ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪਾਣਿਲਾਘਵਮ੍। ਸ ਕਾਰ੍ਮੁਕਵਰੋਤ੍ਸृष੍ਟੈਰ੍ਨਵਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰੀ ਕਲਾਕਾਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨੌ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸਮਾਹਤੋ ਮਹਾਰਾਜ ਕਲਿਙ੍ਗੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸਂਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੇ ਭृਸ਼ਂ ਭੀਮੋ ਦਣ੍ਡਾਹਤ ਇਵੋਰਗਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਕਲਿੰਗ ਨੇ ਨੌ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਭੀਮ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਚਾਪਮਾਯਮ੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਕਲਿਙ੍ਗਮਵਧੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਭੀਮਃ ਸਪ੍ਤਭਿਰਾਯਸੈਃ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭੀਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤਾਣ ਕੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸੱਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚਕ੍ਰਰਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲੌ । ਸਤ੍ਯਦੇਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਕਤਾਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਪਹੀਏ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਤੇ ਸਤ੍ਯ ਨੂੰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪੁਨਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਨਾਸਚੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਕੇਤੁਮਨ੍ਤਂ ਰਣੇ ਭੀਮੋऽਗਮਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਨੁਕਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਭੀਮ ਨੇ ਕੇਤੁਮੰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਃ ਸਨ੍ਨਦ੍ਧਾ ਭੀਮਸੇਨਮਮਰ੍षਣਮ੍ । ਅਨੀਕੈਰ੍ਬਹੁਸਾਹਸ੍ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਮਵਾਰਯਨ੍
ਫਿਰ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਜੋ ਲੋਹਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੇ ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾਖਙ੍ਗਤੋਮਰਰ੍ष੍ਟਿਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ । ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭੀਮਸੇਨਮਵਾਕਿਰਨ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ 'ਤੇ ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਜੈਵਲਿਨ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਂਨਿਵਾਰ੍ਯ ਸ ਤਾਂ ਘੋਰਾਂ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਂ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਤਰਸਾ ਸਂਨਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਠੀ ਹੋਈ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਭੀਮਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨਨਯਦ੍ਯਮਸਾਦਨਮ੍ । ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਸਾਹਸ੍ਰਾਨ੍ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਸੱਤ ਸੌ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਕਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਲੋਕਾਯ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਏਵਂ ਸ ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਲੱਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕਲਿੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਬਿਭੇਦ ਸਮਰੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਮਹਾਰਥਮ੍ । ਹਤਾਰੋਹਾਸ਼੍ਚ ਮਾਤਙ੍ਗਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੇਨ ਕृਤਾ ਰਣੇ
ਜੰਗ ਵਿਚ, ਭੀਸ਼ਮ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਉਹ ਹਾਥੀ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਵਿਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰਨੀਕੇषੁ ਮੇਘਾ ਵਾਤਹਤਾ ਇਵ। ਮृਦ੍ਗਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਵਿਨਦਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਾਤੁਰਾਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋਏ, ਗੂੰਜਦੇ ਤੇ ਦਹਿੜੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਬੱਦਲ।
ਤਤੋ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਖਙ੍ਗਹਸ੍ਤੋ ਮਹਾਭੁਜਃਕ । ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਮਹਾਘੋषਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਪ੍ਰਾਧ੍ਮਾਪਯਦ੍ਬਲੀ
ਫਿਰ ਭੀਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਸਮਕਮ੍ਪਯਤ੍ । ਮੋਹਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਾਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਪਰਂਤਪ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਲਿੰਗੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਚ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਭੀਮੇਨ ਸਮਰੇ ਰਾਜਨ੍ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੇਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਭੀਮ ਦੀ ਜੰਗੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਕੰਬਾ ਦੇਵੇ।
ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਵਿਚਰਤਾ ਧਾਵਤਾ ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਮੁਹੁਰੁਤ੍ਪਤਤਾ ਚੈਵ ਸਂਮੋਹਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਕਈ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ, ਕਦੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜਦਾ, ਕਦੇ ਉੱਡ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਭਟਕਾਵਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਭੀਮਸੇਨਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਕਮ੍ਪਤ। ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਮਾਣਮਸਂਬਾਧਂ ਗ੍ਰਾਹੇਣੇਵ ਮਹਤ੍ਸਰਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਫੌਜ ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਭੰਵਰ ਹਿਲਾ ਦੇਵੇ, ਭੀੜ ਤੇ ਉਲਝਣ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਾਸਿਤੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੀਮੇਨਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ । ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਵਿਦ੍ਰਵਤ੍ਸੁ ਚ ਸਙ੍ਘਸ਼ਃ
ਜਦ ਭੀਮ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਡਰ ਗਏ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ,
ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਙ੍ਗਯੋਧੇषੁ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਧ੍ਵਜਿਨੀਪਤਿਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਮਿਤਿ ਪਾਰ੍षਤਃ
ਸਾਰੇ ਕਲਿੰਗੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੰਗ ਕਰੋ!'
ਸੇਨਾਪਤਿਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਣਾਃ। ਭੀਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਰਥਾਨੀਕੈਃ ਪ੍ਰਹਾਰਿਭਿਃ
ਸੈਨਾਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭੀਮ ਵੱਲ ਵਧੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਮਹਤਾ ਮੇਘਵਰ੍ਣੇਨ ਨਾਗਾਨੀਕੇਨ ਪृष੍ਠਤਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਪਾਂਡਵ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਡੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਂਨੋਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਮਿ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਪਾਰ੍षਤਃ। ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿ ਸਤ੍ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਚੰਗੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਠਿਕਾਣਾ ਲਿਆ।
ਨ ਹਿ ਪਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਲੋਕੇ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਭੀਮਸਾਤ੍ਯਕਯੋਰਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਮਃ
ਪੰਜਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਭੀਮ ਤੇ ਸਤ੍ਯਕੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ।
ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਚਰਨ੍ਤਮਰਿਸੂਦਨਃ । ਭੀਮਸੇਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਪਾਰ੍षਤਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਉਥੇ, ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਰਸ਼ਤ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚਲਦਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਨਰ੍ਦ ਬਹੁਧਾ ਰਾਜਨ੍ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪਰਂਤਪਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਧ੍ਮੌ ਚ ਸਮਰੇ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਨਨਾਦ ਚ
ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਿਆ।
ਸ ਚ ਪਾਰਾਵਤਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਰਥੇ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤੇ। ਕੋਵਿਦਾਰਧ੍ਵਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਤ੍
ਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ, ਪਾਰਾਵਤ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੋਵਿਦਾਰ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਖ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਮਨ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਲਿਙ੍ਗੈਃ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਮ੍ ।। ਭੀਮਸੇਨਮਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਰਾਣਾਯਾਜੌ ਸਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਅਣਗਣੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਭੀਮਸੇਨ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਧਿਆ।
ਤੌ ਦੂਰਾਤ੍ਸਾਤ੍ਯਕਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਵृਕੋਦਰੌ । ਕਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਸਮਰੇ ਵੀਰੌ ਯੋਧਯੇਤਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੌ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਿਉਮਨ ਤੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਸਤ੍ਯਕੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਵੱਡੇ ਤੇ ਨਿਰਣੈਸ਼ੀਲ ਯੋਧੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗੇ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਨੇਯੋ ਜਵੇਨ ਜਯਤਾਂ ਵਰਃ। ਪਾਰ੍ਥਪਾਰ੍षਤਯੋਃ ਪਾਰ੍षਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਸੈਤਯਕੀ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਰਥ ਅਤੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ ਕृਤ੍ਕਵਾ ਦਾਰੁਣਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ । ਆਸ੍ਥਿਤੋ ਰੌਦ੍ਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਲਿਙ੍ਗਾਨਨ੍ਵਵੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਰੁਖ ਕਲਿੰਗਿਆਂ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਿਆ।