ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਚ੍ਯੁਤਾਤ੍ਪੁਂਸਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਾਸ਼ੀਵਿषਾਦਿਵ। ਸੁਨਾਸ੍ਤਿਕੋਪ੍ਯੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਜਨਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰਾਸ੍ਤਿਕਃ
ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ, ਗ਼ੈਰ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਤੋਂ—ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ।
ਸ੍ਵਯਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਸਦृਸ਼ਂ ਯੋऽਵਮਨ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਘ੍ਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਕਲਿਰਾਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ 'ਚ ਮੰਦ-ਭਾਗ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਭਵ੍ਯੇऽਪ੍ਯਨृਤੇऽਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਨਾਸ੍ਤਿਕੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਿ। ਦੁਰਾਚਾਰੇ ਕਲਿਰ੍ਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਨ ਕਲਿਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿषੁ
ਜੋ ਅਯੋਗ, ਝੂਠਾ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ, ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਆਦਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਚ ਮੰਦ-ਭਾਗ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਨਹੀਂ।
ਮੂਰ੍ਖੋ ਹਿ ਜਲ੍ਪਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਚਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਃ। ਅਸ਼ੁਭਂ ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਤ੍ਤੇ ਪੁਰੀषਮਿਵ ਸੂਕਰਃ
ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ—ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆਂ—ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾੜੀ ਗੱਲ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਅਰ ਗੰਦ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਜਲ੍ਪਤਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਚਃ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਃ। ਗੁਣਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਤ੍ਤੇ ਹਂਸਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਿਵਾਮ੍ਭਸਿ
ਪਰ ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ—ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆਂ—ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਪਾਣੀ 'ਚੋਂ ਦੁੱਧ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨੋ ਦੁष੍ਟਭਾਵਤ੍ਵਂ ਜਾਨਨ੍ਨੀਚੋऽਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ। ਪਰੇषਾਮਪਿ ਜਾਨਾਤਿ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਸਦृਸ਼ਾਨ੍ਗੁਣਾਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਉਦਾਸ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ 'ਚ ਵੀ ਉਹੀ ਗੁਣ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਨੀਚਾਃ ਪਰਯਸ਼ੋਗ੍ਨਿਨਾ। ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤਦ੍ਗਤਿਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਤਤੋ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਜੋ ਨੀਚ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਤੀਬਰ ਅੱਗ 'ਚ ਸੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦਰਜੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਪਰਿਵਦਨ੍ਸਾਧੁਰ੍ਯਥਾ ਹਿ ਪਰਿਤਪ੍ਯਤੇ। ਤਥਾ ਪਰਿਵਦਨ੍ਨਨ੍ਯਾਨ੍ਹृष੍ਟੋ ਭਵਤਿ ਦੁਰ੍ਜਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਧੂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਝ ਹੀ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਵਾਦਰਤਾ ਮੂਰ੍ਖਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਨਾਪਵਾਦਰਤਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮੂਰਖ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ 'ਚ ਖਾਸ ਰੂਪ 'ਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਸਾਧੂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ 'ਚ ਕਦੇ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਅਭਿਵਾਦ੍ਯ ਯਥਾ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਸਾਧੁਰ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਮ੍। ਏਵਂ ਸਜ੍ਜਨਮਾਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਨਿਰ੍ਵृਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਧੂ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੁਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੰਝ ਹੀ ਮੂਰਖ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਕਹਿ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਜੀਵਨ੍ਤ੍ਯਦੋषਜ੍ਞਾ ਮੂਰ੍ਖਾ ਦੋषਾਨੁਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ। ਯਥਾ ਵਾਚ੍ਯਾਃ ਪਰੈਃ ਸਨ੍ਤਃ ਪਰਾਨਾਹੁਸ੍ਤਥਾਵਿਧਾਨ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਹਰ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਹੋ ਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੋ ਹਾਸ੍ਯਤਰਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂਚਿਦਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਯਦਿ ਦੁਰ੍ਜਨ ਇਤ੍ਯਾਹੁਃ ਸਜ੍ਜਨਂ ਦੁਰ੍ਜਨਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਦਾ ਆਖਣ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਖੁਦ ਮੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਰੁਣਾਲ੍ਲੋਕਸਂਕ੍ਲੇਸ਼ਾਦ੍ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍।।' ਕੁਲਵਂਸ਼ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਹਿ ਪਿਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੁਲ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਸ੍ਵਪਤ੍ਨੀਪ੍ਰਭਵਾਁਲ੍ਲਬ੍ਧਾਨ੍ਕृਤਾਨ੍ਸਮਯਵਰ੍ਧਿਤਾਨ੍
ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਸਮਝੌਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਦਿਓ।
ਕ੍ਰੀਤਾਨ੍ਕਨ੍ਯਾਸੁ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵੈ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। `ਤੇ ਚ षਡ੍ਵਨ੍ਧੁਦਾਯਾਦਾਃ षਡਦਾਯਾਦਬਾਨ੍ਧਵਾਃ
ਮਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਖਰੀਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਵਾਰਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਛੇ ਵਾਰਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਛੇ ਵਾਰਸ ਜਾਇਦਾਦ ਨਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਕृਤ੍ਯਵਹਾ ਨॄਣਾਂ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਧਨਾਃ। ਤ੍ਰਾਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕਾਜ੍ਜਾਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਪ੍ਲਵਾਃ ਪਿਤॄਨ੍
ਪੁੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਧਰਮਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਦੀ ਨੌਕ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਤਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪਾਲਯਸ੍ਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਚ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰੱਖ।
ਉਭਯਂ ਪਾਲਯਸ੍ਵੈਤਨ੍ਨਾਨृਤਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ।' ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮੌ ਚ ਪਾਲਯੇਥਾ ਮਹੀਪਤੇ। ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਂਹ ਕਪਟਂ ਨ ਹਿ ਵੋਢੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ — ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਸਚ ਦੇ ਧਰਮ — ਸਦਾ ਰੱਖ। ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲ, ਰਾਜਾ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਸਚ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਾਲ, ਰਾਜਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਾ ਸਹਿ।
ਵਰਂ ਕੂਪਸ਼ਤਾਦ੍ਵਾਪੀ ਵਰਂ ਵਾਪੀਸ਼ਤਾਤ੍ਕ੍ਰਤੁਃ। ਵਰਂ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਤ੍ਯਂ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਾਦ੍ਵਰਮ੍
ਸੌ ਕੂਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੋਖਾ ਚੰਗਾ, ਸੌ ਪੋਖਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਯਜਨ ਚੰਗਾ, ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗਾ, ਤੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਤੁਲਯਾ ਧृਤਮ੍। ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਦ੍ਧਿ ਸਤ੍ਯਮੇਵ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਅਤੇ ਸਚ ਨੂੰ ਤੋਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਚ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਧਿਗਮਨਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹਨਮ੍। ਸਤ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸਭ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪੜਾਈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਸਚ ਦੇ ਸੋਲਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਤ੍ਯਸਮੋ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਸਤ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮ੍। ਨ ਹਿ ਤੀਵ੍ਰਤਰਂ ਪਾਪਮਨृਤਾਦਿਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਸਚ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਚ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਪਰੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸਮਯਃ ਪਰਃ। ਮਾਤ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੀਃ ਸਮਯਂ ਰਾਜਨ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸਙ੍ਗਤਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਰਾਜਾ, ਸਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਸਚ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ। ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਸਮਝੌਤਾ ਨਾ ਤੋੜ, ਤੇ ਸਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹੇ।
ਯਃ ਪਾਪੋ ਨ ਵਿਜਾਨੀਯਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਨ ਹਿ ਤਾਦृਕ੍ਪਰਂ ਪਾਪਮਨृਤਾਦਿਹ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਹृਦਯਂ ਵੇਦ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯੈਵਾਨृਤਸ੍ਯ ਚ। ਕਲ੍ਯਾਣਾਵੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸਚ ਤੇ ਝੂਠ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ।
ਯੋ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਚ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਨ ਦ੍ਰੋਹਾਦਤਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਅਮਿਤ੍ਰਂ ਵਾਪਿ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਾ ਸ ਏਵੋਤ੍ਤਮਪੂਰੁषਃ
ਜੋ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਵੈਰ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ, ਚਾਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।
ਅਨृਤਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਸ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਸਿ ਨ ਚੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍। ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਙ੍ਗਤਂ
ਜੇ ਤੂੰ ਝੂਠ ਵੱਲ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖੁਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਸ਼ਙ੍ਕਮਾਨਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕੁਰੁ। ਗਤਿਃ ਸ੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਿਃ ਸਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਲਂ ਵਿਦ੍ਯਾ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਨਿਸਚਾ ਕਰ। ਵੰਸ਼, ਬੋਲ, ਯਾਦ, ਚਰਿਤਰ, ਆਚਰਨ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਸ਼ੌਰ — ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ।
ਧृष੍ਣੁਪ੍ਰਕृਤਿਭਾਵੌ ਚ ਆਵਰ੍ਤਾ ਰੋਮਰਾਜਯਃ। ਸਮਾ ਯਸ੍ਯ ਯਦਾ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਘੁੰਮਣ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਦृਸ਼੍ਯੇਨੋਦ੍ਧऋਤਂ ਬਿਮ੍ਬਂ ਤਵ ਦੇਹਾਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਤਾਤੇਤਿ ਭਾषਮਾਣਂ ਵੈ ਮਾ ਸ੍ਮ ਰਾਜਨ੍ਵृਥਾ ਕृਥਾਃ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰੂਪ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ 'ਪਿਤਾ' ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਸਮਝ।