ਪਰਿਘਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਦ੍ਗਰਾਣਾਂ ਚ ਮਾਰਿष । ਪ੍ਰਾਸਾਨਾਂ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਨਾਂ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ, ਮੁਗਦਰ, ਭਾਲੇ, ਗੋਲੀ-ਪਟ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਰਸ਼੍ਵਥਾਨਾਂ ਪੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਵਰ੍ਮਣਾਂ ਚਾਪਵਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਾਂ ਚ ਭੂਮਿਪ
ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ, ਲੰਬੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਕਤਰੀਆਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਏ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਧ੍ਵਜਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾਂ ਚੈਵ ਵ੍ਯਜਨਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਛਤ੍ਰਾਣਾਂ ਹੇਮਦਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਝੰਡਿਆਂ, ਚਮੜਿਆਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੱਖਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੋਦਾਨਾਂ ਚ ਯੋਕ੍ਰਾਣਾਂ ਕਸ਼ਾਨਾਂ ਚੈਵ ਮਾਰਿष । ਰਾਸ਼ਯਃ ਸ੍ਮਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਨਿਕੀਰ੍ਣਾ ਰਣਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਮਾਰਿਸ਼, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਉਕਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੜੀਆਂ, ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਜੂਏ ਤੇ ਕੋੜੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵੀ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਪਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਮਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਯੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ 'ਚ ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਯੋ ਯੋ ਹਿ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ਿਖੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਲੋਕਾਯ ਨੀਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ।
ਤੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਮਾਣੇषੁ ਤਵ ਯੋਧੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਦਧ੍ਮਤੁਰ੍ਵਾਰਿਜੋਤ੍ਤਮੌ
ਜਦ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੰਖਾਂ ਵਜਾਈਆਂ।
ਤਤ੍ਪਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਟੁੱਟਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੂਰੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏष ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੋ ਵੀਰ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ । ਤਥਾ ਕਰੋਤਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਨ਼ਞ੍ਜਯਃ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਧਨੰਜਯ ਕਰਦਾ।
ਨ ਹ੍ਯੇष ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਿਜੇਤੁਂ ਹਿ ਕਥਂਚਨ । ਯਥਾਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਰੂਪ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਮ੍
ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।
ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਯੇਯਂ ਮਹਤੀ ਚਮੂਃ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪ੍ਰੇਯਾ ਪਸ਼੍ਯ ਦ੍ਰਵਤੀਯਂ ਵਰੂਥਿਨੀ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਵੇਖ, ਇਹ ਟੋਲੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਏष ਚਾਸ੍ਤਂ ਗਿਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਾਨੁਮਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ। ਚਕ੍ਸ਼ੂਂषਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਸਂਹਰਨ੍ਨਿਵ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਟਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤ੍ਰਾਵਹਾਰਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਨੋ ਯੋਧਾ ਨ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਥਂਚਨ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਹੁਣ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ; ਸਾਡੇ ਯੋਧੇ ਥੱਕੇ ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਮਾਚਾਰ੍ਯਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਵਹਾਰਮਥੋ ਚਕ੍ਰੇ ਤਾਵਕਾਨਾਂ ਮਹਾਰਥਃ
ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਰਥੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਜਂਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮੋਪਕਾਃ। ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਣੇਦੁਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਪਾਂਚਾਲ ਤੇ ਪਾਂਡਵ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸ਼ਿਬਿਰਾਯੈਵ ਧਨਞ੍ਜਯਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ। ਵਾਦਿਤ੍ਰਘੋषੈਃ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਣਦ੍ਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਧਨੰਜਯ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਰਥੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ 'ਚ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚਲੇ।
ਤਤੋऽਵਹਾਰਃ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤਵ ਤੇषਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਸ੍ਤਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੂਰ੍ਯੇऽਭੂਤ੍ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਚ ਵਰ੍ਤਤਿ
ਭਾਰਤ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤੇਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਭਾਤਾਯਾਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਸ੍ਤਦਾ। ਅਨੀਕਾਨ੍ਯਨੁਸਂਯਾਨੇ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਯ ਭਾਰਤ
ਜਦ ਰਾਤ ਬੀਤ ਗਈ ਤੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਰਤ।
ਗਾਰੁਡਂ ਚ ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤੇ ਜਯਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਭੀष੍ਮਃ ਕੁਰੁਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਂ ਗਾਰੁੜਾ ਵਿਉਹ ਬਣਾਇਆ।
ਗਰੁਡਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਤੁਣ੍ਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਚ ਭਰਜ੍ਵਾਜਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤਃ
ਗਾਰੁੜਾ ਦੇ ਚੁੰਝ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਖੁਦ ਖੜਾ ਸੀ, ਤੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਤੇ ਸਾਤਵਤ ਕ੍ਰਤਵਰਮਾ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਕृਪਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਿਰ ਆਸ੍ਤਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੌ । ਤ੍ਰੈਗਰ੍ਤ੍ਤੈਰਥ ਕੈਕੇਯੈਰ੍ਵਾਟਧਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਅਸ਼ਵੱਠਾਮਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ, ਦੋਵੇਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੋਧੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਕੈਕੇਯ ਤੇ ਵਾਟਧਾਨ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਃ ਸ਼ਲ੍ਯੋ ਭਗਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰਿष । ਮਦ੍ਰਕਾਃ ਸਿਨ੍ਧੁਸੌਵੀਰਾਸ੍ਤਥਾ ਪਾਞ੍ਚਨਦਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲ, ਸ਼ਲਯ ਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਮਦਰਾ, ਸਿੰਧੂ, ਸੌਵੀਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਜਯਦ੍ਰਥੇਨ ਸਹਿਤਾ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਸਨ੍ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾਃ । ਪृष੍ਠੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜਾ ਸੋਦਰ੍ਯੈਃ ਸਾਨੁਗੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਹ ਜੈਦਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਚ ਖੜੇ ਸਨ। ਪਿੱਛੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਨ੍ਦਾਨੁਵਿਨ੍ਦਾਵਾਵਨ੍ਤ੍ਯੌ ਕਾਮ੍ਭੋਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕੈਃ ਸਹ। ਪਚ੍ਛਮਾਸਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਵਿੰਧ ਤੇ ਅਨੁਵਿੰਧ (ਅਵੰਤੀ ਦੇ), ਕਾਂਭੋਜ ਤੇ ਸ਼ਕ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਮਾਗਧਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਾਸੇਰਕਗਣੈਃ ਸਹ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਕ੍ਸ਼ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵ੍ਯੂਹਸ੍ਯ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ
ਮਾਗਧ ਤੇ ਕਲਿੰਗ, ਦਸੇਰਕਾ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਪੱਖ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਲੜੀ 'ਚ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕਾਕਰੁਸ਼ਾ ਵਿਕੁਞ੍ਚਾਸ਼੍ਚ ਮੁਣ੍ਡਾਃ ਕੁਣ੍ਡੀਵृषਾਸ੍ਤਥਾ। ਬृਹਦ੍ਵਲੇਨ ਸਹਿਤਾ ਵਾਮਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਾਕਰੁਸ਼, ਵਿਕੁੰਚ, ਮੁੰਡਾ ਤੇ ਕੁੰਡੀਵ੍ਰਿਤਸ, ਬ੍ਰਿਹਦਵਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯੂਢਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਪਰਂਤਪਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵ੍ਯੂਹਤ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਦੋਂ ਸਵਿਆਸਾਚੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੀ ਲੜੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੜੀ 'ਚ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵ੍ਯੂਹੇਨ ਵ੍ਯੂਹਨ੍ਤਮਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਮਾਸ੍ਵਯ ਭਿਮਸੇਨੋ ਵ੍ਯਰੋਚਤ
ਅੱਧ ਚੰਦ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਲੜੀ 'ਚ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨਾਨਾਸਂਸ੍ਤ੍ਰੌਪਸਂषਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਦੇਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨृਪੈਰ੍ਵृਤਃ । ਤਦਨ੍ਯੇਵ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਪਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਵਿਰਾਟ ਤੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਤਦਨਨ੍ਤਰਮੇਵਾਸੀਨ੍ਨੀਲੋ ਨੀਲਾਯੁਧੈਃ ਸਹ । ਨੀਲਾਦਨਨ੍ਤਰਸ਼੍ਚੈਵ ਧृष੍ਟਕੇਤੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੀਲ, ਨੀਲੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਨੀਲ ਦੇ ਪਾਸ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।