ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਮਹਤਾ ਮੇਘਵਰ੍ਣੇਨ ਨਾਗਾਨੀਕੇਨ ਪृष੍ਠਤਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਾਂਡਵ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਡੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਂਨੋਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਮਿ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿ ਸਤ੍ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਚੰਗੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਠਿਕਾਣਾ ਲਿਆ।
ਨ ਹਿ ਪਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਭੀਮਸਾਤ੍ਯਕਯੋਰਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭੀਮ ਤੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਚਰਨ੍ਤਮਰਿਸੂਦਨਃ । ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਥੇ, ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਲਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਨਰ੍ਦ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪਰਂਤਪਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਧ੍ਮੌ ਚ ਸਮਰੇ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਚ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸ ਚ ਪਾਰਾਵਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਥੇ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੇ। ਕੋਵਿਦਾਰਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਤ੍
ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ, ਪਾਰਾਵਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਮਨ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਮ੍ ।। ਭੀਮਸੇਨਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਾਣਾਯਾਜੌ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਣਗਣੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਧਿਆ।
ਤੌ ਦੂਰਾਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸਮਰੇ ਵੀਰੌ ਯੋਧਯੇਤਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੌ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਤੇ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਨੇਯੋ ਜਵੇਨ ਜਯਤਾਂ ਵਰਃ। ਪਾਰ੍ਥਪਾਰ੍षਤਯੋਃ ਪਾਰ੍षਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਸੈਤਯਕੀ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ ਕृਤ੍ਕਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ । ਆਸ੍ਥਿਤੋ ਰੌਦ੍ਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਨ੍ਵਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਰੁਖ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਭਵਾਂ ਚੈਵ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍। ਰੁਧਿਰਸ੍ਯਨ੍ਦਿਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਦੀਮ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਉਥੇ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਖੂਨ ਵਗਦੀ ਨਦੀ ਚਲਾਈ।
ਅਨ੍ਤਰੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਤਾਂ ਸਂਤਤਾਰ ਦੁਸ੍ਤਾਰਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਅਟੱਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਂਸ੍ਤਾਵਕਾ ਨृਪ। ਕਾਲੋऽਯਂ ਭੀਮਰੂਪੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਕਸਹ ਯੁਧ੍ਯਤੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ: 'ਇਹ ਤਾਂ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ!'
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਨਦਂ ਰਣੇ। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੀਮਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਭੀਮ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੌਜ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੈਤਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਰਥ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਤਰਸਾ ਰਣੇ। ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰੋਜਸਾ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਯਤਮਾਨਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਿੱਧਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਹਯਾਨ੍ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਾਹਾਨ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਨ੍ਯਹਨਚ੍ਛਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਸ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਰਸਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਥ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ਼ੀਰ੍ਯਤ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਕ੍ਯਾਯਸੀਂ ਗੁਰ੍ਵੀ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਲਵਾਨ੍ਗਦਾਮ੍ । ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਪੁਪ੍ਲੁਵੇ ਮਨੁਜਰ੍षਭ
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸਾਤ੍ਯਕੋऽਪਿ ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਸਾਰਥਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਸਾਯਕੈਃ
ਸੈਤਯਕੀ ਨੇ ਵੀ, ਭੀਮ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੀष੍ਮਸ੍ਤੁ ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਾਰਥੌ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਵਾਤਾਯਮਾਨੈਸ੍ਤੈਰਸ਼੍ਵੈਰਪਨੀਤੋ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਪਯਾਤੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤੇ । ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਯਥਾ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਕਕ੍ਸ਼ਮਿਵੈਧਿਤਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਮਹਾਨ ਭੀਸ਼ਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ, ਭੀਮਸੇਨ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਨੂੰ ਸਾੜਦੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠਿਆ।
ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸੇਨਾਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ। ਨੈਨਮਭ੍ਯੁਤ੍ਸਹਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਤਾਵਕਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਹ ਸਭ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭੀਮ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਰਥੇ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਮਪੋਵਾਹਕ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਭੀਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯੈਰ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸਮੇਯਾਦਥ ਸਾਤ੍ਯਕਿਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਤਸਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍ਯਦੁਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਸੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸਾਤ੍ਯਕੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕਾਲਿਙ੍ਗਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕੇਤੁਮਾਨ । ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵਸ਼੍ਚ ਕਾਲਿਙ੍ਗਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਮृਧੇ ਹਤਾਃ
ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ, ਕਲਿੰਗਾ ਸ਼ਕ੍ਰਦੇਵ ਅਤੇ ਕਲਿੰਗਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਸ੍ਵਬਾਹੁਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਃ । ਮਹਾਪੁਰੁषਭੂਯਿष੍ਠੋ ਧੀਰਯੋਧਨਿषੇਵਿਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ, ਨਿੱਘੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।