ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਿਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੈ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋऽਭ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਅਭਿਮਨਯੂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਪਿ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਮੁष੍ਟਿਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤਸ੍ਤੇ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੁੱਠੀ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਵਿਹਾਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਅਨ੍ਯਦਾਦਤ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਆਪਣਾ ਟੁੱਟਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ, ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੈषਿਣੌ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿਸ੍ਵੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਪੀਡਿਤਂ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੌਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤਵ ਸੁਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਜਨਾਧਿਪਾਃ । ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯੁਧਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯੈਃ । ਨ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਤੇ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸੌਭਦ੍ਰਮਥ ਸਂਸਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਧਨਂਜਯਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਤ੍ਰਾਤੁਕਾਮਃ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਥੇ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤਃ ਸਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਲ ਵਧੇ।
ਉਦ੍ਵੂਤਂ ਸਹਸਾ ਭੌਮਂ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਦਿਵਾਕਰਰਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਜਸ੍ਤੀਵ੍ਰਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਠਿਆ ਧੂੜ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਨਿ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭੂਮਿਪਾਲਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਤਸ੍ਯ ਬਾਣਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜੇ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਣੇਦੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਿਮਿਰਾ ਦਿਸ਼ਃ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਚਾਨਯਸ੍ਤੀਵ੍ਰਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਦਾਰੁਣਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇੜੀ ਆਫਤ ਆਈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਨਾਪ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨ ਭੂਮਿਰ੍ਨ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਸ੍ਤ੍ਰਸਙ੍ਘੈਃ ਕਿਰੀਟਿਨਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸਾਦਿਤਾ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾ ਰਥਿਨੋ ਰਣੇ। ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਰਥਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਯੂਥਪਾਃ
ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਕੁਝ ਰਥ-ਸਰਦਾਰ ਆਪਣੇ ਟੁੱਟੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਰਥਾ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਧਾਵਮਾਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸਾਙ੍ਗਦੈਰ੍ਭੁਜੈਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਥੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਇधर-ਉਧਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਹਯਾਰੋਹਾ ਹਯਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਜਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਘੋੜਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਰਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਜੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਪਤਿਤਾਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇऽਰ੍ਜੁਨਸਾਯਕੈਃ
ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ, ਰਾਜੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਤੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸਗਦਾਨੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਬਾਹੂਨ੍ਸਖਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਸਪ੍ਰਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਸਤੂਣੀਰਾਨ੍ਸਸ਼ਰਾਨ੍ਸਸ਼ਰਾਸਨਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲੇ, ਤੂਣੀਰ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾਕਨ੍ਸਪਤਾਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਸ਼ਰੈਰੁਗ੍ਰੈ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵਪੁਰਧਾਰਯਤ੍
ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਕੁਸ਼, ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਪਰਿਘਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਦ੍ਗਰਾਣਾਂ ਚ ਮਾਰਿष । ਪ੍ਰਾਸਾਨਾਂ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਨਾਂ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਸਂਯੁਗੇ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ, ਮੁਗਦਰ, ਭਾਲੇ, ਗੋਲੀ-ਪਟ, ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਰਸ਼੍ਵਥਾਨਾਂ ਪੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਨਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਵਰ੍ਮਣਾਂ ਚਾਪਵਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਾਂ ਚ ਭੂਮਿਪ
ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ, ਲੰਬੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਕਤਰੀਆਂ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਏ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਧ੍ਵਜਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾਂ ਚੈਵ ਵ੍ਯਜਨਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਛਤ੍ਰਾਣਾਂ ਹੇਮਦਣ੍ਡਾਨਾਂ ਤੋਮਰਾਣਾਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਝੰਡਿਆਂ, ਚਮੜਿਆਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੱਖਿਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਛਤਰੀਆਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੋਦਾਨਾਂ ਚ ਯੋਕ੍ਰਾਣਾਂ ਕਸ਼ਾਨਾਂ ਚੈਵ ਮਾਰਿष । ਰਾਸ਼ਯਃ ਸ੍ਮਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਨਿਕੀਰ੍ਣਾ ਰਣਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਮਾਰਿਸ਼, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਉਕਸਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਛੜੀਆਂ, ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਜੂਏ ਤੇ ਕੋੜੀਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵੀ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਪਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਹਨ।
ਨਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਮਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਰਤ । ਯੋऽਰ੍ਜੁਨਂ ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਯਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਭਾਰਤ, ਤੇਰੇ ਫੌਜ 'ਚ ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰੇ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕੇ।
ਯੋ ਯੋ ਹਿ ਸਮਰੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਯਾਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਸ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਵਿਸ਼ਿਖੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਰਲੋਕਾਯ ਨੀਯਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ।
ਤੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਮਾਣੇषੁ ਤਵ ਯੋਧੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਅਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਦਧ੍ਮਤੁਰ੍ਵਾਰਿਜੋਤ੍ਤਮੌ
ਜਦ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੰਖਾਂ ਵਜਾਈਆਂ।
ਤਤ੍ਪਭਗ੍ਨਂ ਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਮਰੇ ਸ਼ੂਰਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਂ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇੰਝ ਟੁੱਟਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੂਰੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏष ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤੋ ਵੀਰ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਬਲੀ । ਤਥਾ ਕਰੋਤਿ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਨ਼ਞ੍ਜਯਃ
ਇਹ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਧਨੰਜਯ ਕਰਦਾ।
ਨ ਹ੍ਯੇष ਸਮਰੇ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਿਜੇਤੁਂ ਹਿ ਕਥਂਚਨ । ਯਥਾਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਰੂਪ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਮ੍
ਇਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ।