ਤਂ ਮਹੌਘਮਿਵਾਯਾਨ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮਿਵੋਰਗਮ੍ । ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਵਰਣਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਂ ਕਾਲੋਤ੍ਸृष੍ਟਮਿਵਾਨ੍ਤਕਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਵਧਦਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਦੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਮਿਵਾਦਿਤ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਃ ਪ੍ਰਤੀਪਮਭਿਧਾਵਤਃ। ਸ਼ਿਤਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਰਾਵਰਣਧਾਰਿਣਃ
ਜਦ ਪਾਂਚਾਲ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਤਲਵਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਧਿਆ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਬਾਣਵੇਗਮਤੀਤਸ੍ਯ ਤਥਾਭ੍ਯਾਸ਼ਮੁਪੇਯੁषਃ । ਤ੍ਵਰਨ੍ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਿਭੇਦ ਗਦਯਾ ਸ਼ਿਰਃ
ਜਦ ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਸਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਂ ਸੁਪ੍ਰਭਂ ਚ ਸ਼ਰਾਵਰਮ੍ । ਹਤਸ੍ਯ ਪਤਤੋ ਹਸ੍ਤਾਦ੍ਵੇਗੇਨ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ਭੁਵਿ
ਰਾਜਨ, ਜਦ ਉਹ ਮਰ ਕੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਚਮਕਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਢਾਲ ਹੱਥੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਪੈ ਗਈ।
ਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਗਦਾਗ੍ਰੇਣ ਸ ਲੇਭੇ ਪਰਮਾਂ ਮੁਦਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਗਦਾ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ, ਭੀਮ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਹਤੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੇ ਸ਼ਲ੍ਯਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਰਥੇ । ਹਾਹਾਕਾਰੋ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾਰਿष
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸ਼ਲਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਰੋਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਮਾਰਿਸ਼ਾ।
ਤਤਃ ਸਾਂਯਮਨਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਹਤਾਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਂਯਮਨੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਯੋਧਾ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰੌ ਸਮੇਤੌ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੌ । ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਰਾਜਾਨਃ ਕੁਰਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸਨ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆ ਗਏ; ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਕੁਰੁਆਂ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸਾਂਯਮਨਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਾਰ੍षਤਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਆਜਘਾਨ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਂਯਮਨੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਪਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਪਾਰ੍षਤਂ ਸ਼ੂਰਂ ਸ਼ਲ੍ਯਃ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਃ। ਆਜਘਾਨੋਰਸਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਲਯਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦਾ ਗਹਨਾ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪਰਸ਼ਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ; ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰਹੀ।
ਦੈਵਮੇਵ ਪਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੌਰੁषਾਦਪਿ ਸਞ੍ਜਯ। ਯਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਵਧ੍ਯਤੇ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸਮਤ ਮਨੁੱਖੀ ਜਤਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਫੌਜ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਹਿ ਮਾਮਕਾਂਸ੍ਤਾਤ ਹਤਾਨੇਵ ਹਿ ਸ਼ਂਸਸਿ। ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਸ਼ਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਭਗ੍ਨਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਸਸਿ ਮਾਮਕਾਨ੍।' ਹੀਨਾਨ੍ਪੁਰੁषਕਾਰੇਣ ਮਾਮਕਾਨਦ੍ਯ ਸਞ੍ਜਯ । ਪਾਤਿਤਾਨ੍ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਹਤਾਨੇਵ ਚ ਸ਼ਂਸਸਿ
ਸੰਜਯਾ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਖੋਏ ਹੋਏ, ਬਹਾਦਰੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ, ਡਿੱਗੇ ਜਾਂ ਡਿੱਗ ਰਹੇ, ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਾਂਗ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਘਟਮਾਨਾਞ੍ਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਹਿ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਜੀਯਨ੍ਤੇ ਚੈਵ ਮਾਮਕਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਤੀਵ੍ਰਾਣਿ ਦੁਃਸ੍ਵਾਨਿ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਕृਤਾਨਿ ਚ। ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਤਾਤ ਦੁਃਸਹਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਰੋਲੇ ਸੁਣਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਤਮੁਪਾਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜੀਯੇਰਨ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ । ਮਾਮਕਾ ਵਿਜਯਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਰ੍ਯੇਨ ਸਞ੍ਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕਣ।
ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਨੁष੍ਯਦੇਹਾਨਾਂ ਗਜਵਾਜਿਰਥਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਿਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਵੈਵਾਪਨਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਤੇਰੇ ਪਾਸੇ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਪੀਡਿਤੋ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਪੀਡਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਤਿਮਾਯਸੈਃਕ
ਫਿਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਲਯਾ ਵੱਲੋਂ ਨੌ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਪਾਰ੍षਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਨ੍ਯਵਾਰਯਤ ਯਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਸਮਿਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਪਰਸ਼ਤ ਦੀ ਵਿਰਲੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵੇਖੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਸ਼ਲਯਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਦਾ ਗਹਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਨਾਨ੍ਤਰਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਯੋਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨੋਸ੍ਤਦਾ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਯੋਃ ਸਮਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਫਾਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਮਹਾਰਾਜ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਪੀਤੇਨ ਨਿਸ਼ਿਤੇਨ ਚ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਲਯਾ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਚ੍ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ। ਗਿਰਿਂ ਜਲਾਗਮੇ ਯਦ੍ਵਞ੍ਜਲਦਾ ਜਲਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਦਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇ ਚ ਪੀਡਿਤੇ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਮਦ੍ਰਰਾਜਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਅਭਿਮਨਯੂ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਸ੍ਥਂ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਤਿਕੋਪਨਃ । ਆਰ੍ਤਾਯਨਿਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਰਤਾਯਨੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਾਵਕਾ ਰਾਜਨ੍ਪਰੀਪ੍ਸਨ੍ਤੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਰਣੇ। ਮਦ੍ਰਰਾਜਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਲੋਕ ਅਰਜੁਨ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਜਲਦੀ ਮਦਰਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਵਿਵਿਂਸ਼ਤੀ। ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣੋ ਦੁਃਸਹਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋऽਥ ਦੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵਿਕਰਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਸ਼ਸਹ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖ,
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਸ਼੍ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ। ਏਤੇ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਰਥਂ ਪਾਲਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਰਣੇ
ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਭਾਰਤ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਰਹੇ।
ਤਾਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਦ੍ਰੌਪਦੇਯਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਭਿਮਨਯੁ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਦਸ਼ ਰਥਾਨ੍ਦਸ਼ੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਨ੍ । ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸृਜਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਦਸ ਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਹੀ ਵਿਰੋਧੀ ਰਥੀਆਂ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।