ਸ਼ਰੈਰਥਿਰਥੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਰਯਨ੍ਰਥਯੂਥਪਾਨ੍ । ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਕਾਲੇਨੇਵ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਰਥੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਹ ਸਿਪਾਹੀ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਰਣੇ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋਧਯਨ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਪਸੀ ਰਾਹ ਬਣਾਕੇ।
ਏਕਾਗ੍ਰਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਬਭਞ੍ਜੁਰ੍ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਚਾਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ।
ਦ੍ਰਵਦ੍ਭਿਰਥਭਗ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਤਦ੍ਭਿਰੇਵ ਚ। ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕੌਰਵੇਯੈਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੱਜਦੇ ਰਥ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਉਦਤਿष੍ਠਦ੍ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਛਾਦਯਾਨਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍। ਨ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਧੂੜ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਪਛਾਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਅਨੁਮਾਨੇਨ ਸਂਜ੍ਞਾਭਿਰ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਵਰ੍ਤਤ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਅਨੁਮਾਨ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ, ਨਾਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਜੰਗ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਨ ਵ੍ਯੂਹੋ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੇਨ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਥੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੱਚੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ। ਨਾਭਿਦ੍ਯਤ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹੋ ਭੀਮੇਨ ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਤਾਰ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਤੇ ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੀ।
ਸੇਨਾਗ੍ਰਾਦਪਿ ਨਿष੍ਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯੁਧ੍ਯਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਉਭਯੋਃ ਸੇਨਯੋ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਾਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਉਥੇ ਲੜੇ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਿਲ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਹਯਾਰੋਹੈਰ੍ਹਯਾਰੋਹਾਃ ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਮਹਾਹਵੇ। ऋष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਿਮਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸੈਰਪਿ ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਘੋੜਸਵਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਥੀ ਰਥਿਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃਕ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤਿਭਯਂਕਰੇ
ਇੱਕ ਰਥੀ, ਦੂਜੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਗਜਾਰੋਹਾਨ੍ਨਾਰਾਚਸ਼ਰਤੋਮਰੈਃ । ਸਂਸਕ੍ਤਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਢਾਹ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਵਸ੍ਵਾਰਣਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਕੇਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਜਹਾਰ ਸਮਰੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ ਵੈਰੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਰਦਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਾ ਰਣੇ। ਵੇਮੁਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਵੀਰਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਕਈ ਹੋਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਦਿਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੱਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਰਿਵਿषਾਣਸ੍ਥੋ ਵੀਰੋ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਪ੍ਰਾਵੇਪਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੋ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਾ
ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਵੀਰ ਨੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂੰਡ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਤਿਮਙ੍ਘਾ ਰਣੇ ਪਕ੍ਤੀਨ੍ਭਿਮਨ੍ਦਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਨ੍ਯਤਾਪਤਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਕृਤਾਗਸਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਦੀਪਾ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਰਥੀ ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਯੂਥਪਮ੍ । ਸ ਗਜਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਗਜੀ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਿਨਂ ਚ ਹਯਾਰੋਹਃ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਰਥੀ ਚ ਹਯਸਾਦਿਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਦਾਤੀ ਰਥਿਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਥੀ ਚਾਪਿ ਪਦਾਤਿਨਮ੍ । ਨ੍ਯਪਾਤਯਚ੍ਛਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਪਾਤਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ। ਹਯਾਰੋਹਾ ਗਜਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗਜਾਰੋਹਵਰੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪਦਾਤਯਃ। ਪਾਤਿਤਾਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਜਯੋਧਿਨਃ
ਉਥੇ, ਵਧੀਆ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਾਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਤ੍ਤਿਸਙ੍ਘਾ ਹਯਾਰੋਹੈਃ ਸਾਦਿਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧ੍ਵਜੈਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਮੁਕੈਸ੍ਤੋਮਰੈਸ੍ਤਥਾ। ਪ੍ਰਾਸੈਸ੍ਤਥਾ ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਿਘੈਃ ਕਮ੍ਪਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਝੰਡੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼, ਬਰਛੀਆਂ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਤੇ ਡੰਡੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਕਵਚੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਃ ਕਣਪੈਰਙ੍ਕੁਸ਼ੈਰਪਿ। ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਲੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਣਪੁਙ੍ਖੈਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਥਾ
ਸ਼ਕਤੀ, ਸੋਹਣੇ ਕਵਚ, ਛੋਟੇ ਹਥਿਆਰ, ਅੰਕੁਸ਼, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਵੀ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਰਿਸ੍ਤੋਮੈਃ ਕੁਥਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਬਲੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੈਃ । ਭੂਰ੍ਭਾਤਿ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਰਗ੍ਦਾਮੈਰਿਵ ਚਿਤ੍ਰਿਤਾ
ਢਾਲਾਂ, ਕਥਾ, ਕੀਮਤੀ ਕੰਬਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਧਰਤੀ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਰਾਸ਼੍ਵਕਾਯੈਃ ਪਤਿਤੈਰ੍ਦਨ੍ਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਵੇ । ਅਗਮ੍ਯਰੂਪਾ ਪृਥਿਵੀ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾ
ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਚਿਕੜ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਔਖੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਾਮ ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਵ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਰਣਸ਼ੋਣਿਤੈਃ । ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੰਗ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੂੜ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਫ ਹੋ ਗਏ।
ਉਤ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਗਣੇਯਾਨਿ ਕਬਨ੍ਧਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਚਿਹ੍ਨਭੂਤਾਨਿ ਜਗਤੋ ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸਿਰ-ਵਿਗਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਰਥਿਨੋ ਧਾਵਮਾਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਸਵਾਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਭੀष੍ਮਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਸੈਨ੍ਧਵਸ਼੍ਚ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਜਯੋ ਭੋਜਃ ਸ਼ਲ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਸੌਬਲਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ, ਜਯ, ਭੋਜ, ਤੇ ਸ਼ਲਯਾ ਸੌਬਲਿਆਂ ਸਮੇਤ,