ਬਭੌ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਹੁਤਾਰ੍ਚਿਮਾਲੀ ਸਦੋਗਤਃ ਸਨ੍ਭਗਵਾਨਿਵਾਗ੍ਨਿਃ । ਤਤਃ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਧਿਰੋਦਫੇਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਦੀਮਾਸ਼ੁ ਰਣੇ ਰਿਪੂਣਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲਹੂ ਅਤੇ ਝੱਗ ਦੀ ਨਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ।
ਜਗਾਮ ਸੌਭਦ੍ਰਮਤੀਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਰਥਂ ਪਾਰ੍ਥਮਦੀਨਸਤ੍ਵਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੇਨ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪਾਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਚਟਾਣ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ।
ਵਿਪਾਠਜਾਲੇਨ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ। ਤਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਧਨੁਰ੍ਧਰਾਣਾ- ਮਸਕ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਧਨੁर्धਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਪੀਰਾਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾऽਭਿਵਵਰ੍ष ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰੌਘਜਾਲੈਰ੍ਵਿਮਲੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲੈਃ। ਤਥੈਵ ਭੀष੍ਮਾਹਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲਂ ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੋਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਤਲ ਭੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਪੀਰਾਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵੈਰਥਂ ਭੀष੍ਮਧਨਞ੍ਜਯਾਭ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ-ਰਥੀ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿषਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਂਯਮਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਯਾ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਸੌਮਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸਮੇਤ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸਂਸਕ੍ਤਮਤਿਤੇਜੋਭਿਸ੍ਤਮੇਕਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ। ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਗਜੈਃ ਸਿਂਹਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਯਥਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਇਕਲੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਿੰਘ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇ ਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ । ਬਭੂਵ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਰ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਾਪਿ ਚ ਲਾਘਵੇ
ਚਿਨ੍ਹਾ, ਸ਼ੌਰ, ਜਾਂ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤਮਾਤ੍ਮਜਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਕ੍ਰਮਨ੍ਤਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸੁਸਂਯਤ੍ਤਂ ਸਿਂਹਨਾਦਮਥਾਨਦਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ।
ਪੀਡਯਾਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪੌਤ੍ਰਂ ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੌਤ ਨੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਧ੍ਵਜਿਨੀਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀਨਸ਼ਤ੍ਰੁਰਦੀਨਵਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਸ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਤੇਜਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ
ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੁਖੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਨਿਰਭੈ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਚਮਕ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਮਾਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍ । ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸਮਰੇ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਪਰੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਦ੍ਰੌਣਿਮਿषੁਣੈਕੇਨ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਧ੍ਵਜਂ ਸਾਂਯਮਨੇਸ਼੍ਵੈਵ ਸੋऽष੍ਟਾਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ, ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੌਮਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਾਂ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਂ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਨ । ਸ਼ਿਤੇਨੋਰਗਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਪਤ੍ਰਿਣਾਭਿਜਘਾਨ ਤਾਮ੍
ਸੌਮਦੱਤੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਾਨਸ੍ਯਤਃ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰਾਨ੍। `ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਤੀਵ੍ਰਵੇਗਨ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ' ਜਘਾਨਾਰ੍ਜੁਨਦਾਯਾਦਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਲਯਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਭੱਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਸਾਂਯਮਨਿਃ ਸ਼ਲਃ। ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਰ੍ਬਾਹੁਬਲੋਦਯਾਤ੍
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਯਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸੌਮਯ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਕੇਕਯੈਃ । ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਮਦਰ ਅਤੇ ਕੇਕੈ—ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀ—ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਮੁਖ੍ਯਾ ਅਜੇਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਯੁਧਿ। ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਂ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍
ਧਨੁਰਵੈਦ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜਨ੍ਪਾਞ੍ਚਲ੍ਯਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਵਾਰਣਰਥੋਘਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਵਾਜਿਭਿਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਰਾਵਤਾਸ਼੍ਵਃ ਸ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਰਵੀਰਹਾ' ਧਨੁਰ੍ਵਿष੍ਫਾਰ੍ਯ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨੋਦਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਯਯੌ ਤਂ ਮਦ੍ਰਕਾਨੀਕਂ ਕੇਕਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਂਤਪ
ਪigeon-ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਥੀ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਮਦਰਾ ਤੇ ਕੇਕਯਾ ਦੇ ਦਲਾਂ ਵੱਲ ਵਧ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਮਤਾ ਗੁਪ੍ਤਮਨੀਕਂ ਦृਢਧਨ੍ਵਨਾ। ਸਂਰਬ੍ਧਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਂ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਮਸ਼ੋਭਤ
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਦਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਸਿਆ।
ਸੋऽਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਮੁਖੇ ਯਾਨ੍ਤਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ । ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਾਰਦ੍ਵਤਂ ਬਾਣੈਰ੍ਜਤ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਨੇ ਸ਼ਾਰਦਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਲ ਦੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਮਦ੍ਰਕਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ੈਵ ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਪृष੍ਠਰਕ੍ਸ਼ਂ ਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਭਲ੍ਲੇਨ ਕृਤਵਰ੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਦਸ ਮਦਰਾ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੇਤੀ ਵੱਜਿਆ।
ਦਮਨਂ ਚਾਪਿ ਦਾਯਾਦਂ ਪੌਰਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਜਘਾਨ ਵਿਮਲਾਗ੍ਨੇਣ ਨਾਰਾਚੇਨ ਪਰਂਤਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਮਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਪੌਰਵ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਾਂਯਮਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਮ੍ । ਅਵਿਧ੍ਯਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਬਾਣੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਂਯਮਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਦਸ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸਃ ਸृਕ੍ਕਿਣੀ ਪਰਿਸਂਲਿਹਨ੍। ਭਲ੍ਲੇਨ ਭृਸ਼ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੇਨ ਨਿਚਕਰ੍ਤਾਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍
ਭਾਰੀ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ, ਮੂੰਹ ਦੇ ਕੋਨੇ ਚੱਟਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨੁਕਦਾਰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥੈਨਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਸਮਾਰ੍ਪਯਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯਾਵਧੀਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨੁਭੌ ਤੌ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਸਾਰਥੀ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਝਟ ਪਚੀਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਨ, ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਰਤੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਂਯਮਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਸਾਂਯਮਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮੁਖੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਸ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਘੋਰਂ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਵਰਮਾਯਸਮ੍ । ਪਦਾਤਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛਦ੍ਰਥਸ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਪੈਦਲ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।