ਰਣੇ ਰਥਾਨਾਮਯੁਤਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਹਤਾ ਗਜਾਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਰ੍ਜੁਨੇਨ । ਪ੍ਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੌਵੀਰਗਣਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਕਮਾਲਵਾਸ਼੍ਚ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੌਵੀਰ, ਛੋਟੇ ਖਸ਼ੁਦਰਕ ਅਤੇ ਮਾਲਵਾ ਵੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਤ੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਧਨਞ੍ਜਯੇਨ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਥਾ ਨਾਰ੍ਹਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਨ੍ਯਃ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰਮ੍ਬष੍ਠਪਤਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ ਤਥੈਵ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਚਿਤ੍ਰਸੇਨੌ
ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ, ਅੰਬਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਵੀ—
ਦ੍ਰੋਣਃ ਕृਪਃ ਸੈਨ੍ਧਵਬਾਹ੍ਲਿਕੌ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼ਲੌ ਚ ਰਾਜਨ੍। ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਯੋਧਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸਮੇਤਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਰਣਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ
ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭਾਲਿਕਾ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾਸ, ਸ਼ਲਿਆ, ਸ਼ਲਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਯੋਧੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਜਿਤਾਃ ਸਭੀष੍ਮਾਃ ਕਿਰੀਟਿਨਾ ਲੋਕਮਹਾਰਥੇਨ। ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਃ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਿ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਣਾ ਭਾਰਤ ਯੇ ਤ੍ਵਦੀਯਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ ਮਹਾਰਥੀ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਲ੍ਕਾਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸਂਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੈ- ਰ੍ਵਿਭ੍ਰਾਜਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਰੈਃ। ਕਿਰੀਟਿਵਿਤ੍ਰਾਸਿਤਸਰ੍ਵਯੋਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਕੁਰੂਣਾਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਨੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਵ੍ਯੁष੍ਟਾਂ ਨਿਸ਼ਾਂ ਭਾਰਤ ਭਾਰਤਾਨਾ- ਮਨੀਕਿਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ। ਯਯੌ ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਤਕੋਪੋ ਵृਤਃ ਸਮਗ੍ਰੇਣ ਬਲੇਨ ਭੀष੍ਮਃ
ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ, ਭਾਰਤ, ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਂ ਦ੍ਰੋਣਦੁਰ੍ਯੋਧਨਬਾਹ੍ਲਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਦੁਰ੍ਮਰ੍षਣਚਿਤ੍ਰਸੇਨੌ। ਜਯਦ੍ਰਥਸ਼੍ਚਾਤਿਬਲੋ ਬਲੌਘੈ- ਰ੍ਨृਪਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍
ਦ੍ਰੋਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭਾਲਿਕਾ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ, ਜਯਦ੍ਰਥ ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨਾਲ ਚਲ ਪਏ।
ਸ ਤੈਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥੈਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ੍ਵਿਭਿਰ੍ਵੀਰ੍ਯਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍। ਰਰਾਜ ਰਾਜਾ ਸ ਤੁ ਰਾਜਮੁਖ੍ਯੈ- ਰ੍ਵृਤਃ ਸਦੇਵੈਰਿਵ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਾਰਥੀਆਂ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨੀਕਪ੍ਰਮੁਖੇ ਵਿषਕ੍ਤਾ ਦੋਧੂਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਪਤਾਕਾਃ । ਸੁਰਕ੍ਤਪੀਤਾਸਿਤਪਾਣ੍ਡੁਰਾਭਾ ਮਹਾਗਜਸ੍ਕਨ੍ਧਗਤਾ ਵਿਰੇਜੁਃ
ਉਸ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਾਲ, ਪੀਲੀਆਂ, ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚਿੱਟੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਲੱਗੀਆਂ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਾ ਵਾਹਿਨੀ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੇਨ ਗੁਪ੍ਤਾ ਮਹਾਰਥੈਰ੍ਵਾਰਣਵਾਜਿਭਿਸ਼੍ਚ। ਬਭੌ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਕਲ੍ਪਾ ਜਲਾਗਮੇ ਦ੍ਯੌਰਿਵ ਜਾਤਮੇਘਾ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਮਹਾਰਥੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਫੌਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਫੌਜ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗਰਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਰਣਾਯਾਭਿਮੁਖੀ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਜੁਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਾਭਿਗੁਪ੍ਤਾ। ਸੇਨਾਮਹੋਗ੍ਨਾ ਸਹਸਾ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵੇਗੋ ਯਥਾ ਭੀਮ ਇਵਾਪਗਾਯਾਃ
ਫਿਰ, ਅਰਜੁਨ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਕੁਰੂ ਫੌਜ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਤਂ ਵ੍ਯਾਲਨਾਨਾਵਿਧਗੂਢਸਾਰਂ ਗਜਾਸ਼੍ਵਪਾਦਾਤਰਥੌਘਪਕ੍ਸ਼ਮ੍। ਵ੍ਯੂਹਂ ਮਹਾਮੇਘਸਮਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੂਰਾਤ੍ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੁਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਬਾਂਦਰ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਦੂਰੋਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਫੌਜੀ ਬਣਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੱਖ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ ਕੇਤੁਮਤਾ ਰਥੇਨ ਨਰਰ੍षਭਃ ਸ਼੍ਵੇਤਹਯੇਨ ਕਾਲੇ। ` ਜਯੇ ਧृਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਰੂਥਿਨੀਨਾਂ ਯਥਾ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਸੁਰਵਾਹਿਨੀਨਾਮ੍
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ, ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨਾਲ, ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਜਿੱਤ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਖਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਭਿਗੁਪ੍ਤਃ ਸ਼ਸ਼ੀਵ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਸਮੇਯਿਵਾਨ੍ਯਥਾ । ਤਥਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਸਹ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਵਰੀਥਿਨੀਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖੇ ਰਰਾਜ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਪਸ੍ਕਰਂ ਸੋਤ੍ਤਰਬਨ੍ਧੁਰੇषਂ ਯਤ੍ਤਂ ਯਦੂਨਾਮृषਭੇਣ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ। ਕਪਿਧ੍ਵਜਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਥਂ ਵਿषੇਦੁਃ ਸਹੈਵ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਵ ਕੌਰਵੇਯਾਃ
ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ, ਮਕਾਕਾ ਝੰਡਾ ਲਹਿਰਾਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਰਵ, ਡਰ ਗਏ।
ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਂ ਗੁਪ੍ਤਮੁਦਾਯੁਧੇਨ ਕਿਰੀਟਿਨਾ ਲੋਕਮਹਾਰਥੇਨ । ਤਂ ਵ੍ਯੂਹਰਾਜਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤ੍ਵਦੀਯਾ- ਸ਼੍ਚਤੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯਾਲਸਹਸ੍ਰਕੀਰ੍ਣਮ੍
ਕਿਰੀਟ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ, ਉਸ ਯੁੱਧ-ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤਾ। ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਯੁੱਧ-ਸੰਰਚਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਯਥੈਵ ਪੂਰ੍ਵੇऽਹਨਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜ੍ਞਾ ਵ੍ਯੂਹਃ ਕृਤਃ ਕੌਰਵਸਤ੍ਤਮੇਨ। ਯਥਾ ਨ ਭੂਤੋ ਭੁਵਿ ਮਾਨੁषੇषੁ ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਨ ਚ ਸਂਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਚ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ, ਯੁੱਧ-ਸੰਰਚਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਹ ਐਸੀ ਸੀ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖੀ, ਨਾ ਸੁਣੀ।
ਤਤੋ ਯਥਾਦੇਸ਼ਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸਹ ਚੇਦਿਮੁਖ੍ਯੈਃ। ਤਤਃ ਸਮਾਦੇਸ਼ਸਮਾਹਤਾਨਿ ਭੇਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿਨੇਦੁਰਾਜੌ
ਫਿਰ, ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਾਂਚਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹੁਕਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ।
ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਵਨਾਸ੍ਤੂਰ੍ਯਰਵਾਃ ਪ੍ਰਣੇਦੁਃ ਸਰ੍ਵੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਸਸਿਂਹਨਾਦਾਃ। ਤਤਃ ਸਬਾਣਾਨਿ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਨਿ ਵਿਸ੍ਫਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਧਨੂਂषਿ ਵੀਰੈਃ
ਸਭ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਿੰਘ-ਗਰਜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਂਗਾਂ, ਤੁਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਧਨੁਸ਼, ਵੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਣੇ ਹੋਏ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਭੇਰੀਪਣਵਪ੍ਰਣਾਦਾ- ਨਨ੍ਤਰ੍ਦਧੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮਹਾਸ੍ਵਨਾਂਸ਼੍ਚ। ਤਚ੍ਛਙ੍ਖਸ਼ਬ੍ਦਾਵृਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼- ਮੁਦ੍ਧੂਤਭੌਮਦ੍ਰੁਤਰੇਣੁਜਾਲਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਡੋਲ ਅਤੇ ਪਣਵੇ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ, ਦਬ ਗਈਆਂ। ਆਕਾਸ਼ ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਡੀ ਹੋਈ ਧੂੜ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ।
ਮਹਾਨੁਭਾਵਾਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼- ਨਾਲੋਕ੍ਯ ਵੀਰਾਃ ਸਹਸਾऽਭਿਪੇਤੁਃ । ਰਥੀ ਰਥੇਨਾਭਿਹਤਃ ਸਸੂਤਃ ਪਪਾਤ ਸਾਸ਼੍ਵਃ ਸਰਥਃ ਸਕੇਤੁਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ, ਸਪਸ਼ਟ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਇੱਕ ਰਥੀ, ਦੂਜੇ ਰਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੇ ਸੂਤ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਗਜੋ ਗਜੇਨਾਭਿਹਤਾਃ ਪਪਾਤ ਪਦਾਤਿਨਾ ਚਾਭਿਹਤਃ ਪਦਾਤਿਃ। ਆਵਰ੍ਤਮਾਨਾਨ੍ਯਭਿਵਰ੍ਤਮਾਨੈ- ਰ੍ਘੋਰੀਕृਤਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨਿ
ਇੱਕ ਹਾਥੀ, ਦੂਜੇ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਘੁੰਮਦੇ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਖਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਤਾਨਿ ਸਦਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦਾਨਿ ਸਦਸ਼੍ਵਬृਨ੍ਦੈਃ। ਸੁਵਰ੍ਣਤਾਰਾਗਣਭੂषਿਤਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਭਾਨਿ ਸ਼ਰਾਵਰਾਣਿ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਟੋਲ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾ ਹੋਈਆਂ।
ਵਿਦਾਰ੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਪਰਸ਼੍ਵਥੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸੈਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਨਿਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਮ੍। ਗਜੈਰ੍ਵਿषਣਾਪਰਗਾਤ੍ਰਰੁਗ੍ਣਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਸੂਤਾ ਰਥਿਨਃ ਪ੍ਰਪੇਤੁਃ
ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਏ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਕੁਝ ਰਥੀ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸੂਤ ਸਮੇਤ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਜਰ੍षਭਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਗਰ੍षਭੇਣ ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਬਾਣਹਤਾਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍। ਗਜੌਘਵੇਗੋਦ੍ਧਤਸਾਦਿਤਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿषੇਦੁਃ ਸਹਸਾ ਮਨੁष੍ਯਾਃ
ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਥੀ, ਸਿਰਮੌਰ ਹਾਥੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ। ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਅਚਾਨਕ ਡਰ ਗਏ।
ਆਰ੍ਤਸ੍ਵਨਂ ਸਾਦਿਪਦਾਤਿਯੂਨਾਂ ਵਿषਾਣਗਾਤ੍ਰਾਵਰਤਾਡਿਤਾਨਾਮ੍ । ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ ਸਾਦਿਪਦਾਤਿਯੂਨਾਮ੍
ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ, ਜ਼ਖਮੀ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਆਹ-ਪੁਕਾਰ ਗੂੰਜੀ। ਵੱਡੀ ਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਮਹਾਰਥੈਃ ਸਂਪਰਿਵਾਰ੍ਯਮਾਣਂ ਸਂਦृਸ਼੍ਯ ਦੂਰਾਤ੍ਕਪਿਰਾਜਕੇਤੁਮ੍ । ਤਂ ਪਞ੍ਚਤਾਲੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਤਾਲਕੇਤੁਃ ਸਦਸ਼੍ਵਵੇਗਾਦ੍ਭੁਤਵੀਰ੍ਯਯਾਨਃ
ਦੂਰੋਂ, ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰੇ ਮਕਾਕਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੰਜ ਤਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਝੰਡਾ, ਅਜੋਬੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਚੁਸਤ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ, ਉੱਧਰ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਬਾਣਾਸ਼ਨਿਦੀਪ੍ਤਮਨ੍ਤਂ ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍। ਤਥੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਪ੍ਰਭਾਵ- ਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਮਜਂ ਦ੍ਰੋਣਮੁਖਾ ਵਿਸਸ੍ਨੁਃ
ਕਿਰੀਟ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਡ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆ।
ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍। ਤਤੋ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੁਖਾਦੁਪੇਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਤ੍ਕਾਞ੍ਚਨਚਿਤ੍ਰਵਰ੍ਮਾ
ਕ੍ਰਿਪਾ, ਸ਼ਲਿਆ, ਵਿਵਿੰਸ਼ਤੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਅਤੇ ਸੌਮਦੱਤੀ, ਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਏ। ਉਹ ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਬਚਾਵੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਜਵੇਨ ਸ਼ੂਰੋऽਭਿਸਸਾਰ ਸਰ੍ਵਾਂ- ਸ੍ਤਾਨਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਤ੍ਮਭਵੋऽਭਿਮਨ੍ਯੁਃ। ਤੇषਾਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਰਥਾਨਾ- ਮਸਹ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ
ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਰਾ ਅਭਿਮਨਯੁ, ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਕਾਰਸ਼ਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਵੱਡੇ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।