹਾਥੀ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏष ਯੁਧ੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਹੈਡਿਮ੍ਬੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਭਗਦਤ੍ਤੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਭਗਦੱਤ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਿਡਿੰਬ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਾਯਃ ਸ ਚ ਰਾਜਾऽਤਿਕੋਪਨਃ । ਏਤੌ ਸਮੇਤੌ ਸਮਰੇ ਕਾਲਮृਤ੍ਯੁਸਮਾਵੁਭੌ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਯਤੇ ਚੈਵ ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ । ਹਸ੍ਤਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਮਹਾਨ੍ਭੀਤਸ੍ਯ ਰੁਦਿਤਧ੍ਵਨਿਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਰੋਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ।
ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍ । ਅਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਸਮਰੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ
ਆਓ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲੀਏ ਰਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਜੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਵਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤੇ ਤ੍ਵਰਧ੍ਵਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕਿਂ ਚਿਰੇਣ ਪ੍ਰਯਾਮਹੇ । ਮਹਾਨ੍ਹਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਰੌਦ੍ਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ, ਤੁਰੰਤ ਚੱਲੋ! ਦੇਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਉਥੇ ਵੱਡੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੁਲਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਪृਤਨਾਪਤਿਃ। ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਰਾਣਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ੍ਮਾਭਿਰਚ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਭਗਤ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਹਸਾਲਾਰ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਭਗਦਤ੍ਤਪਰੀਪ੍ਸਯਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਭਗਦੱਤ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ।