ਬਿਭੇਦ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਹਤਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਕृਤਾ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰਨੀਕੇषੁ ਮੇਘਾ ਵਾਤਹਤਾ ਇਵ। ਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਵਿਨਦਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਾਤੁਰਾਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਦਹਿੜੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਬੱਦਲ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਖਙ੍ਗਹਸ੍ਤੋ ਮਹਾਭੁਜਃਕ । ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਮਹਾਘੋषਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਮਾਪਯਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍ । ਮੋਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਪਰਂਤਪ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਲਿੰਗੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਭੀਮੇਨ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮ ਦੀ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਕੰਬਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਵਿਚਰਤਾ ਧਾਵਤਾ ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਮੁਹੁਰੁਤ੍ਪਤਤਾ ਚੈਵ ਸਂਮੋਹਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਕਈ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ, ਕਦੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜਦਾ, ਕਦੇ ਉੱਡ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਕਮ੍ਪਤ। ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਮਸਂਬਾਧਂ ਗ੍ਰਾਹੇਣੇਵ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਫੌਜ ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਭੰਵਰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ, ਭੀੜ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਾਸਿਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੀਮੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ । ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸੁ ਚ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ
ਜਦ ਭੀਮ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ,
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਯੋਧੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀਪਤਿਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੰਗ ਕਰੋ!'
ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਣਾਃ। ਭੀਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਥਾਨੀਕੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਵੱਲ ਵਧੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਮਹਤਾ ਮੇਘਵਰ੍ਣੇਨ ਨਾਗਾਨੀਕੇਨ ਪृष੍ਠਤਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਾਂਡਵ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਡੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਂਨੋਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਮਿ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿ ਸਤ੍ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਚੰਗੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਠਿਕਾਣਾ ਲਿਆ।
ਨ ਹਿ ਪਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਭੀਮਸਾਤ੍ਯਕਯੋਰਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭੀਮ ਤੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਚਰਨ੍ਤਮਰਿਸੂਦਨਃ । ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਥੇ, ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਲਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਨਰ੍ਦ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪਰਂਤਪਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਧ੍ਮੌ ਚ ਸਮਰੇ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਚ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸ ਚ ਪਾਰਾਵਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਥੇ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੇ। ਕੋਵਿਦਾਰਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਤ੍
ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ, ਪਾਰਾਵਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਮਨ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਮ੍ ।। ਭੀਮਸੇਨਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਾਣਾਯਾਜੌ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਣਗਣੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਧਿਆ।
ਤੌ ਦੂਰਾਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸਮਰੇ ਵੀਰੌ ਯੋਧਯੇਤਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੌ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਤੇ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਨੇਯੋ ਜਵੇਨ ਜਯਤਾਂ ਵਰਃ। ਪਾਰ੍ਥਪਾਰ੍षਤਯੋਃ ਪਾਰ੍षਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਸੈਤਯਕੀ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ ਕृਤ੍ਕਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ । ਆਸ੍ਥਿਤੋ ਰੌਦ੍ਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਨ੍ਵਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਰੁਖ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਲਿਙ੍ਗਪ੍ਰਭਵਾਂ ਚੈਵ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾਮ੍। ਰੁਧਿਰਸ੍ਯਨ੍ਦਿਨੀਂ ਤਤ੍ਰ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਦੀਮ੍
ਭੀਮ ਨੇ ਉਥੇ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ ਹੋਈ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਖੂਨ ਵਗਦੀ ਨਦੀ ਚਲਾਈ।
ਅਨ੍ਤਰੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਤਾਂ ਸਂਤਤਾਰ ਦੁਸ੍ਤਾਰਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਸ ਅਟੱਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਂ ਤਥਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਂਸ੍ਤਾਵਕਾ ਨृਪ। ਕਾਲੋऽਯਂ ਭੀਮਰੂਪੇਣ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਕਸਹ ਯੁਧ੍ਯਤੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਐਸਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ: 'ਇਹ ਤਾਂ ਭੀਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ!'
ਤਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਭੀष੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਨਦਂ ਰਣੇ। ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੀਮਂ ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਃ ਸਮਂਤਤਃ
ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਪੁੱਤਰ ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਭੀਮ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੌਜ ਲਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਂ ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਤਃ । ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਨ੍ਤ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਰਥਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੈਤਯਕੀ, ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਨੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਭੀਸ਼ਮ ਦਾ ਰਥ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਾਈ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗਾਙ੍ਗੇਯਂ ਤਰਸਾ ਰਣੇ। ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਭੀष੍ਮਮਾਨਰ੍ਚ੍ਛੁਰੋਜਸਾ
ਉਹ ਸਭ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਿਧ੍ਯਤ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਯਤਮਾਨਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਿੱਧਾ ਤੀਰ ਮਾਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਹਯਾਨ੍ਕਾਞ੍ਚਨਸਨ੍ਨਾਹਾਨ੍ਭੀਮਸ੍ਯ ਨ੍ਯਹਨਚ੍ਛਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਭੀਮ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵੇ ਸ ਰਥੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਭੀਮਸੇਨਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਤਰਸਾ ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਰਥਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਥ ਵੱਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮਥ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤਸ੍ਤਵ । ਤ੍ਰਿਧਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਮਰੇ ਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਸ਼ੀਰ੍ਯਤ
ਪਰ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।