ਕਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਭਵਾਂ ਚੈਵ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍। ਰੁਧਿਰਸ੍ਯਨ੍ਦਿਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਦੀਮ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਉਥੇ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਖੂਨ ਵਗਦੀ ਨਦੀ ਚਲਾਈ।
ਅਨ੍ਤਰੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਤਾਂ ਸਂਤਤਾਰ ਦੁਸ੍ਤਾਰਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਅਟੱਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਂਸ੍ਤਾਵਕਾ ਨृਪ। ਕਾਲੋऽਯਂ ਭੀਮਰੂਪੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਕਸਹ ਯੁਧ੍ਯਤੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ: 'ਇਹ ਤਾਂ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ!'
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਨਦਂ ਰਣੇ। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੀਮਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਭੀਮ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੌਜ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੈਤਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਰਥ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਤਰਸਾ ਰਣੇ। ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰੋਜਸਾ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਯਤਮਾਨਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਿੱਧਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਹਯਾਨ੍ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਾਹਾਨ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਨ੍ਯਹਨਚ੍ਛਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਸ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਰਸਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਥ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ਼ੀਰ੍ਯਤ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਕ੍ਯਾਯਸੀਂ ਗੁਰ੍ਵੀ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਗਦਾਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕੋऽਪਿ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਸਾਰਥਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਸੈਤਯਕੀ ਨੇ ਵੀ, ਭੀਮ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾਰਥੌ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਤਾਯਮਾਨੈਸ੍ਤੈਰਸ਼੍ਵੈਰਪਨੀਤੋ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਪਯਾਤੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੇ । ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਕਕ੍ਸ਼ਮਿਵੈਧਿਤਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਭੀਮਸੇਨ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸੇਨਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਨੈਨਮਭ੍ਯੁਤ੍ਸਹਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਸਭ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਮ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥੇ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਪੋਵਾਹਕ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸਮੇਯਾਦਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍ਯਦੁਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕਾਲਿਙ੍ਗਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਮਾਨ । ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਕਾਲਿਙ੍ਗਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਮृਧੇ ਹਤਾਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਃ । ਮਹਾਪੁਰੁषਭੂਯਿष੍ਠੋ ਧੀਰਯੋਧਨਿषੇਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਿੱਘੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਮਹਾਵ੍ਯੂਹਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮੇਕੇਨ ਮृਦਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ । ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਦੀਰ੍ਘਬਾਹੁਰਰਿਨ੍ਦਮ। ਰਥਾਦ੍ਰਥਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਪਰ੍ਯष੍ਵਜਤ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਪੋਤਾ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪੁਨਰੇਵ ਮਹਾਰਥਃ । ਤਾਵਕਾਨਵਧੀਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਸ੍ਯ ਬਲਮਾਦਧਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਪਰਾਹ੍ਣਭੂਯਿष੍ਠੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਭਾਰਤ। ਰਥਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤੀਨਾਂ ਸਾਦਿਨਾਂ ਚ ਮਹਾਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛਲੇ ਹਿਸੇ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤਾ, ਰਥਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਲ੍ਯੇਨ ਕृਪੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਮਸਜ੍ਜਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰੈਤੈਰ੍ਮਹਾਰਥੈਃ
ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਪ, ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਨੂੰ ਲੜਨ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ।
ਸ ਲੋਕਵਿਦਿਤਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਬਲਃ । ਦ੍ਰੌਣੇਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰਾਸ਼ੁਗੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਾਰਿਸ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਸ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੁਸਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਲ੍ਯਰਥਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਥਾਯ ਹਤਵਾਹਨਃ । ਦ੍ਰੌਣਿਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਦਾਯਾਦਮਭ੍ਯਵਰ੍षਦਥੇषੁਭਿਃ
ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਸ਼ਲ੍ਯ ਦਾ ਰਥ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਦੇ ਵਾਰਿਸ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭਾਰਤ। ਸੌਭਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯਪਤਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਿਕਿਰਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਣੀ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਾਰਤਾ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਵੰਞਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ ਸ਼ਲ੍ਯਂ ਪ़ਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਾ ਕृਪਂ ਚ ਨਵਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ । ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮष੍ਟਾਭਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਮਨੁੱਖ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੂੰ ਪਚੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਪ ਨੂੰ ਨੌ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਥਾਮਨ ਨੂੰ ਅੱਠ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਆਰ੍ਜੁਨਿਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਪਤ੍ਰਿਣਾ। ਸ਼ਲ੍ਯੋऽਥ ਦਸ਼ਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਪਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ, ਸ਼ਲ੍ਯ ਨੇ ਦਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨੁਕਤੇਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਵ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੌਭਦ੍ਰਂ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਸਂਹृष੍ਟਸ੍ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਤੇਰਾ ਪੌਤ ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ, ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।