ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮੇਕੇਨ ਮृਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰਰਿਨ੍ਦਮ। ਰਥਾਦ੍ਰਥਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਾਵਕਾਨਵਧੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬਲਮਾਦਧਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਰਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਭਾਰਤ। ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਕृਪੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਮਸਜ੍ਜਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰੈਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਪ, ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਨੂੰ ਲੜਨ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ।
ਸ ਲੋਕਵਿਦਿਤਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੌਣੇਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੁਸਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਥਾਯ ਹਤਵਾਹਨਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਭ੍ਯਵਰ੍षਦਥੇषੁਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਵਾਰਿਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯਪਤਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਿਕਿਰਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਣੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਵੰਞਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਪ़ਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮष੍ਟਾਭਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੂੰ ਪਚੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਥ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਵ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਂਹृष੍ਟਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਤੇਰਾ ਪੌਤ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਿਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੈ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋऽਭ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਅਭਿਮਨਯੂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਪਿ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਮੁष੍ਟਿਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤਸ੍ਤੇ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੁੱਠੀ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਵਿਹਾਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਅਨ੍ਯਦਾਦਤ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਆਪਣਾ ਟੁੱਟਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ, ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੈषਿਣੌ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿਸ੍ਵੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਪੀਡਿਤਂ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੌਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤਵ ਸੁਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਜਨਾਧਿਪਾਃ । ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯੁਧਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯੈਃ । ਨ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਤੇ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸੌਭਦ੍ਰਮਥ ਸਂਸਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਧਨਂਜਯਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਤ੍ਰਾਤੁਕਾਮਃ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਥੇ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤਃ ਸਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਲ ਵਧੇ।
ਉਦ੍ਵੂਤਂ ਸਹਸਾ ਭੌਮਂ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਪਤ੍ਤਿਭਿਃ । ਦਿਵਾਕਰਰਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਜਸ੍ਤੀਵ੍ਰਮਦृਸ਼੍ਯਤ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਲੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਠਿਆ ਧੂੜ, ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਾਨਿ ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭੂਮਿਪਾਲਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਤਸ੍ਯ ਬਾਣਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜੇ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰਣੇਦੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤਿਮਿਰਾ ਦਿਸ਼ਃ। ਕੁਰੂਣਾਂ ਚਾਨਯਸ੍ਤੀਵ੍ਰਃ ਸਮਦृਸ਼੍ਯਤ ਦਾਰੁਣਃ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇੜੀ ਆਫਤ ਆਈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ।
ਨਾਪ੍ਯਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨ ਭੂਮਿਰ੍ਨ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ । ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਸ੍ਤ੍ਰਸਙ੍ਘੈਃ ਕਿਰੀਟਿਨਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਦਿਸਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸਾਦਿਤਾ ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਹਤਾਸ਼੍ਵਾ ਰਥਿਨੋ ਰਣੇ। ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਰਥਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਯੂਥਪਾਃ
ਰਥ ਤੇ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਥੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਕੁਝ ਰਥ-ਸਰਦਾਰ ਆਪਣੇ ਟੁੱਟੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਰਥਾ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਧਾਵਮਾਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸਾਙ੍ਗਦੈਰ੍ਭੁਜੈਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਰਥੀ, ਰਥ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਕੰਗਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਮੇਤ, ਇधर-ਉਧਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਹਯਾਰੋਹਾ ਹਯਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਜਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਃ । ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਭਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ
ਘੋੜਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਾਥੀ-ਸਵਾਰ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਰਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਜੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਹਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਃ । ਪਤਿਤਾਃ ਪਾਤ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇऽਰ੍ਜੁਨਸਾਯਕੈਃ
ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ, ਰਾਜੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੇ ਤੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ।
ਸਗਦਾਨੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਬਾਹੂਨ੍ਸਖਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਸਪ੍ਰਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਸਤੂਣੀਰਾਨ੍ਸਸ਼ਰਾਨ੍ਸਸ਼ਰਾਸਨਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰ, ਭਾਲੇ, ਤੂਣੀਰ, ਤੀਰ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾਕਨ੍ਸਪਤਾਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਨਿਚਕਰ੍ਤ ਸ਼ਰੈਰੁਗ੍ਰੈ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵਪੁਰਧਾਰਯਤ੍
ਉਥੇ-ਉਥੇ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੰਕੁਸ਼, ਝੰਡੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।