ਚੇਦਿਕਾਸ਼ਿਕਰੂਪੇਸ਼੍ਚ ਪੌਰਵੈਰਪਿ ਸਂਵृਤਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਦ੍ਰਕਾਃ
ਚੇਦੀ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕਰੂਪ ਤੇ ਪੌਰਵ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ, ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਭਦਰਕਾ ਨੂੰ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਧ੍ਯੇ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਭਾਰਤ। ਤਤ੍ਰੈਵ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਪਿ ਗਜਾਨੀਕੇਨ ਸਂਵृਤਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਭਾਰਤ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹਾਥੀ ਦਲ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੂਰ ਇਰਾਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਰਾਜਾ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੂਰ ਅਭਿਮਨਯੁ ਤੇ ਫਿਰ ਇਰਾਵਾਨ।
ਭੈਮਸੇਨਿਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕੇਕਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਾਃ । ਏਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਮਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਕੇਕਯ ਦੇ ਮਹਾਰਥੀ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੋ ਗੋਪ੍ਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਯਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। `ਤਤ੍ਰਾਨੁਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਾਮਸ਼੍ਰृਙ੍ਗੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ।' ਏਵਮੇਤਂ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਬੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ, ਅਨੁਯਾਈਆਂ 'ਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਲੜੀ ਬਣਾਈ।
ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਮਾਂ ਤਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯੇ ਚ ਸਙ੍ਗਤਾਃ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਮ੍
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍ । ਹਯੌਘਾਸ਼੍ਚ ਰਥੌਘਾਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸਂਪਤਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਧਾਵਤਾਂ ਚ ਰਥੋਘਾਨਾਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਮਾਰਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਰਥਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੌੜਦੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਏ।
ਬਭੂਵ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਸ੍ਵਨੈਃ । ਦਿਵਸ੍ਪृਙ੍ਵਰਵੀਰਾਣਾਂ ਨਿਘ੍ਨਤਾਮਿਤਰੇਤਰਮ੍ । ਸਂਪ੍ਰਹਾਰੇ ਸੁਤੁਮੁਲੇ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਡੰਡੋਰੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਜਵਾਨ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯੂਢੇष੍ਵਨੀਕੇषੁ ਤਾਵਕੇषੁ ਪਰੇषੁ ਚ। ਧਨਞ੍ਜਯੋ ਰਥਾਨੀਕਮਵਧੀਤ੍ਤਵ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਸ਼ਰੈਰਥਿਰਥੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਰਯਨ੍ਰਥਯੂਥਪਾਨ੍ । ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਕਾਲੇਨੇਵ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਰਥੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਪਾਰਥ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਉਹ ਸਿਪਾਹੀ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਰਣੇ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋਧਯਨ੍ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਨਾ ਯਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਇਜ਼ਤ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਾਪਸੀ ਰਾਹ ਬਣਾਕੇ।
ਏਕਾਗ੍ਰਮਨਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨੀਮ੍ । ਬਭਞ੍ਜੁਰ੍ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇ ਚਾਸਞ੍ਜਨ੍ਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੋੜਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ।
ਦ੍ਰਵਦ੍ਭਿਰਥਭਗ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਤਦ੍ਭਿਰੇਵ ਚ। ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਕੌਰਵੇਯੈਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਤ ਕਿਂਚਨ
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਤੇ ਭੱਜਦੇ ਰਥ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਉਦਤਿष੍ਠਦ੍ਰਜੋ ਭੌਮਂ ਛਾਦਯਾਨਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍। ਨ ਦਿਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਵਾਪਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਧੂੜ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਪਛਾਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਅਨੁਮਾਨੇਨ ਸਂਜ੍ਞਾਭਿਰ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਵਰ੍ਤਤ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਅਨੁਮਾਨ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ, ਨਾਂ ਤੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਜੰਗ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ।
ਨ ਵ੍ਯੂਹੋ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਕਥਞ੍ਚਨ । ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੇਨ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਸਂਯੁਗੇ
ਉਥੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੀ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਸੱਚੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਗਈ।
ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਾ। ਨਾਭਿਦ੍ਯਤ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹੋ ਭੀਮੇਨ ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਤਾਰ, ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਲੋਂ ਰੱਖੀ ਤੇ ਭੀਮ ਵਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਨਹੀਂ ਟੁੱਟੀ।
ਸੇਨਾਗ੍ਰਾਦਪਿ ਨਿष੍ਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯੁਧ੍ਯਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਨਵਾਃ । ਉਭਯੋਃ ਸੇਨਯੋ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਤਿषਕ੍ਤਰਥਦ੍ਵਿਪਾਃ
ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਉਥੇ ਲੜੇ; ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਿਲ ਗਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਹਯਾਰੋਹੈਰ੍ਹਯਾਰੋਹਾਃ ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਮਹਾਹਵੇ। ऋष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਿਮਲਾਭਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਸੈਰਪਿ ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਘੋੜਸਵਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਥੀ ਰਥਿਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃਕ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਤਿਭਯਂਕਰੇ
ਇੱਕ ਰਥੀ, ਦੂਜੇ ਰਥੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਗਜਾਰੋਹਾਨ੍ਨਾਰਾਚਸ਼ਰਤੋਮਰੈਃ । ਸਂਸਕ੍ਤਾਨ੍ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਢਾਹ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਵਸ੍ਵਾਰਣਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਕੇਸ਼ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਜਹਾਰ ਸਮਰੇ ਸ਼ਿਰਃ
ਕਿਸੇ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ ਵੈਰੀ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਰਦਦਨ੍ਤਾਗ੍ਰਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਾ ਰਣੇ। ਵੇਮੁਸ਼੍ਚ ਰੁਧਿਰਂ ਵੀਰਾ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਕਈ ਹੋਰ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਦਿਲ ਚੀਰ ਕੇ, ਲਹੂ ਵਗਾ ਰਹੇ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੱਫ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਰਿਵਿषਾਣਸ੍ਥੋ ਵੀਰੋ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਪ੍ਰਾਵੇਪਚ੍ਛਕ੍ਤਿਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੋ ਗਜਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵੇਦਿਨਾ
ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਵੀਰ ਨੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੂੰਡ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਵਲੋਂ ਸੁੱਟੀ ਗਈ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪਤ੍ਤਿਮਙ੍ਘਾ ਰਣੇ ਪਕ੍ਤੀਨ੍ਭਿਮਨ੍ਦਿਪਾਲਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਨ੍ਯਤਾਪਤਯਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਕृਤਾਗਸਃ
ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਦੀਪਾ ਦੀ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਭਾਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।
ਰਥੀ ਚ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸਾਦ੍ਯ ਗਜਯੂਥਪਮ੍ । ਸ ਗਜਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਗਜੀ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਰਥ ਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਿਨਂ ਚ ਹਯਾਰੋਹਃ ਪ੍ਰਾਸੇਨ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਮਰੇ ਰਥੀ ਚ ਹਯਸਾਦਿਨਮ੍
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਦਾਤੀ ਰਥਿਨਂ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਰਥੀ ਚਾਪਿ ਪਦਾਤਿਨਮ੍ । ਨ੍ਯਪਾਤਯਚ੍ਛਿਤੈਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੇਨਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਥ ਸਵਾਰ ਨੇ ਵੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ।
ਗਜਾਰੋਹਾ ਹਯਾਰੋਹਾਨ੍ਪਾਤਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ। ਹਯਾਰੋਹਾ ਗਜਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਾਥੀ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਵਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।