ਤਥੈਵ ਪਾਰ੍षਤਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ। ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਲਯਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦਾ ਗਹਨਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਰਸ਼ਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।
ਦੈਵਮੇਵ ਪਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੌਰੁषਾਦਪਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਯਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਧ੍ਯਤੇ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਮਨੁੱਖੀ ਜਤਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਮਾਮਕਾਂਸ੍ਤਾਤ ਹਤਾਨੇਵ ਹਿ ਸ਼ਂਸਸਿ। ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਸ਼ਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਭਗ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਸਸਿ ਮਾਮਕਾਨ੍।' ਹੀਨਾਨ੍ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਮਾਮਕਾਨਦ੍ਯ ਸਞ੍ਜਯ । ਪਾਤਿਤਾਨ੍ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤਾਨੇਵ ਚ ਸ਼ਂਸਸਿ
ਸੰਜਯਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਖੋਏ ਹੋਏ, ਬਹਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ, ਡਿੱਗੇ ਜਾਂ ਡਿੱਗ ਰਹੇ, ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਘਟਮਾਨਾਞ੍ਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਜੀਯਨ੍ਤੇ ਚੈਵ ਮਾਮਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਤੀਵ੍ਰਾਣਿ ਦੁਃਸ੍ਵਾਨਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਤਾਤ ਦੁਃਸਹਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਰੋਲੇ ਸੁਣਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਤਮੁਪਾਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਯੇਰਨ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ । ਮਾਮਕਾ ਵਿਜਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ਯੇਨ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕਣ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਨੁष੍ਯਦੇਹਾਨਾਂ ਗਜਵਾਜਿਰਥਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਵੈਵਾਪਨਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਪੀਡਿਤੋ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਮਾਯਸੈਃਕ
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਲਯਾ ਵੱਲੋਂ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਪਾਰ੍षਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ ਯਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਪਰਸ਼ਤ ਦੀ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵੇਖੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਸ਼ਲਯਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦਾ ਗਹਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨੋਸ੍ਤਦਾ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਃ ਸਮਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਫਾਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪੀਤੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲਯਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ। ਗਿਰਿਂ ਜਲਾਗਮੇ ਯਦ੍ਵਞ੍ਜਲਦਾ ਜਲਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪੀਡਿਤੇ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਮਦ੍ਰਰਾਜਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਸ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਤਿਕੋਪਨਃ । ਆਰ੍ਤਾਯਨਿਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਰਤਾਯਨੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਵਕਾ ਰਾਜਨ੍ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਰਣੇ। ਮਦ੍ਰਰਾਜਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਮਦਰਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਵਿਵਿਂਸ਼ਤੀ। ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਥ ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਸ਼ਸਹ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖ,
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਏਤੇ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਰਥਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਰਣੇ
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਤਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨਯੁ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਦਸ਼ ਰਥਾਨ੍ਦਸ਼ੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਦਸ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੈषਿਣਃ। ਤੇ ਵੈ ਸਮੇਯੁਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਰਾਜਨ੍ਦੁਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਤਵ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਤੇਰੇ ਮੰਦ ਸਲਾਹ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਭਿੜ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਸ਼ਰਥੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭਯੇ। ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਵਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਾ ਰਥਿਨੋऽਭਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਦਸ ਰਥੀਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਰਥੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਕ ਬਣ ਗਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਰੂਪਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਨਰ੍ਦਨ੍ਤਃ ਸਂਪ੍ਰਹਾਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ, ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਤਦਾ ਜਾਤਸਂਰਮ੍ਭਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਿਘਾਂਸਵਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਮਰ੍ਦਨ੍ਤਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਮਾਨਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਧਯਾ ਰਾਜਞ੍ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਸਂਗਤਾ ਮਿਥਃ । ਮਹਾਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਃ ਸਮਾਪੇਤੁਰਮਰ੍षਿਣਃ
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਮਹਾਰਣੇ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਮਰੇ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਮਹਾ-ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਵੱਜਿਆ।
ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਸ਼੍ਚ ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪ?ਞ੍ਚਭਿਃ । ਦੁਰ੍ਮੁਖੋ ਨਵਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਪ੍ਤਭਿਃ
ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀਹ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਨੇ ਪੰਜ, ਦੁਰਮੁਖ ਨੇ ਨੌਂ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਸਹ ਨੇ ਸੱਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਪਞ੍ਚਭਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਥਾ। ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਦ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਰ੍षਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ
ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ ਨੇ ਪੰਜ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਪਰ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਏਕੈਕਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪਾਣਿਲਾਘਵਮ੍ । ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਚ ਸਮਰੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਚੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਰਤ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰਵਿਧ੍ਯਤ੍ਤੁ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਸਮਰੇ ਮਾਤੁਲਂ ਮਾਤृਨਨ੍ਦਨੌ
ਅਭਿਮਨਯੁ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਦਸ-ਦਸ ਤੀਰ ਚਲਾਏ, ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਚਾਹਤੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।