ਅਥੈਨਂ ਰਥਬृਨ੍ਦੇਨ ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸ਼ਰੈਃ ਸੁਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਭ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਭਾਰਤ, ਫਿਰ ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬੇਹਿਸਾਬ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਕਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਗਦਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਃ ਸਹ । ਪ੍ਰਾਸਾਨ੍ਪਰਸ਼੍ਵਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਦ੍ਗਰਾਨ੍ਮੁਸਲਾਨਪਿ
ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਬਰਛੇ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਭਾਲੇ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਹਥੌੜੇ ਤੇ ਮਸਲਿਆਂ ਵਗੈਰਾ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਤਾਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਸ਼ਲਭਾਨਾਮਿਵਾਯਤਿਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯੋਧੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਟिड਼ੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰੁਰੋਧ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਤਲ੍ਲਾਘਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਪਾਰਥ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਬੀਭਤਸੁ ਦੀ ਉਹ ਅਤਿ ਤੇਜ਼ੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ—
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਜਾ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਆਖ ਕੇ ਫਲਗੁਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਕਨਯਾ ਵृਤੌ । ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਨ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਾਞ੍ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸਹਸੌਬਲਾਨ੍
ਸਾਤਯਕੀ ਤੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਤੇ ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸੌਬਲਕਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਿਸ਼ਲਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਯੁਧਿ
ਉਥੇ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੁ ਰਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਭਯਾਵਹੇ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੋ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਰੁਰੋਹ ਪਰਂਤਪਃ
ਪਰ ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਾਵੇਕਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਸੌਬਲੇਯਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਵ੍ਯਧਮੇਤਾਂ ਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰੈਃਕ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਰਥ 'ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਤਰੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੌ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨਾਸ਼ਯੇਤਾਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋਕ ਰਾਜਾ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ । ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਭਰੀ, ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਸੁਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭੀਮਸੇਨਘਟੋਤ੍ਕਚੌ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਵੁਭਾਵਪ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਤੀਤ੍ਯ ਪੀਤਰਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯਦਯੁਧ੍ਯਤ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਹੈਡਿੰਬ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੀ, ਭਾਰਤ, ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍। ਹृਦ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਪृषਤ੍ਕੇਨ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਪਾਂਡਵ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਨੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਾਰਵਰਪੀਡਿਤਃ। ਨਿषਸਾਦ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਉਸ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਥ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਃ । ਅਪੋਵਾਹ ਰਣਾਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਮਭਜ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਥੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਕੌਰਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਦ੍ਰਵਮਾਣਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਭੀਮਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਪृष੍ਠਤਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਕੌਰਵ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍षਤਸ਼੍ਚ ਰਥਸ਼੍ਰੋष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਘ੍ਨਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਿਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਾਨੀਕਵਿਨਾਸ਼ਨੈਃ । ਦ੍ਰਵਮਾਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਭੱਜ ਰਹੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।
ਨਾਸ਼ਕ੍ਨੁਤਾਂ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਂ ਚ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇ; ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤੋਰ੍ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮਯੋਃ। ਤਤੋ ਰਥਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸੁ ਤਤਸ੍ਤਤਃਕ
ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਫੌਜ ਭੱਜਦੀ ਰਹੀ; ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਥਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਾਵਾਸ੍ਥਿਤਾਵੇਕਰਥਂ ਸੌਭਦ੍ਰਸ਼ਿਨਿਪੁਙ੍ਗਵੌ । ਸੌਬਲੀਂ ਸਮਰੇ ਸੇਨਾਂ ਸ਼ਾਤਯੇਤਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤ ਤੇ ਸ਼ਿਨੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ, ਇੱਕ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭਾਤੇ ਤਦਾ ਤੌ ਤੁ ਸ਼ੈਨੇਯਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵੌ। ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਗਤੌ ਯਦ੍ਵਤ੍ਸੋਮਸੂਰ੍ਯੌ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸ਼ਿਨੀ ਤੇ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਐਸੇ ਚਮਕਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਧਾਰਾਭਿਰਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਫਿਰ ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨਂ ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਕੌਰਵਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿषਾਦਭਯਕਮ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਦ ਪਾਰਥ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਗਿਆ, ਕੌਰਵ ਫੌਜ ਡਰ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਭੱਜ ਗਈ।
ਦ੍ਰਵਤਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਮਹਾਰਥੌ । ਨ੍ਯਵਾਰਯੇਤਾਂ ਸਂਰਬ੍ਧੌ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੈषਿਣੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਯਤ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਮਾਣਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੇ ਯੇ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਮਹਰਥਾਃ
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਭਾਰਤ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਥੀ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਤਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਤਤੋऽਨ੍ਯੇऽਪੀਤਰੇ ਜਨਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਧਯਾ ਰਾਜਁਲ੍ਲਜ੍ਜਯਾ ਚਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਯੋਧੇ ਵੀ, ਪਰਸਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੇ ਲੱਜਾ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਰਾਜਾ।