ਤਤਃ ਸ਼ੈਕ੍ਯਾਯਸੀਂ ਗੁਰ੍ਵੀ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਗਦਾਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕੋऽਪਿ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਸਾਰਥਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਸੈਤਯਕੀ ਨੇ ਵੀ, ਭੀਮ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾਰਥੌ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਤਾਯਮਾਨੈਸ੍ਤੈਰਸ਼੍ਵੈਰਪਨੀਤੋ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਪਯਾਤੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੇ । ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਕਕ੍ਸ਼ਮਿਵੈਧਿਤਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਭੀਮਸੇਨ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸੇਨਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਨੈਨਮਭ੍ਯੁਤ੍ਸਹਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਸਭ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਮ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥੇ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਪੋਵਾਹਕ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸਮੇਯਾਦਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍ਯਦੁਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕਾਲਿਙ੍ਗਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਮਾਨ । ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਕਾਲਿਙ੍ਗਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਮृਧੇ ਹਤਾਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਃ । ਮਹਾਪੁਰੁषਭੂਯਿष੍ਠੋ ਧੀਰਯੋਧਨਿषੇਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਿੱਘੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮੇਕੇਨ ਮृਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰਰਿਨ੍ਦਮ। ਰਥਾਦ੍ਰਥਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਾਵਕਾਨਵਧੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬਲਮਾਦਧਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਰਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਭਾਰਤ। ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਕृਪੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਮਸਜ੍ਜਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰੈਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਪ, ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਨੂੰ ਲੜਨ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ।
ਸ ਲੋਕਵਿਦਿਤਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੌਣੇਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੁਸਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਥਾਯ ਹਤਵਾਹਨਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਭ੍ਯਵਰ੍षਦਥੇषੁਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਵਾਰਿਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯਪਤਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਿਕਿਰਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਣੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਵੰਞਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਪ़ਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮष੍ਟਾਭਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੂੰ ਪਚੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਥ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਵ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਂਹृष੍ਟਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਤੇਰਾ ਪੌਤ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਦੌਰ੍ਯੋਧਨਿਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ । ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਸਮਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ।
ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਃ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਸ਼ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤੈ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋऽਭ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ
ਅਭਿਮਨਯੂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਪਿ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧਨੁਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਮੁष੍ਟਿਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤਸ੍ਤੇ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਜਨਾਃ
ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵੀ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੁੱਠੀ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦ੍ਵਿਹਾਯ ਧਨੁਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਅਨ੍ਯਦਾਦਤ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਵੇਗਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਆਪਣਾ ਟੁੱਟਿਆ ਧਨੁਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੌਭਦ੍ਰਾ, ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤੌ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੈषਿਣੌ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ਿਸ੍ਵੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਜਘ੍ਨਤੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਰਾਜ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਥਮ੍। ਪੀਡਿਤਂ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੌਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਪੀੜਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤਵ ਸੁਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਜਨਾਧਿਪਾਃ । ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਰਥਵਂਸ਼ੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ ਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ੂਰੈਃ ਸ਼ੂਰੋ ਯੁਧਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯੈਃ । ਨ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਤੇ ਰਾਜਨ੍ਕृष੍ਣਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਡਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸੌਭਦ੍ਰਮਥ ਸਂਸਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਧਨਂਜਯਃ । ਅਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗੇਨ ਤ੍ਰਾਤੁਕਾਮਃ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਥੇ, ਧਨੰਜਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤਃ ਸਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਾਜਾਨਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਮ੍
ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਰਥ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਿਲ ਕੇ ਸਵਯਸਾਚੀ ਵਲ ਵਧੇ।