ਏਤੇ ਸਮਰਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਬਭਞ੍ਜੁਃਸ੍ਮ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਹ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ।
ਤਥੈਵ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮਸੇਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ, ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤ,
ਤਾਵਕਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ । ਦ੍ਰਾਵਯਾਮਾਸੁਰਾਜੌ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਦਾਨਵਾਨਿਵ
ਉਹ ਸੂਰਵੇਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਐਸਾ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤੇ ਸਮਰੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ । ਰਕ੍ਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਘੋਰਰੂਪਾ ਵਿਰੇਰ੍ਜੁਰ੍ਦਾਨਵਾ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੂਰਵੇਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਿਪੂਨ੍ਵੀਰਾ ਸੇਕਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ। ਵ੍ਯਦृਸ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਰਥਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਵ । ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੀ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ । ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਰਰਿਨ੍ਦਮੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ—ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ—ਵੱਲ ਜੰਗ ਲਈ ਵਧੇ।
ਕਿਰੀਟੀ ਚ ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਆਰ੍ਜੁਨਿਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯਯਤੁਃ ਸੌਬਲਂ ਬਲਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਮਿਲ ਕੇ ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਭੂਯਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ । ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਵਿਜਯੈषਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਅਥੈਨਂ ਰਥਬृਨ੍ਦੇਨ ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸ਼ਰੈਃ ਸੁਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦਭ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਭਾਰਤ, ਫਿਰ ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਬੇਹਿਸਾਬ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਕਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਗਦਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਃ ਸਹ । ਪ੍ਰਾਸਾਨ੍ਪਰਸ਼੍ਵਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮੁਦ੍ਗਰਾਨ੍ਮੁਸਲਾਨਪਿ
ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਬਰਛੇ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡੇ, ਭਾਲੇ, ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਹਥੌੜੇ ਤੇ ਮਸਲਿਆਂ ਵਗੈਰਾ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ਿषੁਃ ਸਮਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਤਾਂ ਵृष੍ਟਿਂ ਸ਼ਲਭਾਨਾਮਿਵਾਯਤਿਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯੋਧੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਟिड਼ੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰੁਰੋਧ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃ । ਤਤ੍ਰ ਤਲ੍ਲਾਘਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬੀਭਤ੍ਸੋਰਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਪਾਰਥ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਰੋਕ ਲਿਆ; ਬੀਭਤਸੁ ਦੀ ਉਹ ਅਤਿ ਤੇਜ਼ੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਦੇਖ ਕੇ—
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਪਿਸਾਚ, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਰਾਜਾ, 'ਵਧੀਆ! ਵਧੀਆ!' ਆਖ ਕੇ ਫਲਗੁਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚਾਭਿਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਕਨਯਾ ਵृਤੌ । ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਨ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਾਞ੍ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਸਹਸੌਬਲਾਨ੍
ਸਾਤਯਕੀ ਤੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਤੇ ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸੌਬਲਕਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯਸ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਿਸ਼ਲਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛਿਦੁਃ ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਯੁਧਿ
ਉਥੇ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਸ਼ਨੇਯ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤੁ ਰਥਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਭਯਾਵਹੇ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੋ ਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਰੁਰੋਹ ਪਰਂਤਪਃ
ਪਰ ਸਾਤਯਕੀ ਨੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਰਥ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਮਨ्यु ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਾਵੇਕਰਥਸਂਯੁਕ੍ਤੌ ਸੌਬਲੇਯਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਵ੍ਯਧਮੇਤਾਂ ਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ਼ਰੈਃਕ ਸਨ੍ਨਤਪਰ੍ਵਭਿਃ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਰਥ 'ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਤਰੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੌ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਨਾਸ਼ਯੇਤਾਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਕਙ੍ਕਪਤ੍ਰਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਸੁਤੋਕ ਰਾਜਾ ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ । ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਰੋਣਾਨੀਕਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਫਿਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ । ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਭਰੀ, ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੁਰ੍ਵਾਣੌ ਸੁਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਭੀਮਸੇਨਘਟੋਤ੍ਕਚੌ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤੋऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਵੁਭਾਵਪ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਆ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਦ੍ਭੁਤਮਪਸ਼੍ਯਾਮ ਹੈਡਿਮ੍ਬਸ੍ਯ ਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਅਤੀਤ੍ਯ ਪੀਤਰਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯਦਯੁਧ੍ਯਤ ਭਾਰਤ
ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਹੈਡਿੰਬ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਵਿਰਤਾ ਵੇਖੀ, ਭਾਰਤ, ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍। ਹृਦ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ੍ਪृषਤ੍ਕੇਨ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦਿਲ 'ਤੇ ਵੱਜਿਆ, ਪਾਂਡਵ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਨੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਹਾਰਵਰਪੀਡਿਤਃ। ਨਿषਸਾਦ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਚ ਜਗਾਮ ਹ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਉਸ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵੱਜ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਥ ਦੀ ਸੀਟ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਵਿਸਂਜ੍ਞਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਃ । ਅਪੋਵਾਹ ਰਣਾਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਮਭਜ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਥੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਫੌਜ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਕੌਰਵੀਂ ਸੇਨਾਂ ਦ੍ਰਵਮਾਣਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਭੀਮਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਪृष੍ਠਤਃ
ਫਿਰ ਭੀਮ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਕੌਰਵ ਫੌਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਪਾਰ੍षਤਸ਼੍ਚ ਰਥਸ਼੍ਰੋष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਜਘ੍ਨਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਿਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਾਨੀਕਵਿਨਾਸ਼ਨੈਃ । ਦ੍ਰਵਮਾਣਂ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਭੱਜ ਰਹੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ।