ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼- ਨਾਲੋਕ੍ਯ ਵੀਰਾਃ ਸਹਸਾऽਭਿਪੇਤੁਃ । ਰਥੀ ਰਥੇਨਾਭਿਹਤਃ ਸਸੂਤਃ ਪਪਾਤ ਸਾਸ਼੍ਵਃ ਸਰਥਃ ਸਕੇਤੁਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਇੱਕ ਰਥੀ, ਦੂਜੇ ਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸੂਤ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਗਜੋ ਗਜੇਨਾਭਿਹਤਾਃ ਪਪਾਤ ਪਦਾਤਿਨਾ ਚਾਭਿਹਤਃ ਪਦਾਤਿਃ। ਆਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨ੍ਯਭਿਵਰ੍ਤਮਾਨੈ- ਰ੍ਘੋਰੀਕृਤਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨਿ
ਇੱਕ ਹਾਥੀ, ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਘੁੰਮਦੇ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਤਾਨਿ ਸਦਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦਾਨਿ ਸਦਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦੈਃ। ਸੁਵਰ੍ਣਤਾਰਾਗਣਭੂषਿਤਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਭਾਨਿ ਸ਼ਰਾਵਰਾਣਿ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾ ਹੋਈਆਂ।
ਵਿਦਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਮ੍। ਗਜੈਰ੍ਵਿषਣਾਪਰਗਾਤ੍ਰਰੁਗ੍ਣਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਸੂਤਾ ਰਥਿਨਃ ਪ੍ਰਪੇਤੁਃ
ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਰਥੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸੂਤ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਜਰ੍षਭਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਗਰ੍षਭੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਬਾਣਹਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍। ਗਜੌਘਵੇਗੋਦ੍ਧਤਸਾਦਿਤਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿषੇਦੁਃ ਸਹਸਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ
ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਥੀ, ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ। ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਚਾਨਕ ਡਰ ਗਏ।
ਆਰ੍ਤਸ੍ਵਨਂ ਸਾਦਿਪਦਾਤਿਯੂਨਾਂ ਵਿषਾਣਗਾਤ੍ਰਾਵਰਤਾਡਿਤਾਨਾਮ੍ । ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸਾਦਿਪਦਾਤਿਯੂਨਾਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਖਮੀ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਆਹ-ਪੁਕਾਰ ਗੂੰਜੀ। ਵੱਡੀ ਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਮਹਾਰਥੈਃ ਸਂਪਰਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣਂ ਸਂਦृਸ਼੍ਯ ਦੂਰਾਤ੍ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੁਮ੍ । ਤਂ ਪਞ੍ਚਤਾਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਤਾਲਕੇਤੁਃ ਸਦਸ਼੍ਵਵੇਗਾਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਯਾਨਃ
ਦੂਰੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰੇ ਮਕਾਕਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਤਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਅਜੋਬੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਚੁਸਤ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਉੱਧਰ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਬਾਣਾਸ਼ਨਿਦੀਪ੍ਤਮਨ੍ਤਂ ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍। ਤਥੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਪ੍ਰਭਾਵ- ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਮਜਂ ਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾ ਵਿਸਸ੍ਨੁਃ
ਕਿਰੀਟ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਡ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍। ਤਤੋ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖਾਦੁਪੇਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਿਆ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ, ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਬਚਾਵੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਵੇਨ ਸ਼ੂਰੋऽਭਿਸਸਾਰ ਸਰ੍ਵਾਂ- ਸ੍ਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਤ੍ਮਭਵੋऽਭਿਮਨ੍ਯੁਃ। ਤੇषਾਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰਥਾਨਾ- ਮਸਹ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਾ ਅਭਿਮਨਯੁ, ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬਭੌ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਹੁਤਾਰ੍ਚਿਮਾਲੀ ਸਦੋਗਤਃ ਸਨ੍ਭਗਵਾਨਿਵਾਗ੍ਨਿਃ । ਤਤਃ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਰੁਧਿਰੋਦਫੇਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਦੀਮਾਸ਼ੁ ਰਣੇ ਰਿਪੂਣਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਗਨਿ ਦੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਲਹੂ ਅਤੇ ਝੱਗ ਦੀ ਨਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ।
ਜਗਾਮ ਸੌਭਦ੍ਰਮਤੀਤ੍ਯ ਭੀष੍ਮੋ ਮਹਾਰਥਂ ਪਾਰ੍ਥਮਦੀਨਸਤ੍ਵਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤੇਨ
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਪਾਰਥ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਚਟਾਣ ਦੀ ਨੋਕ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਛੱਡਿਆ।
ਵਿਪਾਠਜਾਲੇਨ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲਂ ਵਿਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਕਿਰੀਟਮਾਲੀ। ਤਮੁਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਧਨੁਰ੍ਧਰਾਣਾ- ਮਸਕ੍ਤਕਰ੍ਮਾ ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਆਪਣੇ ਮੋਹਰ ਵਾਲਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਧਨੁर्धਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਪੀਰਾਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾऽਭਿਵਵਰ੍ष ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰੌਘਜਾਲੈਰ੍ਵਿਮਲੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲੈਃ। ਤਥੈਵ ਭੀष੍ਮਾਹਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲਂ ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੋਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭੀਸ਼ਮ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਸੁਤਲ ਭੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਪੀਰਾਜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨੂੰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਦ੍ਵੈਰਥਂ ਭੀष੍ਮਧਨਞ੍ਜਯਾਭ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯਾ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ-ਰਥੀ ਜੰਗ ਹੋਈ।
ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਤ੍ਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿषਃ। ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਾਂਯਮਨੇਸ਼੍ਚੈਵ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਯਾ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ ਅਤੇ ਸੌਮਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸਮੇਤ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸਂਸਕ੍ਤਮਤਿਤੇਜੋਭਿਸ੍ਤਮੇਕਂ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ। ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ਗਜੈਃ ਸਿਂਹਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਯਥਾ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਇਕਲੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਰਗੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਿੰਘ ਦਾ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ।
ਨਾਤਿਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇ ਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮੇ । ਬਭੂਵ ਸਦृਸ਼ਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਰ੍ਨਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਾਪਿ ਚ ਲਾਘਵੇ
ਚਿਨ੍ਹਾ, ਸ਼ੌਰ, ਜਾਂ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤਮਾਤ੍ਮਜਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਿਕ੍ਰਮਨ੍ਤਮਰਿਨ੍ਦਮਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸੁਸਂਯਤ੍ਤਂ ਸਿਂਹਨਾਦਮਥਾਨਦਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਹਾੜ ਮਾਰੀ।
ਪੀਡਯਾਨਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪੌਤ੍ਰਂ ਤਵ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦੀਯਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਪੌਤ ਨੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਧ੍ਵਜਿਨੀਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀਨਸ਼ਤ੍ਰੁਰਦੀਨਵਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੌ ਸ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ਤੇਜਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ
ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੁਖੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਨਿਰਭੈ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੇ ਚਮਕ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥਮਾਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ਪ੍ਰਭਮ੍ । ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਚ੍ਚਾਪਂ ਸਮਰੇ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਪਰੈਃ
ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋਏ, ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਦ੍ਰੌਣਿਮਿषੁਣੈਕੇਨ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਚ ਪਞ੍ਚਭਿਃ । ਧ੍ਵਜਂ ਸਾਂਯਮਨੇਸ਼੍ਵੈਵ ਸੋऽष੍ਟਾਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੇ ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ; ਫਿਰ, ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੌਮਯ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਕ੍ਮਦਣ੍ਡਾਂ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਂ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਨ । ਸ਼ਿਤੇਨੋਰਗਸਂਕਾਸ਼ਾਂ ਪਤ੍ਰਿਣਾਭਿਜਘਾਨ ਤਾਮ੍
ਸੌਮਦੱਤੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਲ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਵੇਗਾਨਸ੍ਯਤਃ ਸਮਰੇ ਸ਼ਰਾਨ੍। `ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭਲ੍ਲੇਨ ਤੀਵ੍ਰਵੇਗਨ ਫਾਲ੍ਗੁਨਿਃ' ਜਘਾਨਾਰ੍ਜੁਨਦਾਯਾਦਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਹਯਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ਲਯਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਫਾਲਗੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਭੱਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਸਾਂਯਮਨਿਃ ਸ਼ਲਃ। ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤਂ ਸਂਰਬ੍ਧਾਃ ਕਾਰ੍ष੍ਣੇਰ੍ਬਾਹੁਬਲੋਦਯਾਤ੍
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਯਾ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਸੌਮਯ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਸ਼ਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਕੇਕਯੈਃ । ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਾਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਮਦਰ ਅਤੇ ਕੇਕੈ—ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀ—ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ।
ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਮੁਖ੍ਯਾ ਅਜੇਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਯੁਧਿ। ਸਹ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਂ ਪਰਿਵਵ੍ਰੁਃ ਕਿਰੀਟਿਨਮ੍
ਧਨੁਰਵੈਦ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਅਜੈਯ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤੌ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤਾਪੁਤ੍ਰੌ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਾਜਨ੍ਪਾਞ੍ਚਲ੍ਯਃ ਸੇਨਾਪਤਿਰਰਿਨ੍ਦਮ
ਉਥੇ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ ਚਾਰ ਪਾਸੋਂ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਸ ਵਾਰਣਰਥੋਘਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਵਾਜਿਭਿਃ ਪਤ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ, ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।