ਰਥੀ ਰਥਿਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃਕ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤਿਭਯਂਕਰੇ
ਇੱਕ ਰਥੀ, ਦੂਜੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਗਜਾਰੋਹਾਨ੍ਨਾਰਾਚਸ਼ਰਤੋਮਰੈਃ । ਸਂਸਕ੍ਤਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਢਾਹ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਵਸ੍ਵਾਰਣਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਕੇਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਜਹਾਰ ਸਮਰੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ ਵੈਰੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਰਦਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਾ ਰਣੇ। ਵੇਮੁਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਵੀਰਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਕਈ ਹੋਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਦਿਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੱਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਰਿਵਿषਾਣਸ੍ਥੋ ਵੀਰੋ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਪ੍ਰਾਵੇਪਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੋ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਾ
ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਵੀਰ ਨੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂੰਡ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਤਿਮਙ੍ਘਾ ਰਣੇ ਪਕ੍ਤੀਨ੍ਭਿਮਨ੍ਦਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਨ੍ਯਤਾਪਤਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਕृਤਾਗਸਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਦੀਪਾ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਰਥੀ ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਯੂਥਪਮ੍ । ਸ ਗਜਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਗਜੀ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਿਨਂ ਚ ਹਯਾਰੋਹਃ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਰਥੀ ਚ ਹਯਸਾਦਿਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਦਾਤੀ ਰਥਿਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਥੀ ਚਾਪਿ ਪਦਾਤਿਨਮ੍ । ਨ੍ਯਪਾਤਯਚ੍ਛਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਪਾਤਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ। ਹਯਾਰੋਹਾ ਗਜਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਜਾਰੋਹਵਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਯਃ। ਪਾਤਿਤਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਜਯੋਧਿਨਃ
ਉਥੇ, ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਤ੍ਤਿਸਙ੍ਘਾ ਹਯਾਰੋਹੈਃ ਸਾਦਿਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧ੍ਵਜੈਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਸ੍ਤੋਮਰੈਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਾਸੈਸ੍ਤਥਾ ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਃ ਕਮ੍ਪਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਝੰਡੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼, ਬਰਛੀਆਂ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਤੇ ਡੰਡੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਕਵਚੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕਣਪੈਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਰਪਿ। ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਲੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ਕਤੀ, ਸੋਹਣੇ ਕਵਚ, ਛੋਟੇ ਹਥਿਆਰ, ਅੰਕੁਸ਼, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਿਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕੁਥਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਬਲੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ । ਭੂਰ੍ਭਾਤਿ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮੈਰਿਵ ਚਿਤ੍ਰਿਤਾ
ਢਾਲਾਂ, ਕਥਾ, ਕੀਮਤੀ ਕੰਬਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਰਾਸ਼੍ਵਕਾਯੈਃ ਪਤਿਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਗਮ੍ਯਰੂਪਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾ
ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਚਿਕੜ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਾਮ ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਵ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਣਸ਼ੋਣਿਤੈਃ । ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੰਗ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਫ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਗਣੇਯਾਨਿ ਕਬਨ੍ਧਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਚਿਹ੍ਨਭੂਤਾਨਿ ਜਗਤੋ ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਿਰ-ਵਿਗਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਰਥਿਨੋ ਧਾਵਮਾਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਸਵਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਜਯੋ ਭੋਜਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਸੌਬਲਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਜਯ, ਭੋਜ, ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਸੌਬਲਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਏਤੇ ਸਮਰਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸਿਂਹਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਬਭਞ੍ਜੁਃਸ੍ਮ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਹ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ।
ਤਥੈਵ ਭੀਮਸੇਨੋऽਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਃ । ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੇਕਿਤਾਨਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਪਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਮਸੇਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ, ਸਾਤਯਕੀ, ਚੇਕਿਤਾਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤ,
ਤਾਵਕਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ । ਦ੍ਰਾਵਯਾਮਾਸੁਰਾਜੌ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਦਾਨਵਾਨਿਵ
ਉਹ ਸੂਰਵੇਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਐਸਾ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਥਾ ਤੇ ਸਮਰੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਰ੍षਭਾਃ । ਰਕ੍ਤੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਘੋਰਰੂਪਾ ਵਿਰੇਰ੍ਜੁਰ੍ਦਾਨਵਾ ਇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸੂਰਵੇਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰਿਪੂਨ੍ਵੀਰਾ ਸੇਕਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ। ਵ੍ਯਦृਸ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾ ਗ੍ਰਹਾ ਇਵ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਰਥਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਵ । ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਚ ਘਟੋਤ੍ਕਚਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਘਟੋਤਕਚ ਵੱਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰੀ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਹ । ਦ੍ਰੋਣਭੀष੍ਮੌ ਰਣੇ ਯਤ੍ਤੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਯੁਰਰਿਨ੍ਦਮੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ—ਦੋ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ—ਵੱਲ ਜੰਗ ਲਈ ਵਧੇ।
ਕਿਰੀਟੀ ਚ ਯਯੌ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਆਰ੍ਜੁਨਿਃ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ਼੍ਚੈਵ ਯਯਤੁਃ ਸੌਬਲਂ ਬਲਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਸਾਤਯਕੀ ਮਿਲ ਕੇ ਸੌਬਲ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਭੂਯਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਰੋਮਹਰ੍षਣਃ । ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਸਮਰੇ ਵਿਜਯੈषਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ ਤੇਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਨਾਲ, ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਰਥੈਰਨੇਕਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਨੇਕਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ।